گنجور

حاشیه‌ها

رضا در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۰۹ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۳۱ - آگاهی خسرو از مرگ پدر:

چو باید شد بدان گلگونه محتاج
که گردد بر در گرمابه تاراج
چه احتیاج به مواد آرایشی است که در گرمابه به قیمت گزاف بخرد

رضا در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۰۶ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۳۱ - آگاهی خسرو از مرگ پدر:

علف خواری کنی و خر سواری
پس آنگه نزل عیسی چشم داری (طعام بهشتی که به عیسی نازل می شده، برکت)

میم یه در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۱۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱ - سر آغاز:

من الساعه به نسخ معتبر تصحیح شده نظیر نیکلسون و نسخه قونیه دسترسی ندارم که بررسی کنم، ولی به نظر میرسد مصرع اول بیت هشتم به سیاقی که نوشته شده دچار شکستگی هم در وزن است و هم معنا. گرچه باید با نسخ معتبر مطابقت داده شود، ولی احتمال میدهم در هنگام نگارش به جای "و"، "در" نوشته شده و ممکن است صورت درست این مصرع به قرار زیر باشد:
مدح تعریفست و تخریق حجاب ...
پیشنهاد میکنم بررسی کنید و در صورت لزوم اصلاح فرمائید.

Mehrdad Dehkori در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۲۷ دربارهٔ اقبال لاهوری » زبور عجم » بخش ۱ - به خوانندهٔ کتاب زبور:

دوستان توجه داشته باشین که ما یه آن داریم و یه حال، آن را ممکن است خیلی از ما تجربه کرده باشیم و در یک آناتی احوالات ملکوتی پیدا کنیم و یه سری چیزهایی رو درک کنیم و متوجه بشیم و فورا از این حالت خارج میشیم ولی حال مخصوص افرادی خاص است و زمانی که آن دائمی شود تبدیل به حال میشود نمونه ی این افراد نادر عرفای عزیز ما چون حلاج و... هستند که باز این هم درجاتی دارد و بالاترین درجه ی آن مربوط به معصومین می باشد

زهره نامدار در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۲۸ دربارهٔ عطار » مصیبت نامه » بخش دوازدهم » بخش ۱ - المقالة ‌الثانیة عشره:

بیت آخر در تصحیح دکتر شفیعی نیست.

جهانداری در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۱۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۲۰ - ملامت‌کردن مردم شخصی را کی مادرش را کشت به تهمت:

ما در دنیای بسیار متفاوتی قرار داریم، با افکاری متفاوت؛ که در عین اینکه زبان متفاوتی برای گفتن و فهمیدن مفاهیم داریم، در مبانی یکسان بوده و یک حقیقت را جستجو می کنیم. این تفاوت فرهنگ، مسئولیت ما را برای اشاعه حقیقت از بین نمی برد. بنابراین باید گفت
1. مولانا از دید ما معصوم نیست. ولی می توان او را انسانی متعالی و بصیر دانست.
2. در جای جای آثار او تکیه بر قرآن و احادیث پیامبر(ص) به خوبی و پر رنگ دیده می شود.
3. زبان ادب و شعر و عرفان، اگر متکی به قرآن باشد، زبان گویایی برای هدایت اقشار زیادی از جوامع به سوی اسلام می باشد.
4. مولانا هم در میان مسلمانان، به عنوان عارفی وارسته و آگاه و هم در بین غیر مسلمانان و خصوصا ادب دوستان غربی، به عنوان ادیبی فرزانه و انسانی در اوج نشسته، که می تواند الگویی برای انسان گم گشته، مضطرب و افسرده امروز باشد، شناخته می شود.
و این ها همه می تواند زبان مشترک گویایی برای انتقال فرهنگی اصیل و غنی و آسمانی به دیگران باشد.

مصطفی کریمی در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۱۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۲:

دوستان فرهیخته و ادب دوست ایرانزمین_
هزاران آفرین بر شما بااین تحلیل و تجزیه .به خود ببالیم بخاطر اینهمه ذوق و فرهیختگی صاحب نظران _درود برشما
بسته پیشنهادی من گوش جان دادن به تصنیفی باهمین مطلع از آقارسالار عقیلی هست.

بهار در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۳۴ دربارهٔ عطار » پندنامه » بخش ۱۲ - در بیان نیک بختی:

درودها بر عطار ناب طینت...
کم نیست که گویند در عرفان قافله سالار بوده است...
به قول مولوی جان:عطار روح بود و سنایی دو چشم او
ما از پی سنایی و عطار امده ایم

مهریار mohsen.۲۹۸@gmail.com در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۳۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۸۶ - بازگشتن به قصهٔ دقوقی:

از الهی قمشه ای شنیده ام :
همچو داوودم نود نعجه مراست
چونکه صد آمد نود هم پیش ماست
نمیدانم کدامش درست است ؟!

ساعد زینلی در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۳۲ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۹:

سلام
منم فک می کنم در مصرع چهارم اصلاح نیاز دارد پیشنهاد میکنم این مصراع را اینجوری بخوانیم
زنهار مبادا که ز عشاق گزندی رسدت

سید هشام در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۲۱ دربارهٔ رودکی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۴:

باسلام
درکمال ادب و فروتنی،ضمن اینکه بنده از گنج ادب هیچ سرمایه ندارم، اما بنظرم صحیحتر مینماید که خوانده شود:
گر دستفتاده ،پیبگیری، مردی ،
گر دست فتاده پی بگیری مردی
شاید که در املا دونقطه از'پی' افتاده و ...
خواهشمندم، فقر ادب مرا نادیده انگاشته ،واستادان سخن ،برسی نمایید.

علی مراقب در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۵۱ دربارهٔ حافظ » قطعات » قطعه شمارهٔ ۷:

باء آمده بر ابتدای فعل نگذاشتند را اصطلاحا باء تاکید و زینت می نامند. برفت، برسید و...
مسلما در شعر عروضی شاعر ناگزیر از کاربرد برخی حروف یا کلمات است تا مشکل وزن را برطرف سازد.
الله اعلم بالصواب

بهروز در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۰۷ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۴ - حکایت:

تمام این اشعار زیبا که دارای درونمایه ی والای فرهنگی و انسانی و عرفانی هستند مانند اشعار مولوی و خیام و عطار و فردوسی و سعدی و حافظ و نظامی و دیگران چیزی از آیات قرآن کم ندارند از نظر بنده درون مایه ی پخته تری از آیات کتاب قرآن دارند.. اگر در زمینه ی کتب دینی مطالعه داشته باشید متوجه میشید که تمام قصص قرآنی و بسیاری از آیات و احکام درون قرآن عینا در طورات نیز وجود دارند.. قصصی مانند یوسف و داوود و شیث و شعیب و سلیمان و نوح و ... دقیقا جمله به جمله و کلمه به کلمه همانهایی هستند که در طورات نیز وجود دارند , و گاها انسان شک میکند که شاید پیامبر کتب طورات و انجیل را از زبان عبری و رومی به عربی ترجمه کرده و همانها را به عنوان آیات الهی به مردم گفته

سعید اسکندری در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۰ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۳۴ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۷۰ - از زبان اهل خراسان به خاقان سمرقند رکن‌الدین قلج طمغاج خان پسرخواندهٔ سلطان سنجر:

بیت یازدهم مصراع اول واجب صحیح است:
باز خواهد ز غزان کینه که واجب باشد
خواستن کین پدر بر پسر خوب سیر

سعید اسکندری در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۰ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۲۹ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۷۰ - از زبان اهل خراسان به خاقان سمرقند رکن‌الدین قلج طمغاج خان پسرخواندهٔ سلطان سنجر:

بیت ششم مصراع اول رعایا صحیح است

سحر در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۰ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۰۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۲:

سلام
دوستان عزیز رو ارجاع میدم به کانال Rumi97@ که خوانش اشعار دیوان شمس است.لطفا دوستان و اساتید عزیز در ویرایش و تصحیح خوانش ها ما را یاری فرمایند.
با سپاس

کبوتر عشق در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۰ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱:

آن دل که شد او قابلِ انوارِ خدا
پُر باشد جانِ او ز اسرارِ خدا
زنهار تنِ مرا چو تنها مَشمُر
کو جمله نمک شد بنمک‌زارِ خدا
...
درود بر عاشقان کویش

سیدعلی (رضا) ساقی در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۰ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۰۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۰:

https://rezasaghy.blogfa.com/

 

دلـم رَمیده شد و غافلم من ِ درویش

که آن شکاریِ سرگشته راچه آمدپیش

رَمیده : گریخته ،رَم کردن،ترسیدن

غافل:بی خبر

درویش : رهرو،قلندر، دل ازدنیا بریده وگوشه نشین ، فقیر و بینوا

شکاری : پرنده ی شکاری ،استعاره از دل است که همیشه به دنبال شکارکردن ِزیباییها وغمزه های دلبرانه هست. امّاپس ازشکار همیشه خودش به دام افتاده وشکارمی شود.

سرگشته : آواره ، حیران

دل آدمی هرگز قرار ندارد همواره به دنبال چیزی زیبا،جذّاب وطبع انگیزدرجستجو وتکاپوست. به ویژه دل عاشق پیشگان ونظربازان که درجستجوی زلفی معطّروخال وخطی دلکش، سرگردان وحیرانست. دل عاشق، بی وقفه درفکر گریختن ازسینه ی عاشق وپیوستن به زلف وخال وخط دلدار است.

معنی بیت : دل من ازقفس درون گریخته،ومن تنها وبسی بیدل افتاده ام، مرغ دلِ ازپیش منِ بینوای گوشه‌نشین رمیده است؟ کجا؟ روشن است که اوعاشق پیشه هست اوشکارمی خواهد او دلدار می خواهد، بدون دلبر درقفس ِتن نمی تواند آرام بگیرد. فقط دربَردلداراست که قراروآرام پیدا می کند. من ازسرنوشتِ آن شکاریِ سرگردان بی خبروسخت نگرانم. نمی دانم توانسته چیزی شکارکند یا خود به دام افتاده، نگرانم که برای آن همیشه سرگردانِ سربه هوا،چه اتفاقی افتاده است.؟

درجایی دیگر،که دل سرگشته ی شاعربه دنبال شکاررفته، بسیارامیدوارست که معشوق همچون آهویی، شکارِ دلش شود درآنصورت می تواند با غرور ادّعا کند که دلش شکاری ِ قهّاروبی نظیری هست. اوکه توانسته دلبرراشکارکند می تواند شکارهای دیگری نیزدرکارنامه ی خود ثبت کندشکارهای بزرگی که شکارغزاله ی خورشید درمیان آنها کوچکترین صید شمرده شود. غزاله ی خورشیدی که به دام هرکسی نمی افتد وبه آسانی شکارنمی شود!

شودغَزاله ی خورشید، صیدِ لاغر من

گرآهویی چوتویک دَم شکارِمن باشی

🌿━━━━━━━━━━🌿

چو بید بـر سـر ایمان خویـش می‌لرزم

که دل به دست کمان ابروئیست کافرکیش

درنظرگاه حافظ اگرچه طریق عشق طریقی خطرناک ودردساز ودردانگیز است لیکن باید زندگی راعاشقانه سپری کرد چاره ی دیگری نیست چراکه زندگانی براساس مصلحت گرایی ومنطق وعقل هیچ لطفی ندارد. اگرزندگانی بربسترعشق جاری شده باشد خواهی توانست جاودانگی وسعادتمندی رادرلحظه لحظه ها تجربه کنی، دل عاشق بسان رودخانه ای ازشعرهای جهان، زیبائیها ولطافتهای خیال انگیزی بی مانندی دارد ومی تواند پیرامون خویش رانیز لطف وصفایی دیگرببخشد.

اگرمیخواهی درزندگی، یکنواختی، نومیدی وشکست راتجربه نکنی بایدهدفهاوآرزوها وآمال رافراموش کنی تاشکست ویأس هم ازبین برود. زندگی درحقیقت هیچ مقصد وهدفی ندارد باید ازمسیرلذت برد چاره دیگری نیست باید ازسفرلذت بردچراکه اصلاًمقصدی وجودندارد.

چوبید لرزیدن: ازشدّت ضعف و سُستی لرزیدن ازترس چوشاخه های لرزان درخت بیدلرزیدن

کافرکیش :سنگدل، بی‌رحم ، نامسلمان

معنی بیت : دلم به دست معشوق زیبای نامسلمانِ بی رحمی به دام افتاده است، ازترس اینکه مبادا ایمان واعتقاداتم را برباد دهم همانند شاخه های سست بیدمی‌ لرزم . عشق طوفانیست که همه چیز راشامل ایمان ،اعتقاد، ثروت ،حیثیّت وآبرو رابرباد می سپارد، ورسوایی وبدنامی نیزببارآورد.

شاعر دراین بیت قدرت عشق رابه نمایش گذاشته وبه زبان کنایه،به زاهد پرهیزگار گوشزدمی کند که قدرت عشق رادست کم نگیرد اگرعشق به اونیز روی بیاورد اونیز مثل بید برسرایمان خویش خواهدلرزید ودل ودین رایکجاخواهدباخت!

زاهدازمابسلامت بگذر کین مِی لَعل

دل ودین می برد ازدست بدانسان که مپرس

🌿━━━━━━━━━━🌿

خیال ِحوصله‌ی ِبحرمی‌پزد هیهات !

چه هاست درسراین قطره‌ی محال اندیش

خیال پختن : طَمع کردن

حوصله: به معنی چینه دانِ مرغ وپرندگان، مجازاً به معنی دل و سینه است ،ظرفیت ومیزان ِ تحمّل.

"حوصله‌ی ِ بحر": حوصله به دریاتشبیه شده ، "خیال ِحوصله‌ی بحر می‌پزد" یعنی دل لقمه ی بزرگی برداشته و قصد خطرکردن دارد دل بااین حقارت می خواهد خودرابه اقیانوس بیکران عشق بسپارد. به عبارت دیگرعاشق (قطره) آرزوی پیوستن به معشوق وذوب شدن دروجوداو رادرسرمی پروراند.

"هـیـهات" شبه جمله است به معنی دوراز تصوّر است ،شدنی نیست.

"قطره" اشاره به بی مقداری و کوچکی انسان در برابر هستی و آفریدگار است و استعاره از انسان. امّا در اینجا منظور"دل"است که بدنبال انجام کارهای ناممکن افتاده است!

معنی بیت : دلم هوس کرده به دریا بزند (سردراقیانوس عشق فروبرد) هوس دریایی شدن دارد و آرزوی دریا را در سر خودمی پروراند چقدربلندپروازی می کند چقدرخام اندیش وطمع کاراست.! چه اندیشه های غیر ممکنی در سر این دل کوچک وبی مقدارمی‌گذرد؟

خیال چنبرعشقش فریبت می دهدحافظ

نگرتاحلقه ی اقبال ناممکن نجنبانی؟

🌿━━━━━━━━━━🌿

بنازم آن مـژه‌ی شوخ عافیت کـُش را

که موج می‌زندش آب نوش برسرنیش

بنـازم : نازش رابکشم، مرحبا، افتخار می‌کنم

شوخ : طنّاز، شیرین ، ظَریف ، دلیر ، گستاخ و بی باک

عافیت:سلامتی ، زهد و پارسایی

آب نوش : آب گوارا ، استعاره از آب حیات

نیش : نوک

معنی بیت : مرحبا ، جای افتخاردارد ،آن مژگان ِ دلکش وشوخی که برهم زننده یِ زهدو پارسایی وآرامش است هرتیری که از آن مژگان گستاخ برمی خیزد با اینکه زخمهای کاری ایجادمی کند امّا ازسرِ هرزخم، آب حیات جاری می شود نیش و نوش را با هم دارد. ازهمین روست که دل عاشق هرچه بیشتر زخمی می شود عاشق ترمی گردد:

دل که ازناوکِ مژگان ِتودرخون می گشت

بازمشتاق ِ کمانخانه ی ابروی تو بود !

🌿━━━━━━━━━━🌿

زآستـین طبیبان هزار خون بـچکـد

گرم به تجربه دستی نهندبردل ریش

 

تجربه: آزمودن ، معاینه کردن

ریش : زخمی ، مجروح

هزارخون: نشانه ی فراوانی خون ورساننده ی دل ِبسیارخونین است.

معنی بیت : اگر طبیبان به منظورمعاینه و تجربه کردن، دستی بر دل ِ مجروح ِ من بگذارند، خواهند دید که خون بسیاری از آستینشان خواهد چکید. یعنی دلم بسیار پر خون است ، بسیار زجر کشیده و اندوه فراوان بردل دارم.

اشگ خونین بنمودم به طبیبان گفتند

دردِعشق است وجگرسوزدوایی دارد

🌿━━━━━━━━━━🌿

به کوی مـیکده گریان وسرفکنده روم

چراکه شرم همی آیدم زحاصل خویش

حافظ درروزگاری که فقیه وشیخ وقاضی وواعظ باریاکاری خودرا منزّه وپرهیزگارنشان می دهند فروتنانه درنقش گناهکاری فرورفته که خودش نیزازبوی تعفّن ریاکاری، دروغ،حیله ونیرنگ و...به تنگ آمده ومایل است با پیوستن به رندان باده نوش وسرکشیدن جامی از شراب رهایی ازاعتقادات پوچی که جامعه،مدرسه ومذهب تحمیل کرده اند، بی ریایی وراستی راتجربه کند ودر حوالی خرابات،با رهایی ازبندِ تعلّقات دینی ودُنیی آزادانه نفس کشیده ومطابق میل درونی وبینش فردی زندگی کند.

میکده : «میخانه ومیکده» درفرهنگِ حافظانه، معناهای متفاوت ومتضادی دارد. یکی به معنی میخانه ی مجازی که درآنجا شراب وباده انگوری عرضه میگردد ودومی میکده ی حقیقی یامیکده ی عشقست که شرابهای متنوع ومختلفی دارداما مایه ی اصلیِ همه ی آنها باده ی اَزَلیست.

باده ی ازلی همان باده ی هستیست که به اراده خداوند به عمل آمده، ازهمیشه تاهمیشه بوده وخواهدبود وبه رایگان دردسترس همگان قراردارد. حیوانات، درختان، رودخانه هاوتمام ستاره هاوسیاره ها ازاین باده مسرور و درحال رقص وآوازهستند. فقط انسان است که ازاین موهبت غافل مانده وبرای تامین سرمستی خود متوسـل به باده های دست ساز خودشده است!

میکده ی عشق برخلاف میکده هایی که به دست انسان ساخته شده ساختمان وبنای مشخصی نداردو درتمام کائنات گسترده وبرقرار هست.

گواراترین وگیراترین شراب این میکده، شراب عشق است. دراین میکده ی باده ی ناب وخوشگواردیگریست که درجریان وارستگی ورهاییِ بی باکانه، ازبندهای تعلقات دینی ودنیوی حاصل می شود ورند وسالک راه رادر مسیرجستجوی حقیقت، سرخوش وسرمست می سازد.

هرکسی که یکبار یک جرعه ازاین باده ی ناب وازاین شراب گوارا بچشد تاآخرعمر درحالتی سرورانگیز وسرمستی بسر خواهدبرد وهرگز میلی به بیداری وهشیاری پیدانخواهدنمود چراکه این مستی، خودنوعی هشیاری ناب واین نوع خوشی، حالتی از دانایی وآگاهی درسطحی فراتراز حدمعمول است.

به هیچ دورنخواهندیافت هشیارش

چنین که حافظ مامست باده ی ازل است

حاصل : نتیجه و دست آورد .

معنی بیت : نالان وسرافکنده به میخانه بادرنظرگرفتن هردومعنی، می‌روم زیرااز کارنامه ی سیاه و حاصل عمرِ خویش که غیرازریا ودروغ وتقلیدازدیگران چیزدیگری نیست شرمسارم! بایدبینش خودم راپیداکنم مسیردیگران به دردمن نمی خورد به دردهیچکس نمی خورد هرکس باید آزادانه مسیر ودیدگاه خودراپیداکند ومنتظرنباشد که دیگران بایدها ونبایدهای اوراتعیین کنند.

عیب حافظ گومکن واعظ که رفت ازخانقاه

پای آزادی چه بندی گربه جایی رفت رفت

🌿━━━━━━━━━━🌿

نه عمرِخِضربمانَدنه مُلک اسکندر

نزاع برسردنییّ ِدون مکن درویش

 

خضر : پیامبری که معروف است به دست یافتن به آب حیات وداشتن ِ عمر جاودان

مُلک : پادشاهی ، سلطنت

اسکندر : پادشاه روم که قسطنطنیه را ساخت و پایتخت خود قرار داد و با جنگ و خونریزی تمام جهان را متصرّف شد. او نیز به دنبال آب حیات (زندگی جاویدان) بود امّا به آن دست نیافت .

نزاع : دعوا ، جنگ و جدل

دون : پَست ، بی ارزش

معنی بیت : ای درویش، دردنیایی زندگی می کنیم که هیچ چیزپایداروماندگارنیست نه عمرِ خضر بی پایان خواهدبود نه اقتدار واملاک ِ اسکندرکه همه ی جهان را تسخیرکرد،همه چیز ناپایداروبی ثبات است. عمر ِخضرکه گویندبه آب حیات دست پیدا کرده بود نیز روزی به پایان می‌رسد و پادشاهی اسکندر هم که جاویدان نماند. بنابراین جنگ و دعوا برسربدست آوردن مال ومنال بی ارزش دنیوی ارزشی ندارد به زودی مرگ ازراه خواهدرسید وهرآنچه که انباشت کرده ایم ازماپس خواهدگرفت درفکراندوختن چیزی باش که مرگ نتواندازتوبازپس بگیرد.

گوش کن پندای پسروزبهر دنیا غم مخور

گفتمت چون دُرحدیثی گرتوانی داشت هوش

🌿━━━━━━━━━━🌿

بدان کمرنرسددست ِهرگدا حافظ ​​​​​​​

خزانه‌ای به کف آورزگنج قارون بیش

گدا : تهیدست ، فقیر

خزانه : گنجینه

دست به کمر رسیدن: کنایه از بهره مندی از وصال ودرآغوش کشیدن یار

"قارون" ثروتمندی مشهور در زمان حضرت موسی بود. گویا از اقوام و خویشان آن حضرت بوده و ثروتش را از حاصل کارمردم و دسترنج ِ رعیّت به دست آورده بود.حضرت موسی او را نصیحت کرد و از او خواست که ثروتش را صرفِ امور خیریه و کمک به تهیدستان صرف کند ، امّا قارون نپذیرفت و به استثمارِمردم ادامه داد تااینکه به امر خداوند ، زمین قارون و گنج های او رافروبلعید.

معنی بیت : ای حافظ، دل به عشق کسی باخته ای که ازطبقه ی اعیان واشراف است (احتمالاً شاه شجاع) دست ِهر تهیدست ِ فقیری مثل تو به آسانی نمی‌تواند به بارگاهِ حریم ِوصال او برسد. برای دیداربا اوهدایای گرانقیمت وسیم وزرلازم است رسیدن به معشوقی اینچنینی، ثروتی بیش از ثروتِ قارون داشته باشی! سعی پاراازگلیم خویش فراترمگذاری!

من گدا هوس سروقامتی دارم

که دست درکمرش جزبه سیم وزرنرود

محمدرضا در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۰ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۵۶ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۳:

بیش از دو روز بود از آن دگر کسان؟
بعد از دو روز از آن شما نیز بگذرد

رضا در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۰ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۰۱ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۳۲ - بر تخت نشستن خسرو به جای پدر:

چو خر تازنده باشی بار می‌کش
که باشد گوش خر در زندگی خوش

۱
…
۳۱۳۵
۳۱۳۶
۳۱۳۷
۳۱۳۸
۳۱۳۹
…
۵۸۷۳