یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۹ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۰۷:۰۹ دربارهٔ سیدای نسفی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۱ - بهاریات:
5 - بعد از ثنا و حمد خداوند ذوالجلال - منت نهم ز نعمت رسول خدا به جان
***
[یزدانپناه عسکری]
نعمت رسول از رأفت خالق رحیم است، بر پا دارید در قبله وجودتان، توشه و قوت تابش آگاهیتان را با تفکیک و دور کردن (المشئمة) و به پاشنه پا باز نگردید. (ینقلب علی عقبیه)
البقرة : 143 - وَ کَذلِکَ جَعَلْناکُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَکُونُوا شُهَداءَ عَلَی النَّاسِ وَ یَکُونَ الرَّسُولُ عَلَیْکُمْ شَهیداً وَ ما جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتی کُنْتَ عَلَیْها إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَنْ یَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّنْ یَنْقَلِبُ عَلی عَقِبَیْهِ وَ إِنْ کانَتْ لَکَبیرَةً إِلاَّ عَلَی الَّذینَ هَدَی اللَّهُ وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُضیعَ إیمانَکُمْ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحیمٌ
آل عمران : 144 - وَ ما مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلی أَعْقابِکُمْ وَ مَنْ یَنْقَلِبْ عَلی عَقِبَیْهِ فَلَنْ یَضُرَّ اللَّهَ شَیْئاً وَ سَیَجْزِی اللَّهُ الشَّاکِرین
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۹ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۰۶:۴۲ دربارهٔ میبدی » تفسیر کشف الاسرار و عدة الابرار » ۵۰ - سورة ق » ۱ - النوبة الاولى:
13- وَ نَزَّلْنا مِنَ السَّماءِ، و فرو فرستادیم از آسمان، ماءً مُبارَکاً آبی برکت کرده در آن، فَأَنْبَتْنا بِهِ جَنَّاتٍ، تا رویانیدیم بآن درختستانها، وَ حَبَّ الْحَصِیدِ و تخم هر نبات درودنی.
***
[الحکیم الترمذی] (1)
و إنما سمیت الأرض أرضا، لأنها رضیض سلطانه، و سمیت السماء سماء؛ لأنها سمت إلی العلو
***
[یزدانپناه عسکری]
رشد و علو نور آگاهی تا صدر و قلب در آسمان وجودی و هرس می شود تا به زمین، رشدی که می تواند به رب العالمین رسد.
وَ نَزَّلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبارَکاً فَأَنْبَتْنا بِهِ جَنَّاتٍ وَ حَبَّ الْحَصید - ق : 9
(1) - الحکیم الترمذی، کیفیة السلوک الی رب العالمین، 1جلد، دار الکتب العلمیة - بیروت، چاپ: اول، 1428 ق. ص138
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۹ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۰۶:۱۳ دربارهٔ میبدی » تفسیر کشف الاسرار و عدة الابرار » ۲۸- سورة القصص- مکیة » ۱ - النوبة الاولى:
هذا من عمل الشیطان
***
[شمس تبریزی]
روزی رمزی می‌گفتم در معنی این آیت: «هَذَا مِنْ عَمَلِ الشَّیْطَانِ» (القصص/ 15). گفتم: رسول می‌فرماید: اِنَّ الشَّیطَانَ لَیَجرِی فِی بَنِی‌آدَمَ مَجرَی الدَّمِ فِی العُرُوقِ. پس این شیطان آن صورت ترکمانِ بابُرطله [=کلاه دراز ترکمنی] نباشد که نقش می‌کنند. گرمیی درآمد در موسی که مشت زد مَر قِبطی را، آن گرمی شیطان بود. (شمس تبریزی، 1369، ج 1: 14)
***
[یزدانپناه عسکری]
خلقت انسان ملازم وهمراه نفسی وسوسه گر است.
وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ وَ نَعْلَمُ ما تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرید - ق : 16
امید مفرح در ۳ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۹ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۰۱:۰۰ در پاسخ به امین کیخا دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۱۱۳ - در انجام کتاب گوید:
فقط می‌تونم بگم دقیقا ۱۰ سال از این دیدگاه گذشته و تمام...
علی دادمهر در ۳ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۹ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۱۵ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۲۶:
الحق که از بهترین رباعیات انوری است ، اگر بنا باشد از رباعیات لطیف فارسی مجموعه ای گردآوری کنیم قطعا این رباعی در بین آنها حضور خواهد داشت.
دکتر شفیعی کدکنی در (مفلس کیمیا فروش) که گزیده ای از اشعار انوری می باشد هم این رباعی را آورده.
علی دادمهر در ۳ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۹ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۱۲ دربارهٔ امیر معزی » قصاید » شمارهٔ ۳۲۰:
این شعر مانند دیگر اشعار معزی در مدح است نه برای امام رضا (ع)
یک قصیده خوب و تغزلی خوب تر ، چه بسا سعدی در سرودن یکی از شاهکار خود یعنی:
ای ساربان آهسته ران کآرام جانم می رود
وان دل که با خود داشتم با دلستانم می رود ...الخ
نظری هم بر این قصیده داشته.
حبیب شاکر در ۳ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۲۳:۲۳ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۴:
سلام بر همراهان همیشگی
خردی به هراس چوب استاد،شد طی
در بی خبری مهرجوانی شد دی
بی آنکه بفهمیم چرا آمده ایم؟
یا آنکه کجا رویم،چگونه یا کی؟
سپاس از همه دوستان
Mojtaba Heydari در ۳ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۳۹ در پاسخ به فرهاد حافظ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۶:
درود بر شما...با صدای حضرت گلپا فوق العاده زیبا و شنیدنی است 🌹🌹
زهیر در ۳ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۳۸ دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » سلسلةالذهب » دفتر اول » بخش ۵۶ - تحریض علی طلب الادب و تحریض علی ادب الطلب:
از اشعار خیلی عالی دربارۀ ادب با توجّه به اهمّیّتی که داره
محمد امین کاظمی در ۳ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۱۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۲:
سلام من نمی دانم چرا استاد فرح اندوز هفت تا از غزل های حافظ را نخوانده اند ( غزل های : ۳۱۲ ، ۴۲۶ ، ۴۶۹ و ۴۶۰ تا ۴۶۳ ) لطفاً بی زحمت اگر فایل صوتیشان را پیدا کردید قرار دهید
کوروش در ۳ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۱۹:۵۲ دربارهٔ مولانا » فیه ما فیه » فصل چهل و هشتم - شخصی امامت می‌کرد و خواند اَلْاَعْرَابُ اَشَدُّ کُفْراً وَ نِفَاقاً:
لَقَدْ عَلِمْتُ وَمَا الْاِسْرَافُ منْ خُلُقِیْ اَنَّ الَّذی هُوَ رزْقِیْ سَوْفَ یَأتِیْنِیْ اَسْعی لَهُ فَیُعَنِّیْنِیْ تَطَلُّبُهُ وَلَوْ جَلَسْتُ اَتَانِی لَاُیُعَنِیَّنِیْ
ترجمه لطفا
چیذر در ۳ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۴۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۳۳:
بسیار زیباست
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۴۰ دربارهٔ میبدی » تفسیر کشف الاسرار و عدة الابرار » ۱۵- سورة الحجر- مکیة » ۲ - النوبة الثانیة:
ما نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ
***
[یزدانپناه عسکری]
وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلاَّ بِقَدَرٍ مَعْلُوم - الحجر : 21
القدر: وقتی که آگاهی به سبب معطوف می شود.
فَأَتْبَعَ سَبَبًا - الکهف : 85
الإسب
فرهاد حافظ در ۳ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۳۶ دربارهٔ کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۵۰۵:
این غزل با صدای زیبا و مخملی استاد گلپایگانی در بیات ترک شنیدن دارد.
احمد خرم‌آبادی‌زاد در ۳ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۱:
باز هم در باره "رخت و پخت"
جامی نیز به ترتیب در خاتمة‌الحیات (غزل شماره 174) و فاتحة‌الشباب (غزل شماره 497) میگوید:
به سیل فنا ده همه رخت و پخت/ به موج بلا ده همه چیز و میز
بنمای لب که صاحب تسبیح و طیلسان/در وجه نقل و باده نهد رخت و پخت خویش
می‌بینیم که ایشان حتی اصطلاح "چیز و میز" را هم به کار برده است!
یعنی در غزل شماره 291 حافظ نه تنها اشتباهی وجو ندارد، بلکه اصطلاح هایی مانند "رخت و پخت" و "چیز و میز" از دیرباز وجود داشته‌اند.
کورش صحرائیان در ۳ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۴۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۸۰:
من نه شاعرم نه نویسنده نه گوینده نه مفسر نه خواننده من ساده ساده ام
هر موقع شعرهای مولانا را می شنوم و می خوانم ، فقط لذت می برم و صفا می کنم انگار لابلای برگ آویز شاخه های درختانی هستی که از هر روزنه اش باریکه های نورانی به سویت می آید که احساس گرمای دلچسبی را می دهد.
متعجم که با چه حسی این اشعار گفته میشه دوست دارم این حس را داشته باشم ولی ...
غبار .. در ۳ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۰۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۸:
سعدی، چو جورش می‌بری نزدیک او دیگر مرو
ای بی‌بصر من می‌روم او می‌کشد قلاب را
همیرضا در ۳ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۰۹:۱۴ در پاسخ به رضا جهانگیری دربارهٔ ایرج میرزا » مثنوی‌ها » شمارهٔ ۳ - مکاتبۀ منظوم:
این حاشیه را پیشتر احتمالاً پای همین شعر در پاسخ دوستی دیگر نوشته بودم. چون حاشیه‌شان را پاک کرده‌اند جواب من هم پاک شده بود:
یکی از اشعار سده‌های آغازین شعر پارسی (از شاعری که نام کوچکش منصور است) این شعر است:
«یک موی بدزدیدم از دو زلفت
چون زلف زدی ای صنم به شانه
چندانش به سختی همی کشیدم
چون مور که دانه برد به لانه
با موی به خانه شدم پدر گفت:
منصور کدام است از این دوگانه؟!»
این شعر گویا ترجمه یک شعر عربی است یا آن شعر عربی ترجمه این شعر است (درست خاطرم نیست و یادم نیست این شعرها را دقیقاً در کدام کتاب دیده‌ام) که در این شعر عربی عبارت «سم الخیاط» به همان معنایی که به درستی اشاره فرمودید آمده:
«سرقت من طرته (یا طرتها) شعرة
حین غدا یمشطها (یا تمشطها) بالمشاط
ثم تدلحت بها مثقلا
تدلح النمل بحب الحناط
قال ابی من ولدی من کما؟
کلاکما یدخل سم الخیاط؟!»
البته من عربی نمی‌دانم و این شعر را فقط به خاطر ضرب آهنگ و ارتباطش با آن شعر فارسی در خاطر دارم و احتمال این که متن را مغلوط نوشته باشم زیاد است.
دکتر صحافیان در ۳ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۰۸:۴۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۷:
نه هر کس چهره به قهر خشمگین سازد(از عادات معشوق‌های قدیم- یا به معنای زیبا ساختن چهره)رموز دلبری می‌داند و نه هر که آیینه بسازد چون اسکندر جهانگیر شود.
۲- و نه هر کس کلاهش را کج گذارد و با تکبر نشیند، راه و رسم تاجداری و پادشاهی می‌داند( خانلری: کله کج نهاد)
۳-تو مانند فروهمتان در برابر تسلیمش مزد نخواه، که دوست خود آگاه است(
نجم رازی: عبودیت از بهر بهشت و دوزخ مکن چون مزدوران، بندگی ما از اضطرار عشق کن چون عاشقان.مرصاد، ۱۷۱)
۴- با اعراض ازین مدعیان، شیفته آن رند مفلسم که بی‌توجه به همه وابستگی‌ها درویش‌وار کیمیاگری می‌کند( حالمان را به حال خوش تبدیل می‌کند)
۵- پس ای معشوق زیبا! تو نیز وفاداری بیاموز! وگرنه ستم و قهر را همه می‌دانند( خانلری: وفای عهد)
۶- دلباخته معشوق شدم و نمی‌دانستم فرزند آدمی‌زاد چون پریان رسم افسونگری می‌داند( دیدار نمودن و پرهیز کردن- به لب چشمه بردن و تشنه بازگرداندن)
۷- آری در عشق و دلبری، هزار نکته ظریف باریک‌تر از مو هست و هر که سر بتراشد( ۴ تیغ زدن قلندران: سر، ریش، سبلت و ابرو)از شیوه قلندران عارف آگاه است.
۸-مدار نگاه من خال زیبای توست(تعلقم به زیبایی توست که هر تعلق دیگری را دور می‌کند) آری! ارزش گوهر شاهوار را جواهرشناس می‌داند.
۹- آن معشوق زیبا که در قامت و صورت شاه زیبارویان است، اگر شیوه عدالت و نرم‌خویی داشته باشد جهانگیر خواهد شد.
۱۰- همان‌طور که کسی از شعر دل‌پذیر حافظ، آگاه است که ذوق هنری و زبان شیرین فارسی دری بداند(خانلری: لطف نظم)
بیت‌های ۱، ۳ و ۶ ضرب المثل شده‌اند.
دکتر مهدی صحافیان
آرامش و پرواز روح
نگار متین در ۳ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۹ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۹: