طبیب اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۳

رفتی تو رفت زندگانی افسوس

آمد پیری و شد جوانی افسوس

بازآ  که گذشت عمر و نزدیک رسید

آن روز که گویی از فلانی افسوس