مُص در ۴ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۱۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۱۵:
به نظرم در مصرع سوم «جامی» صحیح است
گیرم «جامی» که عقل بیهوش کند
در جام درآئی و ترا نوش کنم
Sepide در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۵۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۹:
با سلام و خسته نباشید
به نظر بنده حقیر هم باید پارسیان جایگزین پارسایان بشه، با توجه به تازیان
یزدان نامداری در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۳۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۱:
به روی یار نظر کن ز دیده منت دار
که کار دیده نظر از سر بصارت کرد
در نگاه حافظ بین دو مقوله نظر بازی و هوسبازی تفاوت است این بیت اشاره به این موضوع دارد و حافظ نگاهی که از سر بصیرت و درک و شعور به یار می شود را نظر بازی دانسته و ان را کار افراد کار دیده و باتجربه می داند
شاهرخ najafishahrokh۹۲@gmail.com در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۳۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۵۵:
اتقوا به معنی پرهیز آمده.
امیرحسین صباغی در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۵۴ دربارهٔ ایرج میرزا » قطعه‌ها » شمارهٔ ۴۲ - انتقاد از سازندگان آرامگاه فردوسی:
این اشاره به فرق نداشتن دال با ذال خودش یادآور کهنه‌پرستی شعرای ما در قرن‌های گذشته است. لااقل می‌دونیم از دورهء مغول دیگه ذال معجمه تلفظ نمی‌شده ولی تا زمان مرحوم ایرج میرزا هنوز هم از شاعر انتظار می‌رفت که توی قافیه این تفاوت رو لحاظ کنه :))
البرز بیات در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۱۳ در پاسخ به مهران دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۳۶:
تمام عارفان شهیر از جمله مولوی، خیام، حافظ و... به جهان پس از مرگ تاکید دارند منجمله همین ابیات ارزشمند جناب مولانا ، عجیبه بازم از دنیای پس از مرگ هنوز با شک و تردید برخورد میکنید!
یگانه یگانی در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۰۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۵:
در خوانش‌ها، خوانش اول که بیت پنجم را اصلاََ نخوانده است. خوانش دوم لمعُ البرقِ را می‌خواند لمعَ البرقُ.... دیگر رغبت نکردم بقیه را گوش کنم
غلامرضا د در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۱۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۹:
سلام
ضمن تشکر
یک اجرای خصوصی از استاد شجریان و استاد محمد موسوی تحت عنوان شکر و شکایت هست
همیرضا در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۰۰ در پاسخ به Mahmood Shams دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۳:
با سپاس، تصویر چاپ اصلی قزوینی زیر شعر و با عنوان منبع کاغذی گنجور در دسترس و قابل مشاهده است از این جهت منبع جنابعالی در این زمینه معتبر نیست و احتمالا ناشر یا شخص دیگری روی آن اعمال نظر کرده است.
محمد رئوف rauf۱۳۳۷@yahoo.com در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۵۵ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۲۲ - حکایت حاتم طائی:
عده ای معتقدند " نامبردار طی" به کسر راء و مضاف و مضاف الیه باشد اما با توجه به مصرع دوم که میگوید " دلارام حی" که دلارام منادا است و "حی" به معنی هشیار باش است و طبعا نباید مضاف و مضاف الیه باشد چون معنی آن میشود دلارام محله!! و معقول نیست.
م ر ن در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۵۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۴:
وقتی حافظ در آخر بیت دوم گفته بنیادش براندازیم یعنی به آن حمله کنیم و بنیادش براندازیم، پس به هم تازیم (با هم تازیم، همراه هم تازیم) و بنیادش براندازیم درست تر می نماید.
اگر غم برای ریختن خون عاشقان لشکرکشی کند، من و ساقی باهم بر او می تازیم و بنیادش را بر می کَنیم.
Mahmood Shams در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۳:
با عرض سلام و درود ، ضمن سپاس بیکران از دست اندرکاران سایت دلنواز گنجور / در بیت ای کبک خوش خرام کجا می روی بجای بایست کلمه بناز بکار رفته ، / ای کبک خوش خرام کجا می روی بناز / دیوان حافظ به تصحیح علامه محمد قزوینی عکس و سند هم لازم بود تقدیم کنم .
همیرضا در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۰۲ در پاسخ به امید صادقی دربارهٔ سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت » حکایت شمارهٔ ۲۷:
با استفاده از شرح گلستان خزائلی (نقل به مضمون)، حلق فراخ همان دهان باز و همیشه گرسنه است که از دست فقر و ناتوانی مشتزن به جان آمده بود، یعنی گرفتار گرسنگی و تنگدستی بود (فراخ به معنی گشاد و باز متضاد تنگ است و متناسب با آن اینجا به کار گرفته شده).
م ر ن در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۴۲ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۲۱۰:
بعضی واجم را به واگم نسبت داده اند، به نظر من اشتباه است، اصل آن وازم یا بازم است، ز به ج تبدیل شده، مثل بسوجم، بساجم. حالا بازم به چه معناست؟ در لری باختن به معنی رقصیدن است و همی بازم یعنی می رقصم که جایش دلبر آیو. رقص دارای ریشه عربی است. پس معنی بیت آخر می شود: با شور و شوق جان را از دل بیرون می کنم و به رقص می آیم که جای جان دلبر می آید.
در کردی اژم به معنی می گویم است، ولی در مورد این بیت به نظرم درست نیست.
حتی استاد شجریان هم در چندین مورد عبارت به مو واجی را به مو گویی تبدیل کرده ولی در مورد این دوبیتی این کار را نکرده و همون واجم رو خونده شاید به این دلیل که همی گویم که جایش دلبر آیو بار معنایی نداشته.
امید صادقی در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۳۹ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب چهارم در فواید خاموشی » حکایت شمارهٔ ۹:
ربط این حکایت با موضوع فصل (فواید خاموشی) چیست؟
همیرضا در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۰۳ در پاسخ به امید صادقی دربارهٔ سعدی » گلستان » باب چهارم در فواید خاموشی » حکایت شمارهٔ ۷:
برای تلفظ کهن این واژه هر دو صورت «سَخُن» و «سُخُن» ثبت شده. اما این همان سُخَن امروزی ماست و در صورتی که هم خوانش کهن و هم خوانش امروزین آن را درست بدانیم هیچکدام نادرست نیست. در این مورد خاص، فارغ از صحیح بودن تلفظهای مختلف این کلمه، «خ» در «سخن» در جایگاه قافیهٔ بیت اول شعر برای رعایت قافیه قطعاً می‌بایست با ضمه خوانده شود. خواندن سایر موارد با ضمه به نمایاندن جناس درونی حاصل از تکرار آن هم کمک می‌کند.
امید صادقی در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۵۵ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت » حکایت شمارهٔ ۲۷:
در پاراگراف 1 منظور از حلق فراخ از دست تنگ به جان رسیده چیست؟
امید صادقی در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۱۰ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب چهارم در فواید خاموشی » حکایت شمارهٔ ۷:
آقای حمیدرضا محمدی که حکایت را خوانده واژه‌ی سُخَن را در بیت 3 سه بار سَخُن تلفظ می‌کند اما آفای اسماعیل فرازی فقط سُخَن سوم را سُخُن تلفظ کرده است. کدام روش درست است؟
محمد حسن ارجمندی در ۴ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۴۳ دربارهٔ سنایی » حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه » الباب الاوّل: در توحید باری تعالی » بخش ۸۲ - فی العبودیّة:
بیت 7 : بندگی نیست جز ره تسلیم...............ور ندانی بخوان تو قلب سلیم
رسیدن به مقام بندگی جز با چشیدن شربت تسلیم و سرسپردگی کامل شدنی نیست اگر باور نداری این آیه را بخوان:
«یَوْمَ لَا یَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ إِلَّا مَنْ أَتَی اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ» (شعراء/۸۸ و ۸۹) ترجمه: روزی که نه مال سود می‌دهد و نه فرزندان؛ مگر آن کس که با قلبی رسته از شرک به نزد خدا بیاید.
بی نشان در ۴ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۱۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۷: