مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۴۱

چون شاهد پوشیده خرامان گردد

بس رخت بخیل کاو گروگان گردد

 هر پوشیده ز جامه عریان گردد

گر سنگ بود چو کان زرافشان گردد