گنجور

حاشیه‌ها

احمد در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۱۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۰:

بررسی در مورد توفان

گریه حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق
کاندر این توفان نماید هفت دریا شبنمی
اینطوری باشه ؛ داره میگه گریه من حتی به اندازه ی هفت دریا ؛ در {{این }} طوفان تاکید خاص داره به این توفان مد نظرش که همون توفان عشقه .. شبنمی بیش نیست در این طوفان ...
بعبارتی شبنم در توفان ؛؛ متلاشی میشه
خلاصه ی خلاصه اینطوری میشه گفت که شبنم در طوفان ناچیزیش بیشتر جلوه میکنه تا دریا در دریا

بیگانه در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۳۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۱:

به به... عالی... مثل همیشه...

سیدعلی (رضا) ساقی در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۲۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۷:

 

https://rezasaghy.blogfa.com/

هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

پای از این دایره بیرون ننهد تا باشد

 

حضرت حافظ دراین غزل زیبا وکاملاً عاشقانه بامضامین بِکر وحافظانه، زیبائی رخسار وبی مِهری یاررا دستمایه ی خویش قرارداده وعواطف واحساسات درونی خود رانسبت به محبوب جذاب وخوش سیمای موردنظر، صمیمانه وبی ریاابرازنموده است. دراین غزل عاشقانه وعاطفی، هیچ اسمی ازمخاطب برده نشده وبه روشنی معلوم نیست که حضرت حافظ این غزل ناب را برای چه کسی سروده است لیکن نکته های ظریفِ خیال انگیز ومضامین لطیفی که درمتن غزل وجوددارد آدمی راچنان به مناطق بکرعاطفه واحساس ودلدادگی رهنمون می گردند که اهمیت نامشخص بودن ِمخاطب غزل، کاملاً کمرنگ شده ونامحسوس می گردد

خط سبز : موهای لطیفی که درگرداگردچهره ی نوجوانان وجوانان می روید وبرزیبایی وجاذبه ی آنها فزونی می بخشد.
سودا: تجارت ومعامله ، نقطه ی سیاهی.
دایره : اشاره به گرداگردرخساریارکه رویش موهای لطیف، جذابیت آن راصدچندان است.
معنی بیت: هرکسی که مفتون وشیدای خطِ نورسته ی رخسارزیبای توگردد تا زمانی که نفس می کشد وزنده هست دیگر نخواهد توانست ازاین شیدایی ودلبستگی بیرون بیاید رهایی ازکمندجاذبه وکشش خط سبزتومحال وناممکن است. کدام صاحبدلیست که به شوق مشاهده ی جذابیتها وزیبائیهای رخسارتوپای دراین دایره ی جادویی وافسون برانگیزنهاده وتوانسته به اراده ی خویش ازاین دایره ی طلسمی خلاص گردد؟! هرکسی درگرداب خطِ سبزگرداگردِ رخسارتوگرفتارشد میل رهایی ازاین بند نداشته وتازمانی که زنده باشدبا اشتیاق، اسیرودربند باقی خواهدماند.

سبزه ی خطّ تودیدیم وزبُستان بهشت

به طلبکاری این مِهرگیاه آمده ایم

 

🌿━━━━━━🌿

 

من چو ازخاکِ لَحدلاله صفت برخیزم


داغ سودای تواَم سِرّ سویدا باشد

 

خاک لَحد:خاک گور
سودا: دراینجااشاره به نقطه ی سیاهی که دردل لاله هست. دل شاعرنیزازحسرتِ وافسوس ، همچون لاله لکّه ی سیاهی درمیان دارد. دل ازاین منظرکه داغداروخونین است به لاله تشبیه شده است. لاله ازآن جهت که لکه ی سیاهی دردل خوددارد گل ِ همیشه عاشق هست وبه دل خون شده ی عاشق شباهت دارد.
سویدا: دانه ی دل که قدیمیان معتقدبودند درمیانه و وسط دل قراردارد. هم نشینی واژگان ِ لاله صفت و داغ وسویدا وسودا وسرّ دریک بیت وهمکاری جهت بازتاباندن ِ شدتِ خون شدن دل عاشق، کاربسیار ظریفیست وهمین اثربدیع به تنهایی رسانده ی نبوغ فوق العاده ی معماری چینش کلمات شاعر است که اشعار اورا ازدیگرشاعران متمایز می کند.
معنی بیت: زمانی که همانندلاله،با دل خون شده از خاک گوربرمی خیزم هماندم رازمن برملامی گردد وآن اینکه داغ حسرت عشق تو تنهاسرمایه وهمه ی آن چیزیست که من درمیان دل دارم. جز سودای تو هیچ سرّی درسرمن نیست واین داغی ِ دل، نشانه ی روشن دلدادگی من درروزقیامت خواهدبود همانگونه که لکه ی سیاهی درمیان لاله، رازعاشقی اورا آشکارکرده، اسرارمرا برملاخواهدنمود.

نسیم زلف توچون بگذردبه تربت حافظ

زخاک کالبدش صدهزارلاله برآید

 

🌿━━━━━━🌿

 

تو خود ای گوهر یک دانه کجایی آخر


کز غمت دیده ی مردم همه دریا باشد

 

"گوهر یکدانه" : ایهام دارد:۱ـ ذات بی آلایش وبی همانند ۲ـ مروارید ومرجان کمیاب وگرانبها، رساننده ی ارزش والا وبی مثال وجودمحبوب و استعاره ازدردسترس نبودن وکیمیا شدن وجوداو

دیده ی مردم: ایهام دارد۱ـ چشمان مردم (چشمان عاشقانت) ۲ـ چشم ِ مردمک (درمعنای دوم ، دیده، دارای شخصیتی شده که خودش نیزچشم داردوازاندوه فراق دریای خون است)

دراین بیت همانند اغلب غزلیات حافظ، واژگان ازخویشاوندان نزدیک یکدیگرانتخاب شده اند و ارتباط ظاهری وپیوندمعنایی نزدیکی دارند:

«گوهر یکدانه» همیشه نایاب وازنظرهاپنهان است

«دریا» گوهر ازاعماق دریاها وبه سختی بدست می آید

«دیده ی مردم»(مردمک چشم)

معنی بیت: ای محبوب، ای کیمیا که همانندِ دانه ی مرجان ومروارید وجودت ارزشمند وپربها لیکن دردسترس نیستی، توکجا نهان شده ای که ازغم واندوهِ فراقِ تو چشمان مردم (عاشقانت) ازگریه واشگ مثل دریاشده است؟.

این بیت علاوه برمعنای سطحی،معنای عارفانه ی دیگری نیزدردل خود دارد. بانظرداشت اینکه گوهرازدل واعماق دریاهابه دست می آید وجایگاه آن دردل ِ دریاهاست درنگاه سطحی به چشم دیده نمی شود. معشوق نیزبه عبارتی دردلِ دریای چشمان عاشقان قرار دارد وآنها بیهوده به دنبال گوهرمقصود (معشوق) دربیرون ازدریا مشغول جستجو هستند غافل ازآنکه گوهردردل دریاست نه بیرون ازآن.

حافظاشایداگر درطلب گوهروصل

دیده دریاکنم ازاشک ودراوغوطه خورم

 

🌿━━━━━━🌿

 

از بُنِ هر مژه‌ام آب روان است بیا


اگرت میل لب جوی و تماشا باشد

 

معنی بیت: ازبیخ وبُن یک یک مژگانم اشک حسرت وناکامی روان شده وصحنه ی تماشایی پدیدآورده است اگرمایل به تماشای جویبار ورودِ روان هستی به بهانه ی تفرّج وسیاحت بیا و چشمان اشگبار مرانظاره کن.

صدجوی آب بسته ام ازدیده برکنار

بربوی تخم مِهرکه دردل بکارمت

 

🌿━━━━━━🌿

 

چون گل ومِی دمی ازپرده برون آی ودرآ

 

که دگر باره ملاقات نه پیدا باشد

 

معنی بیت: ای معشوق همانندِ گل وشراب که از پرده ی غنچه وازدل انگور بدر آمدند وباظهورشان صفا وشادی وسرمستی به ارمغان آوردند تونیز حجاب راسویی بزن و به دیدار عاشق خود درآ که زندگانی بسیاربی ثبات وناپایداراست وهیچ تضمین واعتباری نیست که آیا امکان ملاقات ودیدار درروزهای آتی برای کسی میسّر وامکانپذیر خواهدبود یانه؟!

فرصت شمارصحبت کزاین دوراه منزل

چون بگذریم دیگر نتوان به هم رسیدن

 

🌿━━━━━━🌿

 

ظِلّ مَمدودِ خم زلف تواَم بر سر باد


کاندر این سایه قرار دل شیدا باشد

ظِلّ: سایه
ممدود: بلند وطولانی

زلف: در فرهنگ‌های مختلف این واژه به شکل‌های زرفین، زفرین، زلفین، زوفرین و زلفینک آمده است. زلف در بعضی از گویش‌های خراسانی هنوز هم به معنای زنجیری است که از داخل به پشت در خانه می‌اندازند تا در قفل شود.
زلف به معنای حقیقی همان گیسو، طرّه وجعد هست وبیشتر معنای مجازی ان مورد توجّه قرارمیگیرد.
این واژه در منابع عرفان و تصوّف فاقد تعابیر جامع و مانع اسـت امّـا حضرت حافظ،به مددطبع لطیف خویش تعابیری لطیف، باریک، دقیق و مفصّل از زلف ارائه نموده است بطوریکه دامنه ی معنای مجازی زلف وگیسوراتوسعه داده،غنی سازی کرده ومضامین بِکرونابی خلق کرده است."زلف" قسمتی از موی سر از دو طرف بر چهره ریخته می‌شود . "طـرّه" موی جلوی سر ، و "گیسو" به موی پشت سر گفته می‌شود ، اما هر یک از این اسمها گاه به جای هم به کار برده می‌شوند و گاه هر کدام از آنها به معنی تمام موی سرنیز بکارگرفته می‌شوند. "زلف" با آنکه "حجاب" وپوشاننده ی رخسارمعشوق هست وسیله‌ی اتّصال عاشق به معشوق نیزهست. "زلف" نماد "کثرت وپریشانی"و"سیاه" نماد  کفراست. 
ناگفته نماند که شاه شجاع دارای زلف های سیاه وبلند وحس انگیزی داشته ودرکانون توجه تمام کسانی بوده که اورا ازنزدیک ملاقات کرده بودند. کلاً سلسله ی آل مظفر وبه ویژه شاه شجاع به داشتن خال وخط وزلف بلند شهرت عمومی داشتند. حافظ نیز هرجاکه به یاد شاه شجاع غزلی سروده با واژگان خال وخط وزلف مضامین بکری خلق است. بعیدنیست که دراینجا نیز مدنظرشاعرنبوده باشد. 

شیدا:مفتون،دلداده وعاشق


معنی بیت: الهی که سایه ی بلندِ خم زلف تو بر سر منِ عاشق، مستدام وبرقرارباد که قرار وآرامش دلِ دلدادگان، تنهادرزیرچنین سایه ای بدست می آید.

ای آفتاب خوبان می‌جوشد اندرونم

یک ساعتم بگنجان درسایه ی عنایت

 

🌿━━━━━━🌿

 

چشمت ازنازبه حافظ نکندمیل آری


سرگرانی صفت نرگس رعنا باشد

 

 

بعضی ازحافظ پژوهان، ازجمله استادسعیدنفیسی براین باورندکه مخاطب بسیاری ازغزلهای عاشقانه ی حافظ، خانم جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو، شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمه دوم سده هشتم هجری می‌زیست. او هم دوره با حافظ و عبید زاکانی بوده ومشاعره هایی بایکدیگر داشته اند. لیکن باتوجه به اینکه هیچ اسمی از وی دردیوان حافظ نیامده بنظر میرسد این برداشت صحت نداشته باشد. تنها دلیل استادنفیسی، مشابهت موضوعات غزل وهم قافیه وهم ردیف بودن تعدادی ازغزلهای دوشاعر می باشد. درصورتی که این دلیل نمی تواند سندی مطمئن بر روابط عاطفی این دوشاعربوده باشد. چراکه درآن روزگاران معمولا درمحفل شعرا یک وزن وقافیه ازسوی پادشاه یا ریش سفیدمحفل مطرح می شد وشاعران برهمان وزن وقافیه غزل می سرودند وباهم مشاعره می نمودندوقدرت نبوغ خویش رابه رخ یکدیگرمی کشیدند. بدیهی است که بااین شیوه، اغلب غزلهای شاعران ازلحاظ، مضمونها وموضاعات وهمچنین کلمات وواژه های انتخابی، تقریبا مشابه هم سروده می شد ودرنتیجه این ظن وگمان رادراذهان بعضی ایجادمی نمودکه این شاعران احتمالا باهمدیگر ارتباطات عاطفی داشته اند که اینچنین دریک ردیف وقافیه غزل سروده اند.

سرگرانی :سرسنگین بودن ، بی توجّهی ازروی غرور
رعنا: خوشگل وزیبا، خودپسند ومغرور
نرگس رعنا: استعاره ازمحبوب ِ نرگس چشم ِ خوش قدوقامت
معنی بیت: ازروی نازواِفاده، چشمان توبه حافظ تمایلی نشان نمی دهد وبه اونگاه نمی کند آری این سرسنگینی ازویژگیها وخصلتهای زیبارویان ِ نرگس چشم ،مغروراست که چشمانشان از تکبّروغروربه سمت عاشق نمی چرخد.

غرورحُسنت اجازت مگرنداد ای گل

که پرسشی نکنی عندلیب شیدارا

 

موسی روستایی در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۴۶ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۶:

ای میر اجلّ، چون اجل آیذت بمیری
هر چند که باعز و جلالی و جمالی
میر اجل: از عناوین احترام آمیز حکام و بزرگان
اجل: مخفف «اجل» اسم تفضیل عربی است که با «أجل» به معنی بزرگ جناس تام است.
ای امیر بزرگوار، هر چند که با عزت و بزرگی و زیبایی در دنیا باشی؟ بالاخره اجل (مرگ) یک روز به سراغت می آید و باید بمیری

موسی روستایی در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۵۸ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۶:

بنگر که کجا می روی و بیهده منگر سوی خدم و بنده آزاد و موالی
موالی و آزاد: تضاد
نگاه کن که عاقبت به کجا خواهی رسید و به کجا میروی، بیهوده به این خدمتکارها و بندگان آزاد و غلامها نگاه نکن (روی آنها حساب نکن).

موسی روستایی در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۵۳ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۶:

در مزرعه معصیت و شر چو ابلیس
تخم بزه، بار بد وبرگ وبالی

تو در مزرعه معصیت و شر و بدی مانند ابلیسی هستی که تخم بزهکاری می کارد و
برگ و بارش بدی و رنج است

طغیان در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۴۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۰۹:

به این دلیل واضح که مولوی از تاجیک (ایرانی) های خراسان بود و در اشعارش لحجه ی شیری فارسی دری آشکار است خوبست که تاجیک افغانستانی در مورد اشعارش نظر دهد.
مثلن وقتی من بازی گوشی میکردم و‌درس نمیخواندم مادرم میگفت «حال ما از ای بتر میشه». بنا تردیدی نیست که مولانا بتر منظورش بوده باشد.
دوستی کفته است که بتر کلمه ی ترکیست .نه آنگونه نیست.این کلمه کوته تر کلمه ی بد تر است.

الجبار/ یا جابر العظم الکسیر/یا جابر کل کسیر در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۵۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۳:

بسم الله الرحمن الرحیم.
هر شب، شب قدر هست اگر قدردان باشیم...
" خوبان همه صید صبح خیزان باشند* در بند دعای اشک ریزان باشند* تا تو سگِ نفس را به فرمان باشی* آهو چشمان از تو گریزان باشند... "
با نظر کبوتر حرم و فرشیر خیلی موافقم!
صدق الله العلی العظیم...

موسی روستایی در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۴۹ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۷:

نیست جمال و شرف شوشتر
جز به بهاگیر ونکو ششتری
ششتری: دیبای منسوب به ششتر از بلاد خوزستان
بهاگیر: بهادار، هر چیزی که قیمت و بهای بسیار داشته باشد.
زیبایی و برتری شهر شوشتر به خاطر چیزهای باارزش و دیبای شوشتری است، نه چیز دیگر.

موسی روستایی در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۳۱ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۷:

باتو من ار چند به یک دین درم
تو زره من به رهی دیگری
اگر من و تو در دین با هم مشترک هستیم (دین هر دویمان اسلام است) اما راه من و تو در دین از هم جداست

محمود شمسائی در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۴۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی اسکندر » بخش ۳۳ - سفر اسکندر و خضر در پی آب حیوان، جدایی در دوراهی تاریک و نوشیدن خضر از چشمه:

با عرض سلام خدمت دوستان
با احترام و تشکر فراوان
از پدیدآورندگان این گنجینه شعر و ادب پارسی
در نسخه خطی موجود در موزه ای در آمریکا که صفحه ای از آن به نمایش در آمده است ، پیش از بیت آخر این بخش ، بیت دیگری به این مضمون آمده که در این جا دیده نمی شود .
" بد الیاس همره به خضر آن زمان
بخورد او همان آب و شد شادمان "
از این نسخه عکسی گرفته شد که اگر امکانش باشد برای تطبیق از طریق E-mail برای گنجور فرستاده شود.
پیروز باشید

موسی روستایی در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۴۳ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۰:

کار دنیا گر بر موجب عقلستی
مرمرا خیره درین کنج چه کارستی؟
اگر کار دنیا بر مدار عقل و اندیشه و خرد می بود، پس چرا من بیهوده در این کنج زندانی شده ام، چه کاری درین گنج دارم؟ نظیر این بیت عربی
فلو کانت الدنیاتنال بفطنة
وفضل و عقل نلنت أعلی المراتب
اگر با هوش فطنت و فضل و عقل به دنیا دست یافته میشد، پس من می باید به بالاترین پایه ها رسیده باشیم.
ناصرخسرو دراین بیت عقل را ملاک بیان خود قرار می دهد اما خیام نیشابوری عدل را ملاک می نهد
خیام:
گر کار فلک بعدل سنجیده بدی
احوال فلک جمله پسندیده بدی
ور عدل بدی به کارها در گردون
کی خاطر اهل فضل رنجیده بدی

موسی روستایی در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۲۶ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۰:

فضل بایدش و خرد بار کن که خرما بن گرنه بار آوردی یار چنارستی
آدمی باید فضل و دانش و خرد و حکمت و عقل داشته باشد. اینها را برای خودت جمع کن. وگرنه درخت خرما اگر میوه خرما ندهد، فرقی با درخت چنار که درختی بی میوه است، ندارد

موسی روستایی در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۱۷ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۰:

فتنه سبزه شدت دل چو خر، ای بیهش فتنه سبزه نشدی گرنه حمارستی
معنی بیت: دل تو هم مانند خر، فریفته و مفتون خوشی های دنیا شده، ای غافل ای نادان. خر اگر عقل داشت و احمق نبود، فریفته سبزه و علف نمیشد.

موسی روستایی در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۱۳ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۰:

فوج فوج ابرهمی آید پنداری
بر سر دریا اشتر بقطارستی
دسته دسته پشته های ابر بر سر دریا روان می شوند، پنداری که قطار شتران پشت سر هم روی سر دریا راه می روند. تشبیه پشتهای ابر به قطار شتران

موسی روستایی در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۱۱ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۰:

بینی آن که باد که گوئی دم یا رستی باش بر تبت و خرخیزگذارستی
درآخر ابیات این قصیده افعال نیشابوری به چشم می خورد و وجه تسمیه این افعال به نیشابوری این بوده است که مقدسی در کتاب احسن التقاسیم فی معرفه الاقالیم گفته است که نیشابوریان اینگونه افعال را به کار می بردند. این افعال می باید پس از ادات تشبیه و شک و تمنی و ترجی مانند چون، گویی، پنداری، کاشکی، شاید و باشد قرار گیرند

زیبا روز در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۰۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۵۲ - قصهٔ رستن خروب در گوشهٔ مسجد اقصی و غمگین شدن سلیمان علیه‌السلام از آن چون به سخن آمد با او و خاصیت و نام خود بگفت:

می فرماید زیرکی و هسیاری ناشی از عقل جزیی انسانی را که از علوم مختلف فرا گرفته است
دور بینداز و حیرانی ناشی از ملاقات خداوند را بجایش برگزین .
مراحل شناخت جهان از شک تا یقین توسط مولانا این هاست
وهم /شک / ظن / یقین ...نظر . در مرحله ظن آدم چیزی را پنجاه پنجاه می داند .هم می داند و هم نمی داند . در مرحله
یقین به تمامی می داند ولی باز هم با عقل انسانی و زیرکی .در مرحله نظر با بصیرت درونی و الهام خداوندی .
نظر همان آخرین مرحله یقین است .یعنی حق الیقین .
اساس مکتب مولانا بر حیرت عارفانه است که ناشی از عشق است و نه حیرت معمول مردم که ناشی از سرگشتگی ست
حق یارتان باد .

محمد علی لطفی در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۰۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۱ - حکایت بقال و طوطی و روغن ریختن طوطی در دکان:

با سلام و تشکر، به یاد حواس مادی چندین گانه (حس بینایی ،شنوایی، بویایی، لمسایی، چشایی،.....) افتادم که با هیچکدام نمیتوان به صورت مستقیم گردش زمین را به دور خودش "احساس کرد !؟.ولی وقتیکه سوار "چرخ و فلک"میشویم با همه وجودمان ! و حواسمان ، گردش آن را "احساس میکنیم. آیا با این حواس مادی ناقص میتوان "هستی " را حتی تصور کرد؟.آیا "نقاشی"میتواند "نقاش "را حتی به تخیل بیاورد؟!.

ابوطالب روشن در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۰۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۵:

آقا فرهاد مصراع‌های اول تا سوم رو درست معنا کردن فقط مصراع چهارم رو اشتباه معنی کردن که اگه درست معنی بشه به راحتی معنای کل رباعی قابله درکه
"فردا همه آن بود که در ساخته‌اند"
در فردا هم از همون بهانه‌هایی که در همون روز (فردا) ساخته‌اند و لازم دارند، استفاده می‌کنند. منظور کلی بیته دوم اینه که بهانه‌ها و دلیل‌های امروز و فرداشون باتوجه به نیازشون (برای فریب دیگران) مرتب تغییر می‌کنه (از دین و مذهب دارن سواستفاده میکنند برا منافع خوشون)
موفق باشید

عالمشاهی در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۵۵ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۱ - حکایت:

سلام. این نجاست سگ از کجا أمده ؟ در قران مجید نه تنبها که نیست بلکه می توان از آیات ان عدم نجاست ان را هم برداشت کرد. حدیث منتسب به حضرت رسول مکرم در این باره تا چه حد با معیار قرآنی برای سنجش درستی و نادرستی ان در هم اهنگی است ؟
سگ نگهداری ، دوست داشتن و نداشتن سگ یا هر حیوان دیگر را در پای دین ننویسیم0

۱
…
۳۱۹۹
۳۲۰۰
۳۲۰۱
۳۲۰۲
۳۲۰۳
…
۵۸۷۳