کوروش در ۵ سال قبل، جمعه ۲۱ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۳:
ور در تو ز انکار رگی جنبانست
آن ماه در انکار تو هم تابانست
کسی که حق رو انکار هم میکنه در انکارش هم حق طلبی دیده میشه
کوروش در ۵ سال قبل، جمعه ۲۱ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۳۲ در پاسخ به سام دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۹:
ترجمشم میگفتی دیگه
Gholam Balouch در ۵ سال قبل، جمعه ۲۱ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۳۱ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب چهارم در تواضع » بخش ۲۱ - حکایتِ لقمانِ حکیم:
در بیت اول مصرع دوم که می گوید :
نه تن پرور ونازک اندام بود.
آیا معنی اش اینه که لقمان جسه کوچک ولاغری داشته؟ اگر بله پس چگونه او را به کار گل که بسیار سخت است واداشته اند؟
مسعود هوشمندی حقوقدان در ۵ سال قبل، جمعه ۲۱ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۰۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷:
حافظ در غزل سرایی اش پیروی از سعدی کرده است یعنی عشق و عرفان را در هم آمیخته است
این شعر حافظ ارتباط مفهومی با آن شعر سعدی دارد که نعت رسول اکرم سروده است
ماه فروماند از جمال محمد
سرو نباشد باعتدال محمد
حافظ به این شیوه رندانه تر میسراید
در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست
مست از می و میخوران از نرگس مستش مست
در نعل سمند‌او شکل مه نو پیدا
که دقیقا به قضیه معراج اشاره میکندسوار بر اسب معروف براق
در دیر مغان آمدن هم اشاره ایست به ورود دین اسلام
که واقعه ای تاریخی است که دوستان بیشتر با الفاظ روی آورده اند حال آنکه واژه ها دقیقا دلالت بر یک واقعه تاریخی می نمایند
وز قد بلند او بالای صنوبر پست
که همان سرو نباشد باعتدال محمد است
لذا با دقت بیشتر باید این اشعار حافظ را بررسی کرد البته این نظر شخصی حقیر است که ممکن است از نظر اساتید درست هم نباشد ولی من بر این عقیده ام شعر دربست توصیفی از احوال وجمال پیامبر است
شیخ الاسود در ۵ سال قبل، جمعه ۲۱ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۰۹ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲:
الله اکبر...
mina asadollahi در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۵۷ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ - در مدح ناصرالملة والدین ابوالفتح طاهر:
بیت 66 به نظر میرسد اینگونه صحیح باشد
بدین دقیقه که راندم گمان کدیه مبر به بنده ، گرچه گدایی شریعت شعراست
تهمینه فرد در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۲۹ دربارهٔ جامی » بهارستان » روضهٔ هفتم (در شعر و بیان شاعران) » بخش ۱۵ - رشید وطواط:
ممکنه بگید بگذاشتم ای ماه و تو از بی خبران منظور شاعر چیه و مفهوم این مصراع چیه ؟
افسانه چراغی در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۲۷ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۵۳:
برون پرده گر مویی کَنی اثبات شرک افتد
شاید به معنی "اگر یک مو بکَنی" باشد. ممکن است کثرت تارهای مو را نشانه شرک دانسته است.
افسانه چراغی در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۱۷ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۵۳:
خوشه چین به کسی می‌گویند که خودش زمین کشاورزی و محصولی ندارد و در زمین دیگران بعد از این که محصولشان را برداشت کردند خوشه‌های جامانده را برای خود برمی‌دارد.
خوشه چینی کنایه از بهره‌مندی و نصیب کم است.
دمیرچی در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۵۱ دربارهٔ ایرج میرزا » قطعه‌ها » شمارهٔ ۱۶ - دزد نگرفته:
درود.
در مصرع اول خزانه به اشتباه خزاند تایپ شده
دمیرچی در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۴۸ دربارهٔ ایرج میرزا » قطعه‌ها » شمارهٔ ۱۰ - مادر:
درود بر ادیبان گرانقدر.
قالب شعری این ابیات چالش برانگیز است.
به ظاهر قالبش قطعه است ولی قافیه بیت پایانی با بیتهای بالایی همخوانی ندارد.
آیا توجیهی برای این دارید؟
با سپاس🙏
فریبرز کاظمی در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۵۰ دربارهٔ میبدی » تفسیر کشف الاسرار و عدة الابرار » ۲- سورة البقره » بخش ۵۰ - ۱۵ - النوبة الثانیة:
سلام علیکم
ایکاش در باره سهیلا که ابن عباس توضیح داده بیشتر توضیح میدادید
امیرالملک در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۲۷ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲:
ده حاشیه بر این غزل نوشته‌اند و دریغ از آنکه یک جو در باب زیبایی شعر سخن بگویند.
چون رطب آمد غرض از استخوان
استخوان تا چند خائی بی رطب
یعنی هسته برای رطب کشتن و محصول ساختن است و اصل رطب است پس هسته مکیدن را رها کن. خطاب به دوستانی که در وزن و قالب و قافیه و حرف و حروف فرو شده‌اند و مغز معنی را رها کرده‌اند.
امیرابوالفضل عباسیان در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۲۲ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۳۸:
درودها
مصراع:
صاحبدلی "به" مدرسه آمد "ز" خانگاه
درستش :صاحبدلی"ز" مدرسه آمد "به" خانگاه
چراکه حضرت سعدی میخواهدفرق واون ارجحیت عالم به عابد را برساند ودربیت بعدی:
گفتم میان عالم وعابد چه فرق بود
تا اختیار کردی از ان این فریق را
و درجواب دوستانی هم که برحسب ضمیر:"آن" و "این" نوشتند :جای عابد وعالم عوض شده باید عرض کنم که نه اون "آن" برمیگردد به خود (فرق) وتفاوت،یعنی اون تفاوت بینشون چی بودکه علم رو برگزیدی و ارایه لف ونشر نیست
افسانه چراغی در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۲۶ دربارهٔ عطار » تذکرة الأولیاء » بخش ۹ - ذکر رابعه عدویه رحمة الله علیها:
سطر دوم: هیچ کس "ندانست" که او کجاست
سطر آخر این بارِ تو "را" برداریم
دکتر صحافیان در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۵۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰:
سپاس از شما دوست ارجمند بله حذف کردم
بیدل بی نشان در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۵۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۱۸:
خداوندگار ادبیات پارسی
Farhad Siavoshan در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۴:۲۷ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۷:
یک امر خیالی را شاعرانه وصف کرده. فصاد یعنی خون گیرنده. خون که زیاد شود مانند امروزه خون میدهند تا خون تازه در تنشان جاری شود. و خانم مهستی هم فصاد را سبک دست نامید هم دست یار را سبک بست و نه سفت که بعضی دستان باید برای رگ گیری دست را محکم بست. و اما رگ زدن دست یار را به بلور دست یار که نیشتر خورد ,جهیدن خون از دست یار را به مرجان سرخ شبیه کرده که ناگهان از دستش رویید. درود بروانش.
مر یم در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۱۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲:
این بحثا چیه تو رو خدا..هر کی نظر خودشو بگه به اینو اون چه کار دارید خواننده خودش عقل داره.هر چی حس از شعر گرفته بودم پرید
Gholam Balouch در ۵ سال قبل، جمعه ۲۱ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۰۳ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب چهارم در تواضع » بخش ۲۲ - حکایتِ جُنید و سیرتِ او در تواضع: