کاوه کیانی حاجی در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۵۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۱۸:
این شعر در تاریخ 19 شهریور 1389 در کنسرت کامکارها در برج میلاد تهران با آهنگسازی هوشنگ کامکار اجرا شد.
Behzad Behzadi در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۱۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۳:
متن آهنگ آلبوم مامن وفا
شیخم به طنز گفت محمدرضا شجریان
من ترک عشق بازی و ساغر نمی کنم
صد بار توبه کردم و دیگر نمی کنم
باغ بهشت و سایه طوبی و قصر حور
با خاک کوی دوست برابر نمی کنم
تلقین درس اهل نظر یک اشارت است
کردم اشارتی و مکرر نمی کنم
هرگز نمی شود ز سر خود خبر مرا
تا در میان میکده سر بر نمی کنم
شیخم به طنز گفت حرام است می، مخور
گفتم به چشم، گوش به هر خر نمی کنم
پیر مغان حکایت معقول می کند
معذورم ار محال تو باور نمی کنم
این تقویَم بس است که چون زاهدان شهر
ناز و کرشمه بر سر منبر نمی کنم
ناصح به طعنه گفت برو ترک عشق کن
محتاج جنگ نیست برادر نمی کنم
حافظ جناب پیر مغان مأمن وفاست
من ترک خاک بوسی این در نمی کنم
درود
اینکه منبع شجریان چی و چگونه است اطلاعی ندارم
nabavar در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۰۲ دربارهٔ حافظ » ساقینامه:
پوزش
بهزاد جان
درست است
nabavar در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۴۵ دربارهٔ حافظ » ساقینامه:
نهزاد جان
مشکل را می توانی اینطور حل کنی
بیا ساقی ، به من ده آن می که حال آورد ، کرامت فزاید کمال آورد
که بس بی دل افتاده ام
وزین هر دو بی حاصل افتاده ام
جمله ی { به من ده } را در بیت بدی آورده .
nabavar در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۰۹ دربارهٔ حافظ » ساقینامه:
بهزاد جان
بیا ساقی آن می که حال آورد
همانست که خوانده شده
مصرع پیشنهادی شما از لحاظ وزن مشکل ایجاد می کند
abbas raee در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۰۵ دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۷۰ - نامهٔ دهم اندر دعاکردن و دیدار دوست خواستن:
با سلام به همه کسانی که زحمت سرپا و سر زنده بودن گنجور را می کشند.
متاسفانه در این ابیات فوق غلط املایی بسیار است و ظاهرا بعد از اولین تایپ هیچگونه غلط گیری نشده است!!
تماشاگه راز در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۴۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۶:
معانی لغات غزل (236)
طایر قدسی : پرنده عاالم پاک بالا ، پرنده عرشی ، کنایه از شاه شجاع.
پیرانه سر: سَرِ پیری .
برق: درخشش ، فروغ . برقِ دولت:فروغ ستاره بخت واقبال.
شخص: پیکر ، تن ، کالبد و جودی انسان . نثار:ریختن و پاشیدن زرو و گوهر به پای عروس ، ریختن و پراکندن زرو سکّه بر سر عروس ، شا باش کردن ، افشاندن مسکوک یا نقل ونبات .
کوس:طبل ، دُهُل ، نقّاره .
کوس نودولتی: نواختن دُهُل و طبل به هنگام استقرار دولت جدید بر پشت بام دار الحکومه به منظور با خبر شدن مردم از این واقعه .
غلغل چنگ: صدای چنگ ، صدای بم و همهمه مانند چنگ .
شکر خواب صبوح: خواب شیرین بامدادای .
آرزومند رخ شاه چو ماهم: آرزوی دیدارِ رویِ چو ماه شاه را دارم .
معانی ابیات غزل (236)
(1) اگر یکبار دیگر آن پرنده عرشی صفت بر من وارد شود ، در این سر پیری عمر ، از دست رفته ام دوباره به من بر می گردد .(2) از این اشک چون باران چشمداشت دارم که برق سعادتی که از جلو دیدگانم رفته است دوباره ( در آسمان اقبال جهش کرده ) وبه چشم بخورد. (3) از خدا می خواهم که آن کسی که خاک زیر پایش به منزله تاج سر من بود بار دیگر به سر من باز گردد. (4) به دنبال محبوب خود خواهم شتافت و اگر من شخصاً به نزد یاران عزیز برنگردم خبر( جان سپردن) من به آنها خواهد رسید. (5) اگر گوهر جان خود را به زیر پای یار عزیز نریخته و نثار مقدم او نکنم ، این جواهر جان دیگر به چه درد من خواهد خورد. (6) اگر در یابم که ماه تازه سفر کرده من می گردد از پشت بام خوشبختی تقّاره دولت جدیدرا به صدا در خواهم آورد.(7) صدای غلغل نواختن چنگ و خواب شیرین بامدادی مانع کار است و گرنه اگر آه و ناله سحر من به گوش او برسد یقیناً باز خواهد گشت . (8) حافظ از آرزوی دیدار وی چون ماه شام را دارم . همتی کن تا به سلامت به خانه من باز گردد.
شرح ابیات غزل (236)
وزن غزل: فاعلاتن فعلاتن فع لن
بحر غزل: رمل مثمن مخبون اصلم
*
عماد فقیه : اگر آن طایر فرخنده لقا باز آید جان علوی به تن سفلی ما باز آید
*
این غزل نیز همانند غزل 225 در فاصله 765-767 یعنی در فاصله زمانی که شاه شجاع از حکومت به دور و شاه محمود بر شیراز حکومت می کرد و در اشتیاق بازگشت مجدد او سروده شده است .
و همه ابیات حکایت از شوق وافر شاعر به مراجعت و رسیدن دوباره شاه شجاع به سلطنت می کند. شاعر در بیت دوم اشک خود را به مانند باران تصور کرده و از این باران انتظار جهش برق دولت، در فضای ابر آلود دوری از دیار شاه را دارد . اینکه در بیت چهارم می گوید خیال دارد به دنبالش بروم و اگر هم باز نگشتم یاران خواهندفهمید که من در راه دیدار او فداکاری کردم بدین سبب است که شاه شجاع پس از ترک شیراز و در خلال مدتی که در کار تدارک حمله مجدد به شیراز بود یا حافظ مکاتبه و مراوده داشته و از او می خواهد که به او بپیوندد و حافظ از این کار طفره می رود و این موضوع تا حدی سبب دلگیر سی شاه شجاع شده و حافظ تلویحاً در غزلی دیگر از این عمل اظهار پشیمانی می کند. اینک در این غزل لفظاً و لساناً جبران مافات را کرده و می گوید حال چنین خیالی را دارم که به او بپیوندم
نواختن کوس و نقاره نو دولتی از قدیم الایام مرسوم بوده و به هنگام ورود حکمران یا شاه به دارالحکومه بر بالای بام عمارت حکومتی به منظور آگاهی عموم نواخته می شده وامروزه به جای آن پرچم مخصوص را بر فراز کاخ پادشاهان به اهتزاز در می آوردند . همچنین در رؤیت ماه رمضان و شوال وبه هنگام اذان صبح و غروب ایام رمضان در سابق ، در شهر ها نقاره نواخته می شد.
شرح جلالی بر حافظ – دکتر عبدالحسین جلالی
Behzad Behzadi در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۲۷ دربارهٔ حافظ » ساقینامه:
درود
ساقی نامه
همه تفاسیر و شرح و بسط و معانی عزیزان را تا اینجای کار با شوق و ذوق و دقت خواندم.تحصیلات و شغلم ضمخت و طاقت فرساست و هیچ سنخیتی با ادبیات و هنر و شعر و شاعری ندارد.اما به ادبیات و شعر و نویسندگی علاقه ای وافر دارم. همانند دوستان در معنانی و تفسیر عزلیات حافط کار بلد و متخصص و محصل و اهل فن نیستم. مبتدی و نوپا هستم.نظراتم شخصی و تراوش ذهن و استدلال خودم میباشد.اگر نابخردانه ،غلو ،اشتباه و حتی توهین آمیز و یا مضحک و خنده دار بنظر میرسد به بزرگواری خودتان برمن جاهل ببخشید.
درمورد بده ساقی و یا بیا ساقی زیادبحث کرده اید.از صنایع شعری و وزن و قافیه چیزی نمی دانم.اما بنظرم حافظ در اینجا دارد ساقی را با وصف می هایش صدا می زند و در بیت بعد به ساقی امر می کند که از این می به من بده در واقع اینگونه باید شعر را خواند.
بیا ساقیِ آن می ، که حال آورد
کرامت فزاید، کمال آورد
به من ده که بس بیدل افتادهام
وز این هر دو بیحاصل افتادهام
لطفا دوستان نظر بدهند
takhtjamshidking@gmail.com
@behzaadshabaani
mohammad در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۱۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۱:
سلام دوستان میشه قبل از نقد وبررسی معنی غزل ها رو بنویسید که ما بی سوادها از معنی ش بهره ببریم
دوست در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۳۹ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴:
آفرین بر دوستان اهل ادب
چه توجهات لطیفی داشتید عزیزان
پیروز باشید و کامروا!
abbas raee در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۴۶ دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۲۳ - آگاهى یافتن دایه از کار ویس و رفتن به مرو:
آخر بیت پانردهم به جای دال سین آمده است !!
abbas raee در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۴۴ دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۲۳ - آگاهى یافتن دایه از کار ویس و رفتن به مرو:
بیت چهادهم اول و آخر آن صاد اضافه دارد که باید حذف گردد.
abbas raee در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۳۷ دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۱۵ - آگاه شدن ویرو از آمدن موبد بهر جنگ:
بیت چهارده اول و آخر بیت حرف صاد اضافی آمده است که باید حذف شود.!!
نادر.. در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۰۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵:
تا نباید که بشوراند... به راستی بدیع است
می توانست اینگونه باشد: تا مبادا که بشوراند...
فرامرز در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۱۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸:
جناب احمد،
نظر شما که "گویی جناب مولانا هم از چارچوب عروض و قافیه رنج میکشیده و هم چاره ای جز از استفاده از عروض و قافیه نداشته است!" البته بسیار درست بوده و بسیاری از بزرگان و اساتید ادبیات ما نیز به آن اشاره داشته اند، و لی بنظر این حقیر کامل و جامع نیست. به این دلیل که بنا به گفته خودشان (مولانا) این فقط عروض و قافیه نیست که ایشان را رنج میداده که بلکه اصلا خود شعر است که ایشان ازش بینهایت بیزار بوده اند و اگر به اختیار ایشان میبود هیچگاه شعری نمیگفته اند.
برای استدلال این اندیشه نظرتان را جلب میکنم به قسمتی از گفته ایشان در این ضمینه در کتاب "فیه مافیه" (انتشارات امیر کبیر، چاپ هشتم، 1380، تصحیح فروزانفر، صفحه 74)
". . . این یاران که بنزد من میآیند، از بیم آنکه ملول نشوند شعری میگویم تا به آن مشغول شوند، و اگر نه من از کجا شعر از کجا. والله که من از شعر بیزارم و پیش من از این بتر چیزی نیست . . . "
البته ایشان خیلی بیشتر در این زمینه توضیخ داده اند، ولیکن درج کل آن خارج از حوصله این گروه و این مکان میباشد.
با سپاس و درود!
مرصاد در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۰۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۶:
یارا بهشت صحبت یاران همدمست
دیدار یار نامتناسب جهنمست به قول حافظ باغ بهشت و سایه طوبی قصر نور باخاک کوی دوست برابر نمیکنم به به
سینا در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۰۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۲:
بعد از قرنها هنوز حزن انگیز ترین بیت غزل پارسی...عاقبت از ما غبار ماند زنهار
تا زتو بر خاطری غبار نماند
زیبا روز در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۳۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۷۴:
تصحیح بفرمایید :
همه کبرها برون شد همه کبریا در آمد .
یعنی بنا بر حدیث قدسی
( قال الله عز وجل : الکبریاء ردائی ، والعظمة إزاری ، فمن نازعنی واحداً منهما قذفته فی النار ) ، وروی بألفاظ مختلفة منها
که خداوند می فرماید:"کبریا صفتی ست که پوشش من است و عظمت ازار من هرکه در این صفات با من منازعه ورزد در آتش اندازم ... "بنابراین عارف باید هودبینی را از سر به در کند تا خدا روکند
سیدعلی (رضا) ساقی در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۲۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۴:
شهریست پرظریفان و از هر طرف نگاری
یاران صلای عشق است گر میکنید کاری
گویند که حافظ این غزل زیبارا به میمنتِ به تخت نشستن شاه زین العابدین فرزند و جانشین شاه شجاع سروده است. حال وهوای غزل بیانگر اوضاع مطلوب شهرهست وشاعرعاشق پیشه ی کامجو، باپشت سرگذاشتن روزهای سخت واندوهبار،دراوج آرامش وشادمانی بسرمی برد ومردم شهر رابه جشن وسُروروشادمانی دعوت می کند.
باتوجّه به اینکه هیچ اسمی برده نشده وهیچ سند موثّقی دراین مورد وجود ندارد ازاظهار نظرقطعی دراینباره خودداری می گردد.
ظریف:زیبا،خوشگل،لطیف،نکته سنج، خوش طبع
صَلا : آواز دادن و فراخواندن، با بانگ بلند دعوت به امری کردن.
صَلا: نداوبانگ دعوت
معنی بیت: (شیراز) شهرباصفائیست پرازخوشگل وخوش اندام است که ازهرسوزیبارویی جلوه گری می کند ای دوستان وهمدمان اگرتمایل به عیش وعشقبازی دارید وقت وقت است بشتابید.
حافظ ضمن آنکه خود به خوشگذرانی وعشقبازی علاقمند است عمیقاً به شادمانگی و خوشبختی دیگران نیزعلاقمند است، ودوست دارد دیگران نیز ارزش واهمیت فرصتها ولحظات گرانقدر زندگی را دریافته وازانها به درستی استفاده کنند. اوبه سطحی ازآگاهی رسیده که هرچیزی که قابل تقسیم بادیگران دراختیارداشته باشد صمیمانه آن رابه اشتراک می گذارد اوهرچیزی رابه همان میزان که برای خود می خواهدبرای دیگران نیزطلب می کند.
ازبس که چشم مست دراین شهردیده ام
حقّاکه مِی نمی خورم اکنون وسرخوشم
🌿━━━━━━━━━━🌿چشم فلک نبیند زین طُرفهتر جوانی
در دست کس نیفتد زین خوبتر نگاری
طُرف: چیز تازه و نو و خوشایند،شگفت آور، معشوق ،شعبده باز
معنی بیت: روزگار، جوانی خوش ونوخاسته ترازاین به چشم خود ندیده است تاکنون کسی نگاری بی نظیر به این زیبایی وخیال انگیز نداشته ونخواهد داشت.(اگرحدس وگمان شارحان درباره ی شأن نزول غزل حقیقت داشته باشد این توصیفاتی که حافظ ازاین نگارجوان کرده مربوط به شاه زین العابدین است که به چشمان زیبابین حافظ، تااین حد،دلستاننده امده است. درغیراینصورت احتمالاً شخص خاصّی مدّ نظرحافظ بوده که برما روشن نیست)
دگرحور وپری را کس نگویدباچنین حُسنی
که این رااینچنین چشمست وآن راآنچنان ابرو
🌿━━━━━━━━━━🌿هرگز که دیده باشد جسمی ز جان مرکّب
بردامنش مبادا زین خاکیان غباری
جسم: تن، پیکر
مرکّب: ترکیب شده،تشکیل شده درآمیخته
خاکیان: مردمان جهان خاکی
معنی بیت: هرگز کسی ندیده که جسمی، به این لطافت وظرافت باجان درآمیخته شده باشد جسمی که کلاً ازروح خلق شده، جنس اوآسمانیست وبه زمینیان تعلّق ندارد! ای کاش که بردامن لطیف اَش غباری ازخاکِ آدمیان ننشیند وهمچنان پاک وآسمانی بماند.
حافظ اظهارامیدواری می کند که جسم وجان پرنیانی ِ این جوان نوخاسته، ازدسیسه وکیدِ دشمنان مصون ماند وخاطرنازکش به کدورت نیالاید.
به نیم بوسه دعایی بخرزاهل دلی
که کیدِ دشمنت ازجان وجسم داردباز
🌿━━━━━━━━━━🌿چون من شکستهای راازپیش خودچه رانی؟
کم غایت توقّع بوسیست یا کناری
شکسته: شکسته نفس، متواضع وقانع ،آزرده خاطر،دل شکسته
کِم: که مرا
غایت: نهایت، حداکثر.
توقّع: انتظار
کناری: همآغوشی
معنی بیت: ای حبیب نازنین، همچون من ِ شکسته نفس وخاطرشکسته رابرای چه ازخود می رانی؟ من که کمترین توقّع وانتظارراازتودارم انتظارمن یک بوسه یا درکنارهم بودن و همآغوشیست واین توقّع چندان زیادی نیست!
بکن معامله ای وین دل شکسته بخر
که باشکستگی اَرزد به صدهزار درست
🌿━━━━━━━━━━🌿می بیغشست دریاب وقتی خوشست بشتاب
سال دگر که دارد امیّد ِنوبهاری
بی غش: خالص و ناب،صاف و زلال.
معنی بیت: ای دل،اکنون که وقت خوشی دست داده وباده ی ناب و زلال نیزدردسترس است مصلحت آنست که به عیش ونوش بپردازی چه تضمینی هست که سال دیگری باشد ودوباره شاهد فرا رسیدن بهارباشیم اکنون را دریاب که دورفلک درنگ ندارد. لحظه های ناب زندگی راکه ازدست می دهیم بی بازگشت هستند زندگی برای هیچ کس تکرارنمی شود کسانی که مهارت بهره مندی ازلحظات زندگی راندارند سیه بخت ترین وبیچاره ترین آدمیانند. شادبودن مسکّن موقّتی هست باید برای غمگین نبودن چاره ای اساسی باید اندیشید مهارتی باید اموخت مهارتی مانند شوخ طبعی، نقّاشی،خطّاطی،رقص وآواز و….
ساقیاعشرت امروزبه فردامفکن
یازدیوان قضا خطّ امانی به من آر
🌿━━━━━━━━━━🌿دربوستان حریفان مانند لاله و گل
هر یک گرفته جامی بر یاد روی یاری
حریفان: هم پیاله ها
معنی بیت: ببین چگونه درباغ وبوستان همدمان وهم پیاله ها همانند لاله وگل جام باده به دست گرفته و به یادِروی یارخویش مشغول عیش ونوش هستند! ببین چگونه درجشن باشکوه زندگانی شرکت نموده وشادمانی را ازخود دریغ نمی کنند!
پیش ازانی که مرگ ازراه برسد وحلقه در رابجنباند به جنب تونیز باحضوری آگاهانه دراین ضیافت مشارکت کن،آوازبخوان،برقص،نقّاشی کن،شعری بنویس….. تاازچرخه ی باطل غم واندوه خلاص گردی بی تردید تونیزچیزی برای تقسیم کردن بادیگران داری….
🌿━━━━━━━━━━🌿
ایدئولوژیهاوسیستمهای حاکمیتی،بابرنامه ریزیهای دقیق وفریبنده ،مردم رابرای مردن بخاطرپرچم که جزیک تکه پارچه بی ارزش نیست آماده می سازند! برای مردن بخاطر مرزهایی که سیاستمداران حقّه باز کشیده اند تشویق می کنند به روشهای سیستماتیک وتبلیغات سنگین،مردم رابخاطرزندگی بهتر پس ازمرگ، به ترک دنیا فرامی خوانند! می گویند بخاطر تعصّب به نژاد وزبان ودین ومذهب ومعابد وکلیسا ومساجد بمیریدتارستگارشوید اما به غیرازمعدود روشن ضمیرانی امثال( زرتشت ها،بوداها وحافظ هاو….)هیچکس نمی گوید که در این دنیای بی مرزی که هدیه ی خداوندبه مردم هست به تمامیّت زندگی کنید وهرلحظه راجشن بگیرید برقصید آوازبخوانید وعشقبازی کنید!
زندگی یک سفرمحض ومطلق است سفری که به هیچ منتهی می شود به جایی که درهیچ کجا وجودندارد.تمام نگرانیهاو دلشوره هایمان مربوط به مقصد وهدف است اگربپذیریم که زندگی هیچ هدفی ندارد آسوده خاطرترشده ودلتنگیهایمان محو خواهندشد وخواهیم توانست بجای اندیشیدن به مقصدی که وجودندارد چیزی برای سهیم شدن بااطرافیانمان پیداکنیم. اگرنتوانی چیزی برای به اشتراک گذاشتن پیداکنی، شوربختانه تو همان پادشاهی هستی که درخواب می بیند گداست!….ازخواب بیدارشو…
به چمن خرام وبنگربرتخت گل که لاله
به ندیم شاه ماند که کف ایاغ دارد.
🌿━━━━━━━━━━🌿
چون این گِره گشایم وین راز چون نمایم؟
دردیّ و سخت دردی کاریّ و صعب کاری
شهرپراست ازظریفان، وقت، وقتِ عیش ونوش است وباده بی غش وزلال، گل ولاله جام باده بدست گرفته اند همه چیزدست به دست هم داده ونوید یک شادمانی بی نظیرمی دهند
امّا افسوس که محبوب دل حافظ، روی خوش نشان نمی دهد وحافظ ِ شکسته نفس و کم توقّع رااز خودمی راند! درچنین شرایطی حتّی اگراز هرطرف نگاری جلوه فروشی کند بازهم نمی توانددردِ دل حافظ راتسکین بخشد! عطش کامجویی وجوداورافراگرفته واورابیتاب وبی قرارنموده است.
همیشه رسم دورگردون این چنین بوده است هرگاه به قلّه ای می رسیم هنوز شادمانی قلّه راهضم نکرده ناگهان می بینیم درّه ای عمیق درکنارقلّه دهان بازکرده است!
معنی بیت: چگونه این گِرهی که درکارم افتاده رابازکنم واین رازباکه گویم وچگونه گویم دردی دارم سخت دردی وکاری که سخت ترین کارهاست.
زیرکی راگفتم این احوال بین خندید وگفت:
صعب روزی بوالعب کاری پریشان عالمی
🌿━━━━━━━━━━🌿
هر تار موی حافظ در دستِ زلف شوخی
مشکل توان نشستن دراین چنین دیاری
"دردست زلف شوخی" کنایه از بی پروا بودنِ خوبرویان،دست درازی ومرزشکنی آنهاست.
"نشستن "کنایه اززندگی کردن
معنی بیت: خوبرویان دراین دیار بی پروا ومرزشکن هستند هر تارموی حافظ را زلف نگاری شوخ وشنگ تسخیرنموده وبسوی خودمی کشند اویک دل عاشق پیشه دارد واین همه دلبر شوخ وطنّاز ودلستاننده که اوراگستاخانه به سوی خودمی کشند!! دل وجان شیدای اوچارپاره می شود درحالی که اوحتّی نمی داندبه کدام یک ازانها بیاندیشد! در چنین شهری چگونه می توان راحت زندگی کرد؟!
ماآزموده ایم دراین شهربخت خویش
بیرون کشیدبایدازاین وَرطه رخت خویش
ما را همه شب نمی برد خواب در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۰۲ دربارهٔ حافظ » ساقینامه: