محسن ، ۲ در ۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۵۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۰:
غنی از بخیلی غنی ماندهست
فقیر از سخاوت فقیر از سخا.
ثروتمند از خِسَت ثروتمند است ولی از سخاوت و بخشش و جوانمردی تُهی ست.
ویتو در ۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۴۳ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت » حکایت شمارهٔ ۶:
حداقل یک بار از روی متن اگر میخواندید میفهمیدین یک بیت جا مانده
مهدی آریا در ۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۰:
ناخلف باشم اگر من به جویی نفروشم
این درسته عزیز دل
بیاییم اصل سخن بزرگان و عارفان و عاشقان رو حفظ کنیم
هر چند اون متن شما از نظر معنی برابری میکنه ولی باز هم اصلش حفظ بشه بهتره
ممنون از سایت خوب شما
مهدی قناعت پیشه در ۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۳۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۰:
ای انسان گمراه ودر خسران معاصر، یا بقول گنج حضوریها من ذهنی بشر امروز، چنان راه را اشتباه رفته ای وهنوز توانائیها و قوای خود را که نمونه یا مثال کوچک و تجربه شده همگان، قدرت عشق است که راهها وکارهای سخت و ناممکن را ممکن میسازد و چون جهان به همین ترتیب پیش رود عشق نیز کاملا محو خواهد شد ودر خیلی موارد اکنون و در حال نیز گردیده است و انسان به همان راه ادامه میدهد وجهانی را به هر نجو متحول کرده ولی در خود کمترین تغییر مسیر و توقف حرکت بسوی نابودی خود و زمین را حاضر نیست
حمید در ۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۵۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۷:
سلام و درود.این بیت این گونه به دلم نشسته.بگذار تا از مقابل روی تو بگذریم دزدیده در شمایل نیک تو خوب بنگریم...برخی از ابیات این شعر با تلفیقی از ابیات دیگر سراینده ها رو محسن نامجو در ترانه ای کاش خوانده است
علی ج در ۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۱۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۲۷:
بیت گفتم تو را نباید خود دفع کم نیاید
پنجه بهانه زاید از طبعت ای سخندان را خوب متوجه نمی شوم دوستان اگر یاری دهند سپاس گزار خواهم بود.
یا حق
محسن ، ۲ در ۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۵۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۰:
جیم میم عزیز
یکی بیت دیگر بر این قافیه
بگویم بلی وام دارم تو را
که نگزارد این وام را جز فقیر
که فقرست دریای در وفا
غنی از بخیلی غنی ماندهست
فقیر از سخاوت فقیر از سخا.
میگوید : بیتی دیگر بگویم تا دِینم را ادا کرده باشم، واین دِین جز با فقیر که چون دریایی ست پُر مروارید از وفاداری، ادا نمی شود، ثروتمند از بُخل ثروتمند است و کسی که سخاوت ندارد از بخشندگی و کرم محروم است،
محسن ، ۲ در ۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۳۱ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳ - زکات زندگی:
اسما جان
لطف بهار عارفان در تو نگاه کردنست
بهار عارفان لطیف و دوست داشتنی ست ، وقتی به تو نگاه می کنم همان لطافت احساس می شود ، نگاه کردن به ترا دوست دارم
محسن ، ۲ در ۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۲۳ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۶۴ - دیده و دل:
قباد جان
وزن درست است
جای آتش را با سکون ”ی“ بخوان
اینطور: جایآتش
قباد در ۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۲۳ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۶۴ - دیده و دل:
تو را گردید جای آتش،مرا آب!یه چیزیش افتاده که وزن نداره،میشه یکی به دادم برسه؟
افسرده در ۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۳۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » ملحقات و مفردات » شمارهٔ ۱۶:
با سلام
ابتدا اینکه با توجه به رعایت دقیق وزن ، متاسفانه مصرع پایانی در مقایسه با دیگر مصاریع به قدر یک هجای کوتاه بلندتر میباشد .
نکته دوم اینکه با عنایت به واژه قافیه در بیت اول ، که واژه ماست و وفاست میباشد دو قافیه ی بیت سوم و چهارم که عینا قافیه مصراع اول تکرار شده است مخدوش میباشد.
واما نکته دیگر در خصوص قافیه بیت یکی به اخر مانده
واژه (وَراست) هنوز میباشد.
ابتدا اینکه بی شک این فاصله که بین واو و کلمه راست واقع شده اشتباه تایپی میباشد.
ودیگر اینکه اگر منظور شاعر همان واژه وراء باشد در اینجا نیز قافیه مخدوش میباشد ، زیرا همزه پایانی در هیچ یک از قوافی دیگر نبوده که به دلیل اتصال به ست حذف شده باشد پس در این قافیه نیز نباید باشد. و هر گونه حروف وعلائم الحاقی که در پایان واژه قافیه امده است باید در تمام قافیه ها عینا تکرار شود
با ارزوی موفقیت
مهرداد در ۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۳۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۷:
اگرخودجناب سعدی حضور فیزیکی داشت درزمان حال تنها این غزل بی بدیل رو،فقط اززبان استادشجریان میشنید،شعری محکم و پراحساس از حضرت سعدی باخوانش استادشجریان بمثابه جسم وجانندکه بی هم ابتر میشوند.درودبرایشان
رضا س در ۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۰۶ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۶:
ممنون محسنِ عزیز
مهدی قناعت پیشه در ۷ سال و ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۱۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳۷:
یکی از عجایبش همین قدرت تشخیص حق و باطل در تمام امور و علوم و اینکه کسی بتواند چنین موزون و زیبا با استفاده از حقیقت اینهمه متفاوت و گوناگون ولی در یک مسیر و با کنایه و رمز و بدون تناقض ...مولانا خود وتوان متفاوتش نشانه رسیدن است و تا راهی به تفاوت میزان تفاوت مولانا با انسانی معمولی را آن هم در مسیر صحیح خود تجربه نکنیم همانطورکه او تجربه کرده، دنیا مکان بهتری برای بسیاری نیست
اسما در ۷ سال و ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۴۵ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳ - زکات زندگی:
سلام میشه کسی مصرعِ "لطف بهار عارفان در تو نگاه کردن است" رو توضیح بده؟
من متوجه این بیت نمیشم
مهدی قناعت پیشه در ۷ سال و ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۴۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳۶:
با هرکه نشستی و نشد جمع دلت
وز تو نرمید زحمت آب و گلت
زنهار تو پرهیز کن از صحبت او
ورنی نکند جان کریمان بحلت. مولانا مکرر گفته است برای هر روح روحیست کو میکشاند روح را و میگوید که از دوستی با دوست وهم صحبتی که در کنارش آرامش نمی یابی و روح شما را از هشیار شدن میدارد، بپرهیز تا جان وهشیاری روح را ازدست ندهی.
مهدی قناعت پیشه در ۷ سال و ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۱۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳۵:
البته اگر سخن نی را چون سخن دل بدانیم ،دل میگوید از خدائی مرا جدا کرده اند یا از خدایی میآیم که جز این سخن ندانم یا از درد راهی دگر ندانم
مهدی قناعت پیشه در ۷ سال و ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۵۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳۵:
گفتا که ز شکری بریدند مرا
بیناله و فریاد نمیدانم زیست
از نی پرسیدم تو بدون زبان اینهمه ناله و فریاد و داد از چه کنی؟ نی گفت: آه و داد که از شکری مرا بریده اند که . . . . جز ناله و فریاد راهی دیگر ندانم
مهدی قناعت پیشه در ۷ سال و ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳۳:
گوهر معدن درون جانت ای انسان عشق است ،پس کارتو عاشقی بر کسی که نیازمند نیست وتا ابد شادی ومیتوانی روی عشقش حساب کنی وجان ما از حق و راه روشن وحقیقت ومستقیم ودرمسیری حقیقی بسمت توجه بیشتر وبیشتر به روح ونیازهایش بجای توجه به جسم ونیازهای مادی و فیزیولوژیک که ریشتر رفع نیاز جسم را مورد توجه داشته
مهدی قناعت پیشه در ۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۲۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۴: