سیدعلی (رضا) ساقی در ۸ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۲۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۵:
چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد
نفس به بوی خوشش مُشکبار خواهم کرد
مُشک: سیاه رنگ و خوشبویی که در ناف آهوی خطایی تولید می شود.
مشکبار: عطرآگین وخوشبو
معنی بیت: همچون باد بی درنگ وشتابان بسوی کوی معشوق خواهم تاخت نَفَس خویش راازبوی معطّرمعشوق عطرآگین خواهم ساخت.
هوای کوی توازسرنمی رودآری
غریب رادل سرگشته باوطن باشد
ادامه 👇
🌿━━━━━━🌿
به هرزه بی می و معشوق عمر می گذرد
بِطالتم بس از امروز کار خواهم کرد
بِطالت: بیکاری وولگردی
معنی بیت: بدون شراب ومعشوق اوقات بیهوده تلف می شوند حیف این اوقات باارزش که بی شراب ودوست ازبین می روند! بیکاری وبیهودگی بس است ازامروز درکارمی ومعشوق خواهم بود.
کام ِخودآخرعمرازمی و معشوق بگیر
حیف اوقات که یکسربه بطالت برود
🌿━━━━━━🌿
هر آب روی که انداختم زدانش ودین
نثارخاک ره آن نگار خواهم کرد
معنی بیت: تاکنون هرآبرو واعتباری که ازطریق دین ودانش اندوخته ام همه را نثار خاک راهِ معشوق خواهم کرد هیچ دین ومذهب وهیچ علم ودانشی! به مراتب عشق نمی رسد عشق والاترین دین وباارزش ترین پدیده دراین جهان پهناوراست. من طریق عشق انتخاب نموده ام وازاین پس دراین جاده به پیش خواهم رفت.
دراینجا منظوراز «عشق» همان سیروسلوک عرفانی، تزکیه ی نفس، خودسازی، رسیدن به حقیقت ومعرفت ورشد ونمو روحانیست امّا نه ازطریق مذاهب وفرقه های دینی،بلکه ازطریق مسلک رندی وحافظانگی. قوانین ومبانی این سیروسلوک،همان غزلهای نابیست که ازان فرهیخته ی فرزانه به یادگارمانده است.
حافظ ازمیان مسیرهای گوناگون مانند: شریعت، طریقت وتصوّف وغیره طریق عشق رابرگزیده وآن راخیال انگیزترین، میان بُرترین وبهترین راه برای رسیدن به سرمنزل سعادت ونیکبختی می داند. بایددانست که حافظ درعشقبازیهای زمینی، بر خلاف مردم عادی، هرگز
درشخص معینی مثل شاه یحیی وشاه شجاع و... متمرکزنبوده، البته که او انهاراازصمیم دل دوست داشته اما عشقبازی حافظ به انها وهیچ شخص مشخصی محدودنبوده است عشق کیفیت وماهیت وجودحافظ بود او به زمین وزمان وهمه ی انسانهاعشق می ورزید ودرحقیقت اززیارت عشقی به زیارت عشقی دیگرمی رفت. حافظ درمسیردلباختگی ودلدادگی، حقیقتِ خودعشق راکشف کرده، به ژرفای آن رفته وشیوه های عاشقی راتمرین می نمود وازاینطریق، طبع شعری وعواطف درونی خویش رابه چالش می کشید. درعشق حقیقی محدودیتهای نژادی وجنسی محوشده و مرزهاازبین می روند وتمام هستیِ عاشق سرشارازعشق می گردد.
زاهد ازمابسلامت بگذرکاین می ِلعل
دل ودین می برد ازدست بدانسان که مپرس!
🌿━━━━━━🌿
چو شمع ِصبحدم اَم شد ز مِهر او روشن
که عمر در سر این کار و بار خواهم کرد
شمع ِصبحدم: سحرگاهان به شمعی تشبیه گردیده واین شمع به نورآفتاب روی دوست روشن شده است. یعنی اینکه اول صبح دوست راملاقات کردم همچون شمعی روشن شدم همانندشمع تا آخرین رمق درراه عشق او جانفشانی خواهم کرد.
معنی بیت: صبحگاهم همانندِ شمعی به آفتابِ روی معشوق روشن شد(صبحگاهِ شاعربا روشنایی آفتاب رخساردوست روشن شده) بنابراین من نیزمثال شمعی که تاآخرین توانش می سوزد بی وقفه وپیوسته درراه عشی او پایداروثابت قدم خواهم ماند وجان وعمرعمر خویش را درکاروبار عشق به معشوق صرف وفدا خواهم نمود.
شمع درحالتِ معمول بادمیدن آفتابِ سحرگاهان، عمرش تمام می شود وخاموش می گردد امّا درمصرع اوّل می بینیم که صبحدم ِشاعر همانندشمعیست که به نورآفتابِ روی معشوق روشن شده است بنابراین درمصرع اوّل صبح شاعر به شمع تشبیه شده وفقط دمیدن آفتابِ رخسار دوست وروشن شدن سحرگاهِ شاعر به این نور مدّ ِنظراست نه خاموشی شمع. درمصرع دوّم است که حافظِ خوش ذوق، خودرا همانند شمعی می پندارد وامیدوار است بادمیدن آفتابِ روی معشوق، عمرخودرا نثاراوکند وبسان شمع دربرابرآفتاب به خاموشی گراید.
توهمچوصبحی ومن شمع خلوت سحرم
تبسّمی کن وجان بین که چون همی سپرم
🌿━━━━━━🌿
به یادِچشم توخودراخراب خواهم ساخت
بنای عهدِ قدیم استوار خواهم کرد
عهدِ قدیم : بعضی براین باورند که "عهدقدیم" به زمان خلقت آدم برمی گردد. آنگاه که خلقت آدم به دست خداوند به انجام رسید ازهمان لحظه بودکه آتش عشق به جمال الهی دردل آدم روشن شدوشعله های آتش عشق همه ی عالم هستی رابه کام خویش کشید.
دراَزل پرتوحُسنت ز تجلّی دم زد
عشق پیداشدوآتش به همه عالم زد
بعضی دیگرنیزبااستنادبه ابیاتی ازدست که :
به باغ تازه کن آئین دین زردشتی
کنون که لاله برافروخت آتش نمرود
ویا:
ازآن به دیرمغانم عزیزمی دارند
که آتشی که نمیردهمیشه دردل ماست
براین باورند که حافظ گرایش به آئین زردشتی داشته ومنظورازعهدقدیم همان بازگشت به آئین نیاکانمان پیش ازاسلام می باشد.
امّا آنچه که مسلّم است این است که جهان بینی واندیشه های حافظ، مرزهای قومی، فرقه گرایی، مذهبی ودینی رادر نوردیده،فراشمول وجهانی شده است. افکارونگرش اومنحصربه هیچ ملّت وهیچ دین ومذهب خاصّی نمی شود اوبه تنهایی یک مرام ومسلک جهانیست وهمه ی اندیشه های ناب انسانی رادرخود دارد. حافظ بیشترازآنچه که به مذهب ودین بیاندیشد به انسانیّت، عشق ومحبّت می اندیشید. ازهمین روست که همه ی مسلک ها ومذهب هاباتفکّرات گوناگون سعی دارند بااستنادبه ابیاتی ازدیوان گهرباراو، اورابه نفع خود مصادره کنندتاازاعتباروشهرت جهانی اواستفاده کنند! غافل ازاینکه اوبه همه ی بشریّت درهمه ی دورانها وبه همه ی تمامیت هستی تعلّق دارد وقابل مصادره نیست. هرکس حافظ رابااستنادبه یک چندبیت به هردین ومذهبی منتسب کند قطعاً چندین بیت نیزدر ردِ همان مذهب دردیوان اوخواهد یافت. بنابراین بهترآن است که حافظ را مصادره نکنیم اویک آزاداندیش معتقد به خدا بوده وتنها به عشق می اندیشیده وپابندعشق بوده است. گرچه ارادت قلبی حافظ به حضرت زرتشت تمام ناشدنیست وهمواره عشق واحترام خودرا درهمه حال نثار اوکرده است وهمه جابااحترام ازاونام برده است لیکن ارادت قلبی، دلیل گرویدن حافظ به خود حضرت زرتشت است نه مذهب سازمان یافته ای که بعدازاو بنام مذهب زرتشت شکل گرفت.
ضمن آنکه حافظ به فرهنگ اصیل ایرانی نیز علاقه ی قلبی داشته ودربسیاری ازغزلیات خود باافتخار ازآن روزگان یادکرده وبا واژگان کلیدی پیرمغان،کوی مغان.میکده ومغبچه و...سعی کرده اذهان مخاطبان غزلیات خویش رابه آن روزگاران وعهدقدیم ارجاع دهد وفرهنگ کهن وباستانی نیاکانمان رازنده نگاهدارد.
معنی بیت: ای معشوق به یاد چشمان مست وخمارتو خود رامست وخمارخواهم کردتایاد تودرهر لحظه درتمام وجودم جاری باشد به همان سیاق که درقدیم اینگونه بودم وهمیشه خراب وخمارتوبودم آن دوران گذشته رادوباره احیا وزنده خواهم کرد.
حافظ گمشده راباغمت ای یارعزیز
اتّحادیست که درعهدِ قدیم افتادست
🌿━━━━━━🌿
صباکجاست که این جانِ خون گرفته چوگل
فدای نُکهت گیسوی یار خواهم کرد
جانِ خون گرفته چو گل : جانِ به جوش آمده وشکفته همچون گل. همچنین می توان اینگونه برداشت نمود که جان به جوش آمده رامی خواهم همانندِ تقدیم کردن یک شاخه گل نثارکنم
نُکهت یانَکهت: بوی معطّر
معنی بیت: بادصباکه عطرخوش گیسوان یاررابا خود دارد کجاست؟ من قصدکرده ام این جانِ شکفته همچون گل وبه جوش آمده ازشورو اشتیاق رانثارشمیم روح انگیزگیسوی یارکنم.
چون گل ازنکهت اوجامه قباکن حافظ
وین قبادررهِ آن قامت چالاک انداز
🌿━━━━━━🌿
نفاق و زَرق نبخشد صفای دل حافظ
طریق رندی و عشق اختیار خواهم کرد
نفاق: دورویی
زَرق: تزویر،دو رنگی، ریاکاری
«رندی» ازدیدگاه حافظ؛ یک جهش شجاعانه به سطحی بکر ازآگاهی وهوشمندیست. رهاشدگی وحرکت به سمت روشنای آزادگی؛ اشتیاقی عمیق به ناشناختگی ومیل به هچ شدن. «رندی» به معنای خودشکوفایی ومعرفتی خالص رسیدن؛ عشق ورزی وخدایگونگیست.
کسی که برصف رندان می زند وبافریادبلند هرچه باداباد میگوید دودست ازجان شسته؛ ازقیدنام وننگ چشم پوشی کرده وقصد دارد تمامیت زیبائیهای زندگانی راتجربه نماید. رندانگی آری گفتن به عشق؛ زندگانی وپذیرابودنست یعنی من همانی هستم که می نمایم. وقتی که «رند» هستیِ خودراباتمام نقص ها وزیبائیها می پذیرد این بهترین نوع نیایش محسوب می شود. بنابراین وجود وبدن هر «رند» یک معبد است ورندان از صادق ترین عبادت کنندگان بشمارمی روند چراکه برخلاف واعظ وشیخ وزاهد برای نیایش هیچ میلی به رفتن درصحنه ونمایش دادن ندارند.
«عشق» دراین بینش تجربه ی یگانگی بین دونفر(فارغ ازجنسیت) هست. وقتی دونفر پیوندعاشقانه برقرارمی کنند بااینکه هرکدام جداهستند لیکن درعین حال یکی شده ویگانگی راکه ازصفات اصلی خداونداست تجربه می کنند. عاشقی حقیقی همان خدایگونگیست.
معنی بیت: ای حافظ تزویر وریاکاری دل آدمی رامکدّر وتاریک می کند وصفا و طروات را ازآن می زداید از همین روتصمیم گرفته ام طریق عشقبازی ورندانگی را که یگانه طریق راستی و درستیست برگزینم.
نیست دربازارعالم خوشدلی ورزانکه هست
شیوه ی رندیّ وخوشباشیّ عیّاران خوشست.
امین در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۱۹ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۵۸:
به سودای تو مشغولم زغوغای جهان فارغ
هم از دنیا و هم عقبی هم از این و از آن فارغ
پدرام در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۳۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۴:
اگر بجای گفتی از گویی در بیت زیر استفاده کنیم :
از در درآمدی و من از خود به در شدم
گفتی کز این جهان به جهان دگر شدم
آیا به وزن و مفهوم شعر خللی وارد میشود ؟
سیدعلی (رضا) ساقی در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۴:
بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد
بادِ غیرت به صدش خار پریشان دل کرد
"بلبل" درادبیات ما نماد عاشق وگل نمادِ دلبر ومعشوق است. باتوجّه به ابیات پیش رو "گل" دراینجا بنظرچنین می رسد که بلبل استعاره ازخودشاعراست بلبل نیزکه به غزلسرایی شهرت دارد این استعاره بسیارشایسته ورساننده ی معناست. پرپرشدن گل نیز استعاره ازفرزند شاعراست که به سبب حادثه ای دارفانی راوداع گفته است.
گلی حاصل کرد: کنایه از فرزندیست که بازحمت زیاد پرورش داده شده بود.
بادغیرت: حسد،رشگ، کنایه ازکج رفتاری چرخ فلک است که همگان درطول زندگانی خویش تجربه کرده اند. روال وراه ورسم زندگانی اینچنین است وهمه چیز دایماً درحال تغییروتبدیل هست الا کج رفتاری چرخ!!
به صدش خارپریشان دل کرد: چرخ فلک یک گل به بلبل هدیه داد اماصدخار کنارگل!!
معنی بیت: همانگونه که یک بلبلِ عاشق جهت پروراندن یک گل متحمّل درد ورنج فراوان می گردد من نیز برای فرزند خویش خون دلها خوردم ورنجهاکشیدم لیکن افسوس که چرخ کج رفتار، آن رابه نامهربانی وسنگدلی ازمن پس گرفت وگویی صدهاخار یکجادردلم فرو رفت. روزگارگویی کامروایی مارابرنمی تابد وبه دلخوشی های مارشگ وحسد می ورزد. امیدفراوان داشتم که ازثمره ی زندگانی خودم کامروا خواهم بود روزگاربه ناگاه اورا درمعرض تند باد رشگ وحسرتِ قرارداد وسرانجام باد خزانِ رشگ به تاراج برد وپرپرش کرد.
حافظ ازبادخزان درچمن دهرمرنج
فکرمعقول بفرما گل بی خارکجاست؟
🌿━━━━━━🌿
طوطی ای را به خیال شکری دل خوش بود
ناگهش سیلِ فنا نقش اَمل باطل کرد
دراین بیت نیز "طوطی" استعاره ازخودِ شاعر و"شکر" نیزاستعاره ازلذّت شیرینِ همراه بودن با فرزند است. طوطی ازآن جهت که هرچه گویندآن راتکرارمی کند باشخصیت لسان الغیب بودن حافظ همخوانی درستی دارد چراکه حافظ نیز، چیزهایی را برزبان می آوردکه ازعالم بالا دریافت می کند.
درپس آینه طوطی صفتم داشته اند
آنچه استادازل گفت همان می کویم.
فنا: نابودی
اَمل: آرزو
معنی بیت: یک طوطی که دراین دنیای بی وفا دلش به یک شکرخوش بود کامیابی اوسرانجام مورد رشک چرخ فلک واقع شد ، شکرازدسترس اوخارج وکامش تلخ گشت. اوامیدبه کامیابی بسته بود ناگاه تندبادحادثه ای آرزوهای طوطی رانقش برآب نمود.
بیاکه قصراَمل سخت سست بنیاداست
بیارباده که بنیاد عمر برباد است
🌿━━━━━━🌿
قُرّةالعِین من آن میوه ی دل یادش باد
که چه آسان بشد و کار مرا مشکل کرد
قُرّه العین : آنچه که مایه ی روشنی چشم گردد، نور چشم ، فرزند
میوه ی دل : فرزند
آسان بشد: به راحتی رفت
معنی بیت: نورچشم من آن فرزندِ دلبند،آن ثمره ی شیرین زندگی یادش به خیرونیکی باد اگرچه خیلی راحت مراتنهاگذاشت و رفت ومن دچار غم واندوهی طاقت فرسا وجانکاه شدم.
من ازدست غمت مشکل برم جان
ولی دل راتوآسان بُردی ازمن
🌿━━━━━━🌿
ساروان بار من افتاد خدا را مَددی
که امید کرمم همره این مَحمل کرد
ساروان یاساربان: قافله سالار،اشتربان در اینجا کنایه ازروزگار یاهمان قافله سالارعمراست.
بارمن افتاد: دراینجا کنایه ازفوت شدن فرزند است.
مَحمل: کجاوه
معنی بیت: ای قافله سالار،دستم به دامانت کمکم کن بارمن افتاده (فرزندم ازدست رفته) تنها امیدم عنایت ولطف توست وبه همین امیداست که همراه این قافله ودراین کجاوه نشسته ام بزرگواریت راازمن دریغ مکن. شاعرناامیدانه دست به دامان قافله سالارشده که قافله رانگاهدارد تاشاید بتواند بارافتاده رادوباره پیداکند امادریغ که قافله سالار عمر، هرگز برای همدردی باکسی که دچارمشکل شده اهمیتی نمی دهد وقافله لحظه ای توقف نمی کند. ازهمین روگفته اندزندگی منتظرکسی نمی ماند....
کاروان رفت وتودرخواب وبیابان درپیش
کی روی؟ ره زکه پرسی؟ چه کنی؟ چون باشی؟
🌿━━━━━━🌿
رویِ خاکیّ و نَم چشم مرا خوار مَدار
چرخ فیروزه طربخانه از این کَهگِل کرد
طربخانه: خانه ی شادمانی
چرخ فیروزه : از آسمان فیروزه ا یی رنگ
کهگل: کاه گل.
معنی بیت: روی خاک آلود واشک چشم مرا تحقیر مکن که چرخ فلک ازهمین کاه گل (خاک روی و اشک چشم ِ سوگوارانی همچون من) خانه ی جشن وشادی بنا کرده است. راه ورسم چرخ فلک، گیج کننده وحیرت آوراست. آهویی توسط گرگی شکارمی گردد برّه های آهوگریان وگرسنه درانتظارمادر شیون می کنند امّادر آنسودرلانه ای بچه های گرگ با گوشت همین آهوی بخت برگشته بساط جشن وشادمانی برپاکرده اند! بنابراین جشن وسرور این لانه از اشک وآه آن لانه ی دیگرمایه گرفته است!!
مقام عیش میسّرنمی شودبی رنج
بلی به حکم بلا بسته اند عهدالست
🌿━━━━━━🌿
آه و فریاد که از چشم حسود مهِ چرخ
در لَحد ماهِ کمان ابروی من منزل کرد
لَحد: گور، قبر
معنی بیت: افسوس و صد دریغ که ماهِ چرخ فلک، به روی ماهِ فرزندمن آنقدرحسادت کرد که سرانجام فرزند کمان ابروی زیبایم رابه ناجوانمردی ازمن گرفت وماه رخسارش رادرزیرخرورارهاخاک مدفون کرد.
چه ناله ها که رسیدازدلم به خرمن ماه
چویادعارض آن ماه خرگهی آورد
🌿━━━━━━🌿
نزدی شاه رُخ و فوت شد امکان حافظ
چه کنم بازی ایّام مرا غافل کرد
شاه رخ زدن: حرکتی دربازی شطرنج که هربازیکن، یکبار فرصت دارد ازآن بهره ببرد، دراین حرکت به منظور دورکردن مُهره ی شاه ازتهدیدات حریف صورت می پذیرد یعنی جایگاه مهره های شاه ورخ مطابق قاعده ای با یکدیگرعوض می گردد تاموقّتاً شاه در امنیّت بوده باشد. مهره ی شاه دراینجا کنایه ازفرزند ازدست رفته هست. حافظ ظاهراً فرصتی برای حفظ جان فرزند وتغییرمحل زندگی او داشته وغفلت کرده است اینک دریغ می خورد که چرا آن فرصت طلایی راازکف داده است.
معنی بیت: حافظ فرصتی طلایی دراختیارداشتی چنانکه هربازیکن شطرنجی دراختیاردارد ومی تواند درمواقع احساس خطر ازآن فرصت استفاده کند دریغ که غفلت کردی وفرصت ازبین رفت... درمصرع دوّم حافظ خودش رادلداری می دهد ومی فرماید: چه می شود کرد بازی روزگار آنقدر گیج کننده بود که نتوانستم ازفرصتهایی که داشتم بهره ببرم!
توعمرخواه وصبوری که چرخ شعبده باز
هزاربازی ازاین طُرفه تربرانگیزد
در چرخه ی بیوقفه هستی، روشنایی ازدل تاریکی برمی خیزد غم واندوه ازپی شادمانی، شب ازپی روزمی آید وناکامی ازدل کامیابی سربرمی آورد.این تضادها هستندکه شور زندگی را میگسترانند، . کامیابی، آن شکوهِ شیرینی است که ازپس سعی و تلاش،حاصل میگردد، و ناکامی، درسِ تلخ اما گرانبهایی است که قدروقیمت موقعیت هارا به ما میآموزد. هر خندهای، ریشهای در اشکهای پنهان و هر پیروزی، گواهی بر شکستهای گذشت است. زندگی، نبردِبی امان وبی وقفه میان این دو قطبِ متضاداست تضادها درعین حالی رنحاننده وآزارنده هستند لیکن، مکملِ یکدیگرند. بیشک، اگر طعم تلخیِ ناکامی و اندوه نباشد، شیرینیِ کامیابی و شادی نیز معنا نخواهد داشت. پس باید این تلاطمها را چون موجهای دریا، با آغوشِ گشوده و صبورانه پذیرفت. زیرا در میان این تضادها، موسیقیِ بینظیرِ وجود و معنای حقیقیِ بودن خلق میشود.
حاصل کارگه کون ومکان این همه نیست
باده پیش آرکه اسباب جهان این همه نیست
بهنام در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۷:
در بیت اول گویی شب عید فطر است و پس از یک ماه عبادت پس از رویت حلال ماه شاعر به آن چه در این ماه اندوخته می اندیشد.
کمال داودوند در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۱۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۹:
37144
سید حمید در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۰۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۴:
سلام بر دوستداران شیخ اجل سعدی.به نظر بنده کسی که صاحب این بیت شریفه:
سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی
عشق محمد بس است و آل محمد
واقعا ً عاشق اهل بیته.حالا چه شیعه و چه سنی.
دختری از جنس شب در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۵۶ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » مستزادها » کار ایران با خداست:
ببخشید از دوستان و صاحب نظران محترم کسی میتونه یه توضیح کلی درباره ی مضمون این مستزاد بده؟
نادر.. در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۱۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۹۷:
دست برم هر نفسی سوی گریبان بتی
تا بخراشد رخ من تا بدرد پیرهنم...
Mahsa در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۱۴ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۱۰:
میشه معنیشو بگین
Mahsa در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۱۰ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۸:
معنی بیت اول چیه؟
Mahsa در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۵۵ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۷:
مصرع اخر یعنی چی؟
Mahsa در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۴۸ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۴:
واژه "ته" چطور تلفظ میشه؟
Mahsa در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۴۲ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۲:
دیرم=دارم
Mahsa در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۳۹ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۱:
معنای بیت دوم چیه؟
فرشید در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۰۴ دربارهٔ کمالالدین اسماعیل » رباعیات » شمارهٔ ۷۶۸:
با سلام این رباعی در قسمت رباعیات حافظ آمده شماره 38 لطفا تصحیح بفرمایید
رضا کاشی زنوزی در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۲۳ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۸:
به نظر بنده حقیر منظور شاعر به خلقت آدم و حسادت شیطان مربوط میشود زیرا می بر خاک ریختن در اشعار عراقی و حافظ و دیگر شاعران نیز منظور خلقت انسان بود ه. برای مثال از عراقی ......از خمستان ج عه ای بر خاک ریخت . جنبشی در آدم و حوا نهاد.. و حافظ ...... دوش دیدم که مالیک در میخانه زدند .گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند .ووووو بسیار از این موارد گفته شده ولی زیبای سخن عراقی بی بدیل است
رضا کاشی زنوزی در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۰۴ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۵:
با سلام در ارتباط با بیتی که میفرمایند به کدام مذهب است این ودر ادامه به کدام ملت است این شاید کمی به نظر خواننده مرتبط با هم نباشند اما شاعر در اینجا به دو گروه که جامعه جهانی را در کل شامل میشود بسیار ظریف در کنار هم بیان کرده مذهب خواص و ملت عموم مردم را مشمول میشود . و در بیتی که میفرمایند به قمار خانه رفتم همه پاکباز دیدم دلیل بر تایید این نوع تفکر پاک بازی و صداقت نیست بلکه شاعر میخواهد سادگی و بیش از حد را حماقت و از دست دادن همه داشته های انسانی بیان کند زیرا اگر تایید قمار خانه میکرد به همان جا اکتفا میکرد . همانطور که از صومعه روی برتافت.
بنده در ۸ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۰۶:۲۴ دربارهٔ عمان سامانی » گنجینة الاسرار » بخش ۱۰:
با سلام
بیت ششم جالوت بد اندیش درست است.
با تشکر
جعفر عسکری در ۸ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۱۲ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۹۰: