کوروش در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۵:۳۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۵۱ - جواب گفتن آن قاضی صوفی را:

بدگمانی نعل معکوس ویست

گرچه هر جزویش جاسوس ویست

نعل معکوس رو وقتی به جونور میزنن که اگه به جایی رفت طوری جلوه بده که انگار داره برمیگرده

برای این که مقصد فاش نشه

با این توضیح کسی میتونه این بیت رو تفسیر کنه ؟

غمناک ابددوست در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۰۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۷:

والله که خواب امشب بر من حرام باشد

 

چیه این اشعار مولانا که مو به تن آدم سیخ میشه

چه بینشی داره که آدمی رو به کجاها که نمیبره 

رهرو در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۴۰ در پاسخ به علی اکبر دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۵:

عرض سلام و ادب خدمت جناب آقای علی اکبر و همه سروران و اساتید بزرگوار.

ضمن استفاده و بهره کافی از فرمایشات و توضیحات همه بزرگواران دلسوز شعر و ادب پارسی و عاشقان حضرت حافظ، با خوندن سخن شما جناب علی اکبر عزیز، دوباره شعر رو با نیت سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله امام حسین (ع) خوندم... حقا که تمام لطایف و اسرار آشکار شد و تمام توضیحات و راهنمایی های اساتید عزیز به بار نشست و باعث شکوفایی تمام نکات و رمز و رازهای این شعر زیبا و عارفانه شد. هرکسی که شناخت حقیقی و صحیحی از حضرت حافظ و علت القاب ایشون به حافظ و لسان الغیب داشته باشه، قطعا میدونه که با یک انسان موحد دیندار مسلمان شیعه طرف هست که اشعارش شکل به نظم درآمده ای از قرآن مجید و سیره چهارده معصوم علیهما السلام هست. و

نکته رو هم عرض کنم که در کنار تمام لذت بردنم از مطالعه حواشی متاسفانه از لحن توهین آمیز و به دور از ادب برخی دوستان به شدت آزرده خاطر شدم. چون واقعا از چنین مکان و جایگاهی انتظار این نوع ادبیات و گفتگو رو نداشتم. باعث بسی شرمندگی پارسی زبانان عالم هست که ظرفیت بحث و مبادله نظر حتی در مدعیان ادب و هنر نیست!

یاسی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۰۹ دربارهٔ اقبال لاهوری » زبور عجم » بخش ۲۱ - بر عقل فلک پیما ترکانه شبیخون به:

سلام لطفا مفهوم بیت ۶رو بفرمایین ؟؟

ممنون

مهران در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۲۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۱۲:

شعر واقعا زیبایی است لطف کنید کسی سعی کنه کلماتی رو ترجمه کنه به فارسی امروزی بدون تفسیر کردن. 

مستانه در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۰۱ در پاسخ به سیمرغ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان کاموس کشانی » بخش ۱ - دیباچهٔ رزم کاموس: ستایش یزدان، شگفتی رستم و آغاز گفتار:

در داستانفرود، توجه کنید که جریره معتقد بود فرود باید به یاری سپاه ایران بره و در کین پدر به برادرش کمک کنه. علت اینکه فرود در دژ رو باز میکنه و به استقبال سپاه برادر میاد همینه. اما سبکسری طوس و راهنمایی های نادرست تخوار باعث کشته شدن فرود میشه

مستانه در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۵۵ در پاسخ به شکوهی دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان کاموس کشانی » بخش ۱ - دیباچهٔ رزم کاموس: ستایش یزدان، شگفتی رستم و آغاز گفتار:

کلام شما درست است، اما در اینجا جستجو به معنی جستن و جوییدن نیست. بلکه یک واژه و به معنی گشتن است. همانطور که گفتگو به معنی مکالمه است و نه دو فعل گفت و گو. این کلمات در لغتنامه هم به شکل پیوسته درج شده اند.

مهرداد شادمهر در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۴۴ در پاسخ به فرزانه دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲:

سپاس فراوان

احمـــدترکمانی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۱۶ دربارهٔ کمال خجندی » معمیات » شمارهٔ ۹:

با من آن ترک کمان ابرو گفت

پیش چشمش به زبان ترکی

عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۶:۱۲ در پاسخ به شاهین شیرزادی دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » سفریات » غزلیات » شمارهٔ ۱۶:

دقیقا درست فرمودید

سوشیانت در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۱۶ دربارهٔ شاه نعمت‌الله ولی » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ (مهدی نامه):

بین همه اشعار شاه نعمت الله، این شعربه دلیل ماهیت پیشگویی بسیار معروف است و برخی به خاطر وجود همین قصیده، کل دیوان نعمت الله را با نام کتاب پیشگویی قلمداد می‌کنند! ابیات الحاقی هم بسیار دارد. در بعضی نسخ نه چندان قدیمی اسم شاهان قاجار و پهلوی آمده که ظاهرا الحاقی است. در کل کتاب پیشگویی های شاه نعمت الله ولی فقط همین یک قصیده نیست و بهتر است از دیگر قصائد و اشعار عالیجناب نیز سود برد.

حامد اسدالهی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۹ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۲۷ دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » سلسلةالذهب » دفتر اول » بخش ۱۲۰ - در بیان آنکه انسان را قابلیت جمیع صفات متقابله هست به هر کدام که میل می کند و ورزش آن پیش می گیرد در آن به کمال می رسد:

البته درستش باید اینطور باشد:

نسپاری عنان به حیله و «ریو» 

فرشاد فلک در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۹ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۳۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۳:

دلیر آمدی سعدیا در سخن..

کوروش در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۹ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۵۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۴۹ - جواب دادن قاضی صوفی را:

خویشتن را ساز منطیقی ز حال

تا نگردی هم‌چو من سخرهٔ مقال

این بیت رو کسی میتونه تفسیر کنه ؟

کوروش در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۹ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۲۵ در پاسخ به مهری کریمی نمی جانی دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۴۵ - قصهٔ سلطان محمود و غلام هندو:

مطمئنید ؟

باربد در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۹ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۴۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۸:

عالی

سینا در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۲۸ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۳۶ دربارهٔ نیر تبریزی » آتشکدهٔ نیر (اشعار عاشورایی) » بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم:

ضمن تشکر از افزودن و انتشار اشعار مرحوم میرزا محمدتقی نیر مامقانی، به استحضار می‌رساند آن شاعر فقید از سلاله خاندان مشهور به «حجت الاسلام» است که رهبری فرقه شیخیه تبریز را برعهده داشتند؛ همه اعقاب ایشان (ملا محمدبن حسین بن زین العابدین بن ابراهیم مامقانی)، برادران (میرزاحسین مامقانی و میرزا اسماعیل مامقانی متخلص به نیاز)  واخلافشان (میرزا ابوالقاسم مامقانی) جملگی با نام «مامقانی» یا دستکم «تبریزی المامقانی» شناخته شده‌اند. لذا استدعا دارد نام ایشان را هم از تبریزی به مامقانی تصحیح بفرمایید.

سوشیانت در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۲۸ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۲۷ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب ششم در ضعف و پیری » حکایت شمارهٔ ۸:

بدون هیچ تردیدی گلستان سعدی مایه فخر ادب و زبان پارسی است. 

ملیکا رضایی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۲۸ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۵۸ در پاسخ به Nazanin دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۹۳ - برون انداختن مرد تاجر طوطی را از قفس و پریدن طوطی مرده:

لقب خموش در واقع برای مولانا هست چون در اشعار خود بسیار خموش آورده (در اکثر اشعار) 

ولی خب این چه ربطی به خود مولانا دارد !؟

مولانا این را به ما میگوید که خموش باشیم ...

ملیکا رضایی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۲۸ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۰۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۷ - قصهٔ دیدن خلیفه لیلی را:

چون بحق بیدار نبود جان ما هست بیداری چو در بندان ما ...

هر که بیدارست در خواب تر هست بیداریش از خوابش بتر...

آری ...  آدمی که بیدار است و خود را به نادانی زده و عمری دراز در این غفلت در خواب طولانی تر و درازتر از بقیه زندگی کرده آن هنگام که از غفلت آید و بیدار شود و آگاه باشد و دیگر در غفلت نباشد از خواب و غفلت بودن بدتر است ... اینهمه آشکار حقیقت روبه روی ماست و چون با این همه آشکاری جان و وجود ما از حق و از خدا آگاه نبود و در غفلت و خواب بود بیداری ما به مانند بسته ای ست که ما را هر دم در زندان می اندازد ؛یعنی چون که با این همه حق و آشکاری خواب بودیم اگر بیدار شویم باز همان است و بدتر خوابیم ...

خواب از چه هستیم حق یا حقیقت ؟خدا یا اسرار خدا ؟ما در چه هستیم ، ...ما از هر دو در خواب هستیم ؛اصلا همین که از خدا خواب هستیم پس از اسرا هم خوابیم ...  چگونه میشود که خواب میشویم ؟اصلا خواب هستیم یا به خواب خود را زدیم ؟ما یا از درد ها و غصه ها و مشکلات به خود میگوییم غافل شو و مشکلات را از ذهن دور میکنیم و به بعد موکول میکنیم که این یعنی خود را به خواب زدن این همین است و در این جا به همین شکل و با دلایل گوناگون و مختلف ...و آنکس که خواب است واقعا او چه ؟او چگونه شد که به خواب رفت ؟ او کافر است که چشم بر حق و حقیقت بست و یا چه ؟نه ...او هر چه هست خواب است ؛آنکس که به خواب است خود تواند از خواب برخیزد ولی آنکس که خود را به خواب زد هرگز نتوانی بیدارش کنی و خود نیز ؛ ... .

جان همه روز از لگد کوب خیال وز زیان و سود وز خوف و زوال 

نی صفامیماندش لطف و فر نی به سوی آسمان راه سفر ...

این همان است که گفتم ...خیال یعنی چه ؟ با رویا چه فرق دارد ؟ رویا یعنی چه ؟

این جا خیال یعنی تصور زدن چیزی در آینده که مربوط به هر چه میتواند باشد .

رویا باید بگویم که بافتن چیزهایی ست که شخص میداند هیچ گاه دست نمیابد ؛

خب پس اینجا خیال همان چیزی ست که در این دنیا میتواندست یافت و جان تو یعنی جسم تو یعنی آن نفس تو که در پی هوس ها و این اموال دنیایی ست بر جسم تو یعنی بر وجود تو لگد میزند یعنی پی در پی بر تو اضطراب می آرد یعنی تو را مشغول میکند یعنی بر تو ترس می آرد یعنی ...همین ترس و امید و حرص و آز و ...که آدمی در راه آن به آن وارد میشود ؛ در وجود این آدم نه صفا میماند و خوشی و نه چیزی که مایه فرح و شادی و محبت و لطفی به وجود اصلی ش شود و نه میتواند به آسمان سفر کند 

خب یعنی یانمیتواند مرگ را فکر کند و قبول کند و از این دنیا چشم بپوشد و یا نمیتواند پایی پاک داشته باشد تا به سوی خدای رود ... 

...

 

 

دو بیت اول خیلی زیباست ...مخصوصا وقتی لیلی میگه باش خاموش چون تو مجنون نیستی ...