مستعار الدوله در ۴ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۳۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:
اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم ملوک کل دنیا را
هر آن کس چیز می بخشد ، ز مال خویش می بخشد
نه چون صائب که می بخشد، سر و دست و تن و پا را
عبدالله در ۴ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۰۵ در پاسخ به رامین دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۳ - ظاهر شدن عجز حکیمان از معالجهٔ کنیزک و روی آوردن پادشاه به درگاه اله و در خواب دیدن او ولیی را:
خیلی عالی که شما دور از اختلافید
و اینجا جای بیان این مطالب نبود ولی نیاز دانستم چن مطلب گفته باشم
دوست عزیز لازمه قبل اینکه انسان یه نظری بده یک مطالعه کوچکی داشته باشه و اسلامو بهتر بشناسه
وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا
عزیز من طبق آیه قران بین دو طائفه مومن امکان جنگ هست و این خللی در بهشتی بودنشون ایجاد نمیکنه
این تفکرات ک اگر حالا ک جنگ شده پس یکی جهنمیه اینا حرفای خوارجه که به دنبال جنگ و اشوب بیشتر بین مسلمانان بودن لطفا به این دشمنی ها چنگ نزنید
و تشکر میکنم از سازندگان سایت که با صداقت تمام ابیات رو بدون کم و کاست قرار داده اند
milad mashayekhi در ۴ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۴۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۲۳ - حکایت آن اعرابی کی سگ او از گرسنگی می‌مرد و انبان او پر نان و بر سگ نوحه می‌کرد و شعر می‌گفت و می‌گریست و سر و رو می‌زد و دریغش می‌آمد لقمه‌ای از انبان به سگ دادن:
معنی بیت :
که کمینهٔ آن کمین باشد بقا
تا ابد اندر عروج و ارتقا
ممنون میشم کسی بهم کمک کنه
محسن جهان در ۴ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۱۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۶۶:
تفسیر ابیات ۱ الی ۴ بشرح زیر است:
مولانا در وصف حضرت حق می‌فرماید:
آن روح واجب الوجود که در ظاهر ناپیداست و ما غرق در آثار و نشانه‌های او هستیم، روحیست که در عین بی مکانی سرتاسر متجلی در کلیه مکان هاست.
و اگر طالب یافتن او هستی، لحظه‌ای با ذهن خود او را جستجو نکن. و نیز چنانچه خواستار درک ذات او هستی، لحظه‌ای از فهم وجود او با ذهن خود درنگ کن.
چنانچه سعی کنی در عدم او را بیابی از ظهور او غافل می‌گردی. و در صورتیکه تلاش برای یافتن او در آشکار کنی حجابی در نهان برایت ایجاد میگردد.
و چون از تلاش برای رسیدن به او بوسیله ذهن ناتوانت در ظاهر و پنهان دست کشیدی، آنگاه میتوانی در امان او آرام بگیری.
مسعود masoodshams۵@gmail.com در ۴ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۵۰ دربارهٔ عسجدی » اشعار باقیمانده » شمارهٔ ۸۱ - در طلب استغفار گوید:
صد بار ببستم و شکستم توبه
فریاد برآورد زدستم توبه
مهرداد تحقق در ۴ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۲۶ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸:
عنبر شب کنایه از چیست؟
امیرحمزه شیشه ای در ۴ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۱۹ در پاسخ به سیدعلی (رضا) ساقی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۹:
عالی بود
متین در ۴ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۴:۲۹ در پاسخ به Rezvan دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۱۶۵:
به‌نظر بنده حقیر
دو بیت فوق، نقل‌قولی بسیار مشهور از سقراط فیلسوف یونانی را می‌رساند، که می‌فرمایند:
«دانم که ندانم»
✌🏻♾
کوروش در ۴ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۱۰ دربارهٔ مولانا » فیه ما فیه » فصل بیست و یکم - الاصل ان یحفظ ابن چاوش حفظ الغیب:
واقعا چقد خوب میشد یه نفر ترجمه این بخش رو میذاشت جای تاسفه که نیست
قمر مصلح بدخشانی در ۴ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۲۶ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۷۰:
آمدم تا صد چمن بر جلوه نازان بینمت
نشئه در سر، می به ساغر، گل به دامان بینمت
همچو دل عمری در آغوش خیالت داشتم
این زمان همچون نگه در چشم حیران بینمت
گرد دامانت به مژگان نیاز افشانده ام
بی‌کسوف اکنون همان خورشید تابان بینمت
ای مسیحا، نشئهٔ رنج دو عالم احتیاج
بر نگه ظلم است، اگر محتاج درمان بینمت
دیدهٔ خمیازه سنجی چون قدح آورده ام
تا به رنگ موج صهبا مست جولان بینمت
عالمی از نقش پایت چشم روشن می کند
اندکی پیش آی، تا من هم خرامان بینمت
حق ذات تست سعی دستگیری های خلق
تا ابد یارب عصای ناتوانان بینمت
عرض تعداد مراتب خجلت شوق رساست
آنچه دل ممنون دیدن ها شود، آن بینمت
غنچگی هایت نصیب دیدهٔ بیدل مباد
چشم آن دارم که تا بینم، گلستان بینمت
قمر مصلح بدخشانی در ۴ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۱۲ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۷۰:
مصرع دوم بیت اول به این صورت درست است. اگر درست خوانده شود، هیچ سکتگی ندارد.
نَشْئَه در سر، می به ساغر، گل به دامان بینمت
حبیب شاکر در ۴ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۵۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱:
ما را ملکوتست مقام و منزل
یک چند صباحی شده منزل از گل
مارا که وجود باشد از جان و دل
بسیار بود دوری جانان مشکل
حبیب شاکر در ۴ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۳۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱:
با جذبه سیب زعالم روحانی
افتاده دراین کالبد جسمانی
دوریم ز اصل و بیقراریم بوصل
تا وصل نیابیم نخوابیم آنی
نوید بیدالله خانی در ۴ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۴۵ در پاسخ به فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] » رباعی ۱۱۷:
خیلی ممنون از زمانی که گذاشتید
ماهور در ۴ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۴۰ در پاسخ به سورنا صدرا دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۵:
ازاده به کام دل رسیدی . یعنی انسان ازاد ؟! دوری از شهوت ؟
شما چارتا رباعی از خیام بخونی متوجه میشی هیچ ربطی ب انسان ازاده پارسا و به دور از شهوت و عارف و این حرف ها نداره ، خیام دایما در رباعیاتش سخن از زندگی در لحظه ،جام می، حسرت نخوردن دیروز، غم فردا نخوردن و .... . کاملا تابلوعه منظورش اینه ک ازادو رها و راحت به خواسته دلت برسی .
اصلا از ویژگی شعر خیام به دور از صنایع شعری و عاری بودن از بازی لفظیس است .
ماهور در ۴ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۲۳ در پاسخ به خیام شناس دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۵:
صد تا رباعی. داره سر ته خدا و دین رو میدوزه بهم بعد تو همینو دیدی بخیالت توجیح پیدا کردی . خیام تو این رباعی داره تیکه میندازه تا حالا تیکه ننداختی ؟
با طعنه میگه اگرمن یزدان بودم اصن یکاره دیگه ای میکردم .
بله عزیزم چشم خردت باز کن از روی یقین.
کوروش در ۴ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۳۰ در پاسخ به ستار سبحانی دربارهٔ مولانا » فیه ما فیه » فصل پانزدهم - فرمود که هرکه محبوب است خوب است:
شما خودتون میتونید اصلاحش کنید کافیه بزنید رو شماره قرمز رنگ مربوط بهش و ویرایشش کنید
حبیب شاکر در ۴ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۲۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱:
سلام
چطور اول میگه از عالم روحانی آمدیم و بعد میگه معلوم نیست از کجا آمدیم و بکجا میرویم
بعد وقتی نمیدونی کجا میروی و مقصد معلوم نیست خوب یا بد است چگونه میتوانی خوش باشی؟پاک گیجمون کرده
حبیب شاکر در ۴ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۲۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰:
گر در دل تو امید فردا باشد
فردای تو نیز بس فریبا باشد
با نور امید جان و دل روشن کن
تا آتیه از بهر تو زیبا باشد
رضا از کرمان در ۴ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۴۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۴: