مهراد فانی در ۸ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۲۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۷۲:
در پاسخ به آقای محسن:
بلی، درست است، باید کاید باشد، انتشارات علمی، چاپ پنجم سال 1380، مطابق نسخه استاد فروزانفر
نادر.. در ۸ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۱۷ دربارهٔ هجویری » کشف المحجوب » بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین » بخش ۵۳ - ۵۳ ابوالمغیث الحسین بن منصور الحلاج، رضی اللّه عنه:
أنتَ بینَ الشّغافِ و القَلْبِ تَجْرِی
مِثْلَ جَرْی الدّموعِ مِنْ أجفانی
از دلم تا دلِ دلْ گرم روانی
همچو اشک در میان پلکها...
م اورومی در ۸ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۳۱ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۹۶۹:
بیت "اگر عاشق نمی بودیم..."بسیار ساده ولی عمیق است ،ناله نی مولانا و پرسش و پاسخ از هستی است.همان یادگار حافظ است که در گنبد میناست و نیز جلوه ای از مفاهیم مدرن اگزیستانسیال می باشد....
بیگانه در ۸ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۳۵ دربارهٔ وحشی بافقی » فرهاد و شیرین » بخش ۲۹ - در پند دادن دایه به شیرین و دلداری از نازنین گوید:
چو تیغ عشق جانش غرق خون ساخت
هوس را مرهم زخم درون ساخت...
عالی بود...
بسیار عالی و هوشمندانه...
ویدا صمدی در ۸ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۰۰ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۷۴:
به قبرستان گذر کردم کم و بیش
بدیدم حال دولتمرد و درویش
نه درویش بی کفن در خاک رفته
نه دولتمرد صد کفن در خاک برده
... در ۸ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۰۶:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۰۶:
خیالت هر دمی این جاست با ما / الا ای شمس تبریزی کجایی؟
...
سعید در ۸ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۳۲ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۹:
به نظر بنده عمق این رباعی رو باید بررسی کرد.
همه ما میدونیم که باده خود آگاه انسان رو مهو و نا خداگاه انسان رو رو میکنه! فکر نمیکنم منظور خیام انقدر ساده لوحانه و عامیانه باشه که وقتی مشروب میخوری پیش فلانی بخور یا کم بخور یا زیاد !!
فکر نمیکنم منظور خیام از باده، الکل یا هر چیز مست کننده ی سطحی ای باشه!!
ممنون از مدیریت سایت
کمال داودوند در ۸ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۲۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۶:
4729
ناصر در ۸ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۰۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۶:
میفرماید : خوشی های دنیا را به امید واهی کنار نگزارید.
علیرضا در ۸ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۰۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶:
دکتر عبدالکریم سروش نیز این شعر رو دکلمه کرده اند.
مجتبی در ۸ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۵۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۱:
درود بر احسان عزیز
متن زیبایی نوشتی. مشخص است که همانند استاد سخن سعدی عاشق هستی. وگرنه چگونه میشود نکوترین ایام عمر را در زندان سپری کرد و عاشق نبود
حامد شیراز در ۸ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۳۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۲:
سلام.دوستان آیا واقعیت و درک شخصی یکیست؟!من فقط یه چیز در مورد این بزرگان میگم دیگه خودتون برین دنبالش تا بفهمیم داستانو... امام خمینی رو دیگه همون میشناسیم که چه شخصیت و تفکری داشت. توصیه میکنم به کسانی که شعرهای این عرفانی بنام رو با چیزهای خیلی دم دستی تفسیر می کنند یه سر به دیوان امام خمینی بزنند ببینم اونجا چه خبره؟؟!اونجا هم می و میکده و یار و دارو ... این بزرگان در ملکوت سیر داشتند به قول عارف عصر کنونی علامه دهر اگر بهشت خوش است بهشت آفرین که خوشترست و الی ماشاالله یا رب العالمین الرحمن الرحیم.
نادریان در ۸ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۳۰ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲۱ - بویِ جویِ مولیان آیَد هَمی:
دیدم که دوستان بحثی داشتند راجع به این که بگویند بوی جوی مولیان اید همی بگویند بانگ جوی مولیان آید همی
عزیزان بگذارید نگاهی کنیم به علت استفاده از واژه بو
اولین دلیل وزن شعر است که واژه بانگ با واژه بو از لحاظ وزنی متفاوت است و در صورت استفاده وزن شعر به هم میخورد
دوم آن که در واژه بو آرایه ایهام وجود دارد .بو دو معنی دارد یکی رایحه و یکی آرزو که در این جا شاعر به معنی دوم توجه دارد و مقصود وی این بوده که شاه آرزوی رسیدن به جوی مولیان را دارد نه این که آب جو بو میدهد!!!
عزیزانی که دوست دارند اشعار خاصی بسرایند یا به میل خود طور دیگری بخوانند لطفا ابتدا علم خود را راجع به آن شعر افزایش دهند
محمد در ۸ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۱۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲:
سلام ، با کسب اجازه از تمامی بزرگوران در عرصه عشق و عرفان ، درک و برداشت و در نهایت قضاوت ، ماهیت واقیعی اون فرده ، در حد تفکر ، اعتقاد و اونچه در بتن حقیقت و انتخاب باور داره . این غزل حضرت حافظ میتونه به رندانه ترین شکل ممکن عشق را تفسیر کرده باشه در قالب به تصویر کشیدن هوس .
سیدعلی (رضا) ساقی در ۸ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۵۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۳:
صوفی نهاد دام وسرحُقّه بازکرد
بنیادِ مَکر با فلکِ حُقّه باز کرد
بعضی براین باورند که حافظ این غزل زیبا را درحمله به عمادفقیه کرمانی،شاعر وعارف هم روزگار خویش سروده است!
برخی دیگر بااستنادبه بیت: "بازیّ چرخ بشکندش..." معتقدهستند که غزل دررابطه باشیخ علی کلاه که همدرس دوره ی جوانی حافظ بوده سروده شده ،داستانهایی نیزدراین راستانقل گردیده که به نظر بی پایه واساس می رسند. ازآنجا که درمتن غزل هیچ اسمی برده نشده شایسته آن است که ازپردازش حاشیه های غزل صرفنظرکرده وبه لذّت بردن از مضامین رندانه،اندیشه زای وحافظانه بپردازیم.
صوفی : پیرو طریقه تصوّف، نوعی طریقت و روش زاهدانه مبتنی بر آداب ِسلوک و بر اساس شریعت جهت تزکیه ی نفس و پرهیز از دنیا برای وصول به حق است. صوفی پشمینه پوش می کوشدتابا انجام مناسک مذهبی وفرایض دینی خودرا زاهد وباتقوا نشان دهد. حافظ معتقداست که بهترین راه رسیدن به حق وحقیقت عشقبازیست وازآنجاکه خودمدّتی درجستجوی حقیقت به کسوتِ صوفیگری درآمده بود ازشیوه های ریاکارانه وحُقّه بازی آنان آگاه بودهمواره سعی می کرد خلق راازشیوه های دروغین آنها آگاه سازد.
درنظرگاهِ حافظ کسی که صادقانه بدنبال تذهیب وتزکیه ی نفس است نیازی به پشمینه پوشی و نشان وعلامت وخودرا انگشت نمای خلق کردن ندارد. حافظ که همواره ریاکاری ونیرنگ بازیِ شیخ وصوفی وزاهدِ رابرمَلا ساخته وبا سلاح ویرانگر شراب و نظربازی ورندی، آنها را به مبارزه می طلبد در اینجانیزبه همان شیوه به طنز وطعنه ازصوفی دعوت کرده تا بیاید وصافی ِ جام شراب رابنگرد تا شایداونیز نسبت به صاف ویکرنگ بودن وپالایش روح وروان ترغیب وتشویق گردد......
حُقّه: بامبول، دوزوکلک ،حیله، خدعه، ریب، فریب، گول، مکر، نیرنگ شعبده، تردستی، زرنگی، شگرد، تزویر، ریا ، ظرف کوچکی که شعبده بازان باخود حمل کرده وباتردستی، ازداخل چیزهای بیرون آورده وخَلق رابافریب سرگرم می کنند. ظرف سفالین انتهای وافور
بنیاد مَکر با فلک حُقّه باز کرد: علاوه برخَلق،قصدِ فریبِ چرخ فلکِ حُقّه بازرانیزداشت.بنا نهادن نیرنگ ودوزوکلک باروزگار.
معنی: صوفی با ابزارالات خود ریاکاری خود(تسبیح وسجّاده ودَلق و...)بساط خویش راآراست وفریب مردم ساده دل راآغازکرد اوعلاوه برمردم، با چرخ فلک نیزشعبده بازی می کند وقصد فریب اورا دارد غافل ازاینکه که فلک، خودحُقّه باز زبردستی هست وکسی نمی توانداورا به بازی گیرد ودستی ازاوببرد!
توعمرخواه وصبوری که چرخ شعبده باز
هزاربازی ازاین طُرفه تربرانگیزد
🌿━━━━━━🌿
بازیّ ِ چرخ بشکندش بیضه درکلاه
زیراکه عرض شعبده با اهل راز کرد
"بیضه" کنایه ازتخم مرغ است. اشاره به داستانیست که درآن سارقی تخم مرغ دزدیده ودردرون کلاه پنهان کرد صاحب مال آگاه شد وازسارق توضیح خواست سارق انکارنمود صاحب مال با دست خویش محکم به کلاه اوزد وتخم مرغ ها شکست وسارق سرافکنده وشرمسار شد. حافظ با اشاره به این داستان مضمون سازی کرده وصوفی را درجایگاه سارق داستان نشانیده ومی فرماید:
صوفی حُقّه بازنیز سرانجام همانند آن سارق ،باشکسته شدن تخم مرغ هایش به دستِ بازی روزگاربی آبرو وسرافکنده خواهدشد!
عرض شعبده : شروع به شعبده بازی ودَغل کاری کردن
معنی بیت: صوفی ِ حُقّه باز، ازبازی روزگارغافل است لیکن سرانجام دست روزگار تخم مرغ ها را با یک ضربه درداخل کلاه خواهدشکست ومشت اورا وا خواهدکرد چراکه صوفی ازحد وحدود خویش خارج شده وباروزگاربه شعبده بازی پرداخته است.
بنظرمی رسددامنه ی معنی "اهل راز" فراتر ازروزگار بوده وشامل فرهیختگان وفرزانه هایی مثل خودحافظ نیزمی شود. احتمالاً کسی بظاهروالامقام درکسوت صوفیگری، حافظ و همفکران اورامورد انتقادیا حمله قرار داده بوده وحافظ درپاسخ به یاوه سراییهای او،امیدواراست که عاقبت بیضه اش درکلاه خواهدشکست وبی آبرویی نصیب اوخواهدشد.
دلازطعن حسودان مرنج وواثق باش
که بدبه خاطرامیدوارم مانرسد
🌿━━━━━━🌿
ساقی بیا که شاهدِ رعنای صوفیان
دیگر به جلوه آمد و آغاز ناز کرد
شاهد: ناظر، مشاهده کننده، دراصطلاح عرفا، محبوب ومعشوق، دراینجا مقصود، همان صوفی بظاهروالا مقام است که دربیت پیشین اشاره شد.
"شاهد رعنای صوفیان": دراینجا حافظ به طعنه وطنزسخن می گویدوصوفی حُقّه بازمشهور رکه احتمالا پیروانی نیز داشته، به کنایه، شاهد رعنا می نامد همانگونه که زاهدظاهرپرست رابه سخره، عالیمقام خطاب می کند. صوفی ریاکارکه باحُقّه بازی خودراپاک ومنزّه جلوه داده وبه دیگران همچون شاهدان نازوافاده می فروشدو فخرمی ورزد.
معنی بیت: ساقی بیا وباده بیاور تابساطِ عیشمان تکمیل شود! ببین صوفی حُقّه بازچگونه به مانندِ شاهد زیباروی ورعنا ،باعشوه وکرشمه جلوه گری می کند وبه دیگران نازمی فروشد! اونوهّم کرامت وآگاهی داردوگمان می کندکه درعرصه ی رشدونموّ بجایی رسیده است. غافل ازاینکه به رشد رسیدن حقیقی، به مقامی دست پیداکردن نیست بلکه ازدست دادن ورهاکردن هرآن چیزیست که ازسوی خانواده، جامعه، مکتب ومدرسه تحمیل شده است.
پری نهفته رخ ودیو درکرشمه ی حُسن
بسوخت دیده زحیرت که این چه بوالعجبیست!
🌿━━━━━━🌿
این مُطرب ازکجاست که سازِ عراق ساخت
و آهنگِ بازگشت به راه حجاز کرد
این بیت نیز همانندِ بیت پیشین باچاشنی طنزوطعنه اشاره به صوفی دَغل بازاست.
مطرب : نوازنده، دراینجا کنایه ازصوفی حُقّه بازاست که سازمخالف می زند. یعنی درپرده ی عراق آهنگ می زند ودرپرده ی حجازفرود می آید به اصطلاح امروزی راهنمای چپ می زند وبه راست می پیچد! ضمن آنکه این معنا را نیز دردل خود دارد که صوفی متظاهر جهت سیروسیاحت به کشورعراق می رود ودربازگشت چنین وانمود می کند که از سفرحج زیارت برمی گردد!.
ساز: آلات و ادوات موسیقی.
عراق: گوشهای در دستگاههای ماهور، نوا، و راستپنجگاه، و آواز افشاری از ملحقات دستگاه شور.
سازعراق ساخت: دردستگاه عراق نواخت
بازگشت: در اصطلاح موسیقی فرود آمدن از لحنی به لحن اصلی دستگاه موسیقی است نوازنده پس از نواختن گوشه های دستگاه اصلی در آخر سر به همان دستگاه اصلی فرود می آید امّا صوفی باعراق آغازکرده درحجاز فرودمی آید!.
حجاز: نام پرده ایست از دوازده گانه اصلی موسیقی سنّتی.
معنی بیت: این مطربِ دروغین( صوفی حقّه باز) ازکجاآمده معلوم نیست چه آهنگی می زند! درپرده ی عراق آغاز کرد حالا درپرده ی حجازفرودمی آید این دیگرچه نوع نغمه پردازیست!
مطرب باید به اصول موسیقی کاملاً آگاه باشد ومطابق موازین وضوابط مربوطه ودرست بنوازد تا راه به جایی داشته باشد وحظّی روحانی نصیب شنوندگانش گردد. ضمن آنکه ازمضامینی که حافظ درسراسر دیوان خویش پیرامون موسیقی ساخته وپرداخته است کاملا روشن است که براصول وقواعد موسیقی کاملامسلط بوده وخودنیز آواز می خوانده است.
غزلسرایی ناهیدصرفه ای نبرد
درآن مقام که حافظ برآوردآواز
🌿━━━━━━🌿
ای دل بیاکه مابه پناه خدارویم
زآنچ آستین کوته و دست دراز کرد
زآنچ: اززآنچه، بدان دلیل
آستین کوته: خرقه ی صوفیان ظاهراً دارای آستین کوتاه وگشاد داشت.
دست دراز: کنایه ازطمع ورزی وتعلّق خاطر صوفیان، برخلافِ ظاهرشان به دنیا وجاه ومال است. درازدستی، معنای فریب دادن توده ی مردم ودست درجیب آنان فرو کردن رانیز دربرمیگیرد صفتی ست که برازنده ی شیخ وزاهد وصوفیست.
معنی بیت: ای دل بیا ازاین حُقّه بازی صوفیان به خداوند پناه ببریم زیرا این قوم باظاهری فریبنده باطنی ناپاک دارند. لباسهایشان نشان اززُهد وتقواست امّا آنها شیفته ی جاه ومال دنیوی هستند. حقه بازی، هرزه گی وسواستفاده ازمردم ساده دل، درلباس دیانت ودینداری وتقوای نمایشی، کثیف ترین کار دراین دنیاست که متاسفانه درهمه ی دوران واغلب جوامع مذهب زده رواج داشته وبنظرمی رسدتاجهان باقیست رایج خواهدبود.
به زیر دَلق ملمّع کمندها دارند
درازدستی این کوته آستینان بین!
🌿━━━━━━🌿
صنعت مکن که هرکه محبّت نه راست باخت
عشقش به روی دل درِ معنی فراز کرد
صنعت مکن: حیله گری مکن، ترفند وحقه بکارمگیر
محبّت راست باختن: مهرورزی ازروی صداقت وراستی
یکی ازمعانی فراز «بسته» هست دراینجا نیزبه معنی بسته بکاررفته است.
معنی بیت: ای صوفیِ حُقّه باز،حیله گری مکن که هرکس ازروی صداقت ودرستی مهروزی نکند عشقِ اوبی ثمرخواهدبود وراه به جایی نخواهدبُرد عشق هایی که از روی حیله ونیرنگ باشد درمعنی رابه روی دل می بندد بازنمی کند.
حافظ پندهایی به مخاطبین خود توصیه می کرد که خودآنهارازیسته وعملاًآزموده بود امّا صوفی وزاهد وواعظ مردم رابه پرهیزگاری دعوت می کنند درحالی که نه تنهاخودشان آن راتجربه نکرده اندبلکه به آنچه می گویند باورنیزندارند! روشن است که وقتی چیزی را بگویی که خود تجربه نکرده ای، حقیقتی در آن نهان نیست. آنها باتوسّل به صنعت ریاکاری، زیبا وشیوا سخن می گویندلیکن زیبا زندگی نمی کنند وجامعه را ازدرون می پوسانند.
حدیث عشق زحافظ شنو نه ازواعظ
اگرچه صنعت بسیار درعبارت کرد
🌿━━━━━━🌿
فردا که پیشگاه حقیقت شود پدید
شرمنده رهروی که عمل بر مَجاز کرد
مَجاز: غیرحقیقی،خلافِ حقیقت
معنی بیت: فردا که پرده ازروی حقیقت برداشته شود ومردم به آگاهی وبیداری جمعی برسند آنگاه راهروان طریق راستی وعشق ومحبت روسفیدوسرافراز خواهندشد درحالی که راهروان راههای دروغین شرمسار وروسیاه خواهندبود.
خوش بُوَدگرمَحکِ تجربه آیدبه میان
تاسیه روی شودهرکه دراوغَش باشد
🌿━━━━━━🌿
ای کبکِ خوش خرام کجا میروی بایست
غُرّه مشو که گربه ی زاهد نماز کرد
کبکِ خوش خرام: بنظرمی رسد کنایه ازشاه شجاع بوده باشد که زاهدان ریاکار دردستگاه حکومتی او رخنه کرده بودند وعلیه حافظ که همیشه برای آگاهسازی مردم تلاش می کرددسیسه چینی می نمودندتابازارشان ازرونق نیافتد.
غرّه مشو: فریفته شدن، گول خوردن
گربه ی زاهد نماز کرد: اشاره به داستانیست که کلیله ودمنه آمده است. دراین داستان گربه ی زاهد می خواست درمورد اختلاف خرگوش و کبک نجیر داوری کند هر دو را با تظاهر به عبادت فریب داد وخورد!
معنی بیت: ای محبوب عزیز به توداستان گربه ی زاهد را باز یادآوری می کنم تا ازآن عبرت بگیری وریاکاران اطراف خودرا بهتربشناسی پس فریب ظاهرآنهارامخور آنها درظاهر خودشان راپاکدامن وباتقوانشان می دهندامّا درونی ناپاک وآلوده دارند ازانهابرحذرباش ودوری کن.آنهاصنعتگران، حقه بازان وشیادان ماهری هستند که درلباس دیانت خودشان را استتارکرده اند
دیدی آن قهقهه ی کبکِ خرامان حافظ
که زسرپنجه ی شاهین قضا غافل بود!
🌿━━━━━━🌿
حافظ مکن ملامت رندان که درازل
ما را خدا ز زهدِ ریا بینیاز کرد
زهدریا: تقوا و پارسایی که به تظاهر وریا انجام پذیرد.
معنی بیت: ای حافظ خراباتیان و وارستگانِ ازتعلّقات دنیوی ودینی راسرزنش ونکوهش مکن ازابتدای خلقت خداوند مارندان را ازپرداختن به تظاهر وخودنمایی بی نیازکرده وما رابی ریا آفریده است.
دراینجا حافظ به تذکرمی دهد که مبادا رندان را موردملامت قراردهی که چرا اینان اینقدر ساده دل وبی ریاهستند درحالی که صوفیان وزاهدان وعابدان باترفندهای بسیارماهرانه، جایگاههای حکومتی رااشغال کرده وازتمام امکانات جامعه بهره مند شده اند اما رندان به سبب صداقت وبی ریایی، منزوی شده ومتهم به گناهکاری و لاابالیگری واغتشاش گری نیزهستند.
حافظ درمصرع دوم پاسخ خودرا اینچنین می دهد که خداوند ازروزازل مارا اینچنین آفریده که ساده وبی رنگ وبی ریاباشیم.
ذات ما رندان اینگونه طراحی شده که بدون نقاب ساده وبی تکلف باشیم دربند واسارت هیچ خواسته ای نیستیم ما براساس طبیعت ذاتی خودمان رفتارمی کنیم نه ازمسیری که مذاهب وادیان سازمان یافته، وسیستم حکومتی ونظام طراحی کرده اند.
رندانگی دربینش حافظانه حرکت وتلاش فردی به سمت خدایگونگیست امانه ازروی خواهش وآرزو؛ چراکه هرخواهش وآرزویی (چه مادی ومعنوی) یک بندویک زنجیراست وآدمی رابه اسارت می کشاند. رند ازروی فطرت خود بسوی تکامل وتعالی حرکت می کند برعکس عامه ی مردم درهیچ مسابقه ای برای پیشی گرفتن ازدیگران شرکت نمی کند نقاب برچهره نمی زند جاه طلب نیست وبه نظرات دیگران هیچ اهمیتی قائل نیست.
«رندانگی وخدایگونگی» رفتار کردن،انجام مراسمات مشخص مذهبی وتکرارکلمات معین نیست بلکه آوارگی درکوی معرفت وپرسه زدن درفرازوفرود جاده ی آگاهیست. «رند» دوره گردی درعرصه ی جستجو رابرسکونت درمعابد واعتکاف درمساجدترجیح داده وبی وقفه حتی درسکوت وخلوتگاه خویش درحال حرکت ونیایش است.
کسی که برصف رندان زده وتبعات هرچه بادابادرامی پذیرد به تفکرات ونظرات دیگران هیچ اهمیتی قائل نمی شود چون می داندکه اگربه توجهات مردم واکنش نشان دهد حرکت بسوی خدایگونگی سخت وپیچیده خواهدشد.
رندنه تنها نگران قضاوتهای دیگران نیست بلکه سعی براین داردکه درصحنه ی نمایش نباشد اوبیشتردرسکوت ودرخلوتگاه خویش حضورداردساکت زندگی می کندوهرگزتوجه وتایید کسی راگدایی نمی کند.
هیچکس نمی تواند رندان مسلکِ حافظانه رابه جهنم تهدید ویا به بهشت رفتن تطمیع کند. این شگرداحمقانه شاید برای مردم عوام کارسازباشد اما رندان راتحت تاثیرقرارنمی دهد بهشت وجهنم رندان دردرون خودشان هست. آنهاهیچ طمعی به آینده ی واهی وپوچ ندارند وفریب بهشت دروغین زاهدان رانمی خورند. آنها درلحظه حضوردارند وهمین حضورخالصانه ترین نوع نیایش هست.
زخانقاه به میخانه می رود حافظ
مگرزمستی زهدریابه هوش آمد؟
Mahsa در ۸ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۱۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۶:
سلام میشه تفسیرش کنین؟
مجید در ۸ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۴۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۵:
و آهنگ مست از گروه آلیاژ (محمد اکبران)
از این غزل استفاده شده
۷ در ۸ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۱۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۳:
یا کحیل الطرف لو لا انت دمعی ما انحدر
ای که چشمان سرمه ای داری اگر تو نبودی اینچنین اشکبار نبودم
عطفک المیاس
عطف یعنی چرخش و انحنا
میاس=خرامان و چالاک
عطفک المیاس:گودی و برجستگی فریبنده بدن
فراز و فرود تن معشوق که عاشق را بشوراند
ناصر در ۸ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۰۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۶:
اگر ماهرخی در کنار است او را برانید وگر ساغری در دست دارید بشکنید. در آن دنیا همه چیز مهیاست ، از حوری و غلمان و شراب و ،،،،
یعنی بمیرید تا خوشی ها را دریابید. برای چه زنده اید ؟
دین دار باشید تا نجات یابید .
خوشی های این دنیا را به امید هپروت کنار بگذارید .
مهراد فانی در ۸ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱: