گنجور

حاشیه‌ها

۷ در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۵۱ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۸ - حکایت:

همه شب نبودش قرار و هجوع
ز تسبیح و تهلیل و ما را ز جوع
سراسر شب بیقرار و بیخواب بود از گفتن سبحان الله و لا اله الا الله و ما نیز از شدت گرسنگی

۷ در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۴۴ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۸ - حکایت:

به نظر می آید قول استاد زرینکوب درست باشد و دیگدان سرد از آن مولوی بوده است.

۷ در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۲۸ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۷ - حکایت درویش با روباه:

بچنگ آر و با دیگران نوش کن
نه بر فضلهٔ دیگران گوش کن
برو کار میکن و از دسترنج خود به دیگران هم بده
نه اینکه گوش به زنگ پس مانده دیگران باشی

سائل در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۲۶ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۷ - حکایت درویش با روباه:

نه بر فضلهٔ دیگران "گوش" کن
احتمالا نوش کن نیست؟

مجتبی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۴۴ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۱۶:

وزن این شعر «مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن» هست.

Vijay Deep در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۳:

.در آینده هم شما را زحمت خواهم داد.!!
با عرض ادب
سگ آستان
وجی

Vijay Deep در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۳:

روفیا گرامی
خداوند شما را یک دل خالص و محربان برکت کرده است. دست شما درد نکند.روش ِتوضیح دادن شما نه تنها مفید است ولی لذت بخش هم است. شکل دروست متن ما هم خیلی سودبخش است نیز من امروز یک واژه نو و جالب=سردرگم یاد گرفتهم

۷ در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۳۳ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۷ - حکایت درویش با روباه:

چون این شیر تنها بوده و از سویی سخن از قدرت برتر رفته میتوان گرفت که شیر داستان شیر نر بوده.
نری که بالغ میشود از گروه رانده میشود مگر اینکه همت کند و جنم داشته باشد و با زور پنجه و دندان و شاید بازو آقا بالا سر گله ای شود و نر بدبخت دیگری را تباه کند یا اگر بخت یارش باشد و زنده ماند آواره و خانه بدوشش گرداند.

۷ در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۱۹ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۷ - حکایت درویش با روباه:

شغال یا شگال به عربی الجَقَل شده است.
این واژه در فرانسوی chacal و ترکی آن جقل است

سیدعلی (رضا) ساقی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۰۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۹:

دلی که غیب نمای است وجام جم دارد

زخاتمی که دَمی گم شود چه غم دارد

 

این غزل یکی از زیباترین و پرمعناترین غزلیات حضرت حافظ هست که با مضامین لطیف عشقی و مفاهیم عرفانی سروده شده است. غزل با اشاره به عشق،ودرفضایی با حال و هوای عاشقانه آغاز می‌شود و به توصیف حالات روحی و احساسی شاعر در مواجهه با عشق می‌پردازد. حافظ در این غزل به زیبایی از عناصر طبیعت و تصاویر شاعرانه برای بیان احساسات عمیق خود استفاده کرده و به نوعی به اهمیت عشق و تأثیر آن بر زندگی انسان پرداخته است.

جَم: جمشیدپادشاه باستانی که دارای قدرت فوق العاده بود وشکوه وشوکتِ افسانه ای داشت.

جام جَم : جام جمشید، گویند که جمشیدجامی افسانه ای داشته که به وسیله ی آن ازرویدادهای جهان آگاه می شده است. بعضی براین باورند که جام جمشید همان جام شراب است که با نوشیدن آن سرمست می شده وبه یک نوع آگاهی می رسیده است. بعضی گویند که چون جمشید اوّلین بارشراب راکشف کرده،به همین سبب جام جمشید شهرت پیداکرده است.

غیب نما: دراصطلاح عارفان، دل همان جامیست که نمایاننده ی غیب است. درحقیقت جام غیب نما، همان عواطف واحساسات درونی رابه بیرون بازتاب می دهد. البته ماهیّت همه ی دلها همچون آئینه هست وقابلیّت انعکاس اسرارغیبی رادارد لیکن بعضی دلها موردِ توجّه کافی قرارنگرفته وزنگار بسته اند ونمی توانند مکنونات قلبی ویااسرارغیب رابازبتابانند امّا بعضی همانندِ بوداها،زرتشت ها وحافظ ها دراثرکسب دانش ومعرفت وآگاهی، در نگهداری ومراقبت از دل کوتاهی نکرده وتوانسته اندآئینه ی دل راچنان شفّاف سازند که به سهولت معارف عالم والا و اسرارغیبی رادریافت وبه مردم نیز منعکس کنند........

خاتم : انگشتری

دَمی : لحظه ا یی ، مدت کوتاهی

معنی بیت: آن دلی که قابلیّتِ بازتاب اسرارغیبی راپیداکرده، درحقیقت همان جام جم افسانه ایست وبوسیله ی چنین دلی می توان ازاسرار مگو باخبرشد. باداشتن چنین دلی، آدمی دیگر نیازی به انگشتری اسرارآمیز سلیمانی ندارد واز دغدغه ی گم شدن آن نیزدرامان می ماند! معرفت قلبی بسیارباارزش تراز انگشتراعجازآمیز حضرت سلیمان است که خطرگم شدن دارد!

من آن نگین سلیمان به هیچ نستانم

که گاه گاه براو دست اهرمن باشد !

🌿━━━━━━━━━━🌿

به خطّ وخالِ گدایان مَده خزینه ی دل

به دست شاهوَشی ده که محترم دارد

 

خط : موهای لطیفی که گرداگرد صورت می روید وسببِ جاذبه وکشش وزیبایی می گردد.

"خط وخال" کنایه ازتمام زیبائیها وجاذبه های چهره هست.

"گدایان": گدایی درکل دراینجا یک صفت خسیسی است به داشتن ونداشتن ثروت ربطی ندارد، "گدایی" معنای زیادی دارد و درهربیت متناسب بامحتوای سخن معنای خاصّی پیدامی کند. دراینجا،بی معرفتان،خودشیفتگان وفرومایگانیست که زیبائی صورت وظاهردارند امّاسیرت زیبا ندارند. انقدرتنگ نظرهستندکه خوشحالی دیگران رابرنمی تابند و حاضرنیستند برای خرسندی وشادی کسی کوچکترین کاری انجام دهند.

خزینه: خزانه ، گنجینه.

شاه وش : شاه مانند،شاه صفت

معنی بیت: گنجینه ی باارزش دل رابه زیبائیهای ظاهری وفریبنده ی این پری چهره گانِ فرومایه وبی معرفت نسپارید زیبایی ظاهری درصورتی ارزشمند هستند که برخواسته اززیباییِ باطنی باشد. اگرمی خواهید حُرمتِ دلدادگی حفظ شود دل به پری چهرگانی بامعرفت وشاه صفت بسپارید که زیبایی درونی نیزدارند وگداصفت نیستند. دل سپردن به هرزیبای فرومایه وگداصفت،باعث سرشکستی وحقارت می شود ومعنایی جزهرزه گی ندارد.

دلا مباش هرزه گرد وهرجایی

که هیچ کارزپیشت بدین هنرنرود


🌿━━━━━━━━━━🌿

 

نه هردرخت تحمّل کندجفای خزان

غلام همّت سروم که این قدم دارد

 

قدم داشتن : توانمندی و استقامت داشتن،خصلت بارزایستادگی را دارا بودن.

معنی بیت:

بدان که هردرختی تاب وتحمّلِ تاراج پائیزی راندارد ونمی تواند ازاین آزمون سخت وطاقت فرسا سربلندبیرون بیاید،با آغازفصل خزان،اغلب درختان تسلیم شده ونشاط وطراوت وتازگی خودراازدست می دهند. من دوستدار وارادتمندِ همّت والا و ستودنیِ درخت سروهستم که چنین استقامت شگفت انگیزس دارد دربرابر جفای پاییزهرگزتسلیم نمی شود مقاومت وایستادگی کرده وازپا نمی افتدچراکه آزادانه زندگی می کنند وهیچ تعلّق خاطربه چیزی ندارند، نیازمند نازباغبان نیستند وتعهدی برای ثمردهی به کسی نسپرده اند، خوشا به حال سرو که از غم واندوه ودغدغه ی میوه دهی رهاشده وشاخه هایشان زیربارتعلّق خم نمی گردد.

زیربارند درختان که تعلّق دارند !

ای خوشا سروکه ازبارغم آزادآمد

این بیت ناب ونغز،درس بسیارباارزشی برای مادارد. درخت سرو ماهیّت خودرا زندگی می کند باهیچ درختی برای ثمردهی رقابت نمی کند آزاد منشی پیشه کرده ومنّت باغبان نمی پذیرد!

غالب آدمیان ازهمان آغازین روز زندگی، تحت فشارها وخواسته های خانواده،مذهب وجامعه،سردرگم شده وطبیعت وماهیّت شخصی خودراازدست می دهیم. اینها پیوسته ازما می خواهدتا شبیه آن دیگری باشیم تاازدیگران بیشتروبیشترداشته باشیم! آنهاخواسته های فردی مارابشدّت سرکوب کرده ومدام درگوشمان تلقین کرده اندکه زندگی یک مسابقه هست باید سعی کنی نفراول باشی! باید بزرگ وباعزّت وثروتمندباشی، بایدچنین کنی نباید چنان کنی!و........امّااز آنجاکه این خواسته ها وبایدها ونبایدها، متعلّق به خودمان نبوده وازسوی اطرافیان وسیستم حاکمیّتی به ماتحمیل شده است ازهمان ابتدای زندگانی، شخصیـتمان چندپاره می شود! خوداصلی ما چیزی می خواهد اما خانواده ومدرسه ومذهب ازما چیزیهای دیگرمی طلبند! سرخوردگی ویأس وناامیدی دروجودماریشه می زند ودرنهایت به یک شکست خورده ی بدبخت مبدّل می شویم برای آنکه به مااجازه نداده اند به میل خویش، وبراساس خواسته ی قلبی خویش رفتارکنیم! به محض تولّد،هنوز چشمانمان رابازنکرده،نوع دین ومذهبمان راباشتاب زدگی عجیبی درگوش مافرومی کنند! گویی که بیم آن دارند اگرچشمانمان رابازکنیم وشناخت بیشتری بدست آوریم شایدمقاومت کرده و ازپذیرش دین تحمیلی سرباززنیم! ازهمان آغازین روزهای زندگی،بایدها ونبایدها وحتی شغل آینده ی مارا برای ماتعیین کرده وبکلّی ماهیّت ماراتغییرمی دهند تافردی مطیع وموردپسند سیستم حاکم باشیم! مانیزباشرطی شدن وتحت تاثیردخالتهای خانواده وآموزش وپرورش قرارگرفتن، ناخواسته ناگزیرمی شویم آینده ی خودراقربانی خواسته های آنان کرده وحتّی باتعصّبی جاهلانه باقی عمرگرانقیمت خودراصرف دفاع ازاین ارزشهای تحمیلی کرده ودرخدمت سیستم خدمتگزاری کنیم! شوربختانه این سیستم جهانیست و درجهان پهناور امروزی، کمترکسی فرصت پیدامی کند ماهیّت خودراشناسایی کرده وبراساس علاقه ی فلبی وبینش فردی زندگی کند!

حافظ بامثال زدن سرو، می خواهدما راازاین گمگشتگی باخبرکرده ونجات دهد. اودلسوزانه ازمامی خواهد تاآزادانه دربرابر شرایط تحمیلی،مقاومت وایستادگی نشان داده واصلیت خودمان راپیداکنیم. آزادانه ورها به میل واراده ی فردی عمل کردن، حتّی برای یک روز،آنقدرارزش دارد که به یک عمرزندگی براساس خواسته های دیگران می ارزد. رازعظیم سعادت ونیکبختی، شناخت خود وبه دست آوردن بینش شخصی ست وکامروایی والاتر ازاین موهبت وجودندارد.

غلام همّت آنم که زیرچرخ کبود

زهرچه رنگ تعلّق پذیرد آزاداست.

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

 

رسیدموسم آن کزطَرب چونرگس مست

نهدبه پای قدح هرکه شش درم دارد

 

طَرب: شادمانی

نرگس: نام گلی است خوشبو که ته و ساقه اش مانند پیاز است و بر سر، گلی می آورد زرد یا بنفش . و آن چند نوع است : شهلا و مسکین و صدپر. اگروسط گل حلقه ی زرد دیده شود و آن را نرگس شهلا گویند و در بعضی جنس ها خود گل نیز زرد است یا گل سفید است ولی در وسط آن گلبرگ های کوچک سفید است و آن را نرگس مِسکین گویند. تعداد گلبرگ هایش سه عدد و سفید رنگند و کاسبرگ هایش نیز سه عدد هستند که به رنگ گلبرگ ها می باشند(جمعاً شش عدد) دراینجاحافظ خوش ذوق همان نرگس مسکین رامدنظر قرار داده است.

قدح: کاسه ای که دونفر راسیرکند.

شش درم: پول خُرد وناچیز،کنایه ازمسکینی واشاره ی ملیح وحافظانه به شش برگ گل نرگس مسکین.

معنی بیت: موسم طرب وشادمانی(بهار) رسیده، حال که همه ی گلها ودرختان نیزسرمست شده اند موقع آن فرارسیده که هرکس حتّی مسکینان همانندِ نرگس مسکین،هرچقدردرتوان دارد صرف عیش ونوش وشادخواری کند.

عبوس نشستن وغمگینانه زیستن هیچ استعداد ونبوغی لازم ندارد. همین که درپائین ترین سطح آگاهی باشیم خودبخود غمناک واخم آلود وجدّی خواهیم بود ذهن ما همیشه برای دلمردگی واندوهباری چیزی پیداکرده وماراملول وافسرده خواهدنمود بنابراین هراحمق وابلهی می تواند عبوس وجدّی وتندخوبوده باشد

اما به سبک رندان ِبه ظاهرلااوبالی؛ شادمانه زندگی کردن هنرحقیقیست هنری که نبوغ وفهم زیادلازم دارد برای بانشاط بودن وطنزآلودرفتارکردن باید درسطح بالاتری ازآگاهی ومعرفت باشیم. عیش وعشرت طلبی همتّ والا می خواهد میل به سروروشادمانی تابع میزان ِدرکِ درونی ماست. بی تردید حافظ که این همه برطبل عیش وعشرت می کوبید باید درک عظیمی ازجهان هستی داشته وبه سطح والایی ازآگاهی رسیده بود.

صبا به تهنیتِ پیرمی فروش آمد

که موسم طربِ عیش ونازونوش آمد

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

 

زَر از بهای مِی اکنون چو گل دریغ مدار

که عقل کُل به صدت عیب متّهم دارد

 

دریغ مدار: مضایقه مکن، درفرهنگ حافظانه ،دریغ کردن خود ازشادمانی بزرگترین گناه است.

عقل کلّ: شعوروعقل کامل که درآغازخلقت توسط خداوند آفریده شده است.

متّهم دارد: ایراد وخُرده بگیرد.

معنی بیت: اکنون که فصل عیش ونازونوش فرا رسیده،به منظورمهیّانمودنِ بساط عشق، درخرید شراب سیم وزَرمضایقه مکن که اگرخسیس باشی وبرای خرید باده وگل هزینه نکنی واگرشادیخواری وخوشباشی راازخود دریغ کنی، عقل کل ازبابت اینکه درموسم عشرت غفلت نموده ومرتکب گناهی عظیم شده ای، صدها عیب وایراد ازکارتو خواهد گرفت وتوموردمؤاخذه قرارخواهی گرفت.

قحط جوداست آبروی خود نمی باید فروخت

باده وگل ازبهای خرقه می باید خرید.


🌿━━━━━━━━━━🌿

 

ز سِرّغیب کس آگاه نیست قصّه مخوان

کدام مَحرم دل رَه در این حرم دارد؟

 

این بیت خطاب به واعظان وزاهدان ودراعتراض به آنهاست که رندان باده نوش راملامت نموده وباقطعیّتی جاهلانه، معتقدند که باباده گساری وعیش وعشرت، موجبات ناخشنودی خداوند فراهم می گردد!

سرّغیب: رازهای مگوی پشت پرده ی آفرینش.

معنی بیت: ازاسرارپشت پرده ی خلقت هیچکس آگاه نیست وکسی نمی داند که درنظر آفریننده ی کائنات چه کسی خوب است وچه کسی زشت. چه رفتاری موردپسنداوست چه رفتاری اوراناخرسندمی کند؟ هیچکس هیچ چیزی دراین مورد نمی داند هرکسی برحَسَب فکرگمانی دارد ومی پندارد که فقط خودش برحق است ودیگران باطل! بنابراین ای واعظِ خودشیفته، ازطرف خداوند قصّه مخوان، دل چه کسی به داخل حرم راه یافته وازاسرارغیب آگاه شده است؟ که تواینچنین جاهلانه،باقطعیّت امرونهی می کنی؟باقطعیّت حکم صادرکردن درنظرتمام خردمندان واندیشه ورزان نشانه ی نادانیست. حال که همه چیزدرهاله ای ازابهام فرورفته وهیچکس ازاسرارهستی آگاه نیست بهترآن است که هرکسی مطابق میل وخواسته ی درونی خود رفتارکرده وازآزاردیگران پرهیزکند هیچکس حق ندارددیگران راقضاوت نموده وبه آنان امرونهی کند.اگر روزجزایی هم بوده باشد هرکسی مسئول اعمال خویشتن است وخودش پاسخگوخواهدبود.

ساقیاجام می اَم ده که نگارنده ی غیب

نیست معلوم که درپرده ی اسرارچه کرد؟

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

 

دلم که لافِ تجرّدزدی کنون صدشغل

به بوی زلف تو با باد صبحدم دارد

 

لاف زدن: ادّعانمودن، دَم زدن

تجرّد: مجرّد بودن،تنهایی، دوری گزیدن وبریدن ازدیگران، برهنگی.

به بوی : ایهام دارد: ۱-به امید ۲- به وعطروبوی

"صدشغل" معاشرت همه جانبه،نشانه ی معاشرت زیاد دل عاشق با بادسحرگاهیست.

معنی بیت: دل من که ادّعای رهایی ازبندِ همه ی تعلّقات را داشت، ومدّعی بود که درگوشه ی عزلت وتنهایی،مشغول تزکیه ورشدونموّ معنویست، اکنون ببین که ازاشتیاق تو چگونه به عطروبوی زلفِ مُشکین تو، یا به امید دستیابی به زلف دلکش تو، بابادسحرگاهی هرروز چه بده بستانی دارد ؟!

دراین بیت نیزپارادکسی حافظانه رخ داده وشعر راجذّاب ترکرده است. دل عاشق بظاهر ادّعای گوشه گیری کرده ولی شاعر می گوید دلم به عشق بوی زلف تو،تصمیم گوشه نشینی راشکسته وهمه روزه با بادسحرگاهی مشغول معاشرت همه جانبه می باشد! امّا همین که کسی ،همه روزه با بادسحرگاهی گفتگوهادارد نشانه ی روشن خلوت نشینی وتجرّد اوست! یعنی او صحبت کردن با باد را به همنشینی بامردم ترجیح داده وتنهاست!

نامم زکارخانه ی عشّاق محوباد

گرجزمحبّت توبود شغل دیگرم


🌿━━━━━━━━━━🌿

​​​​​​​

مُرادِ دل ز که پرسم که نیست دلداری

که جلوه ی نظر و شیوه ی کرَم دارد

 

مُراد: مقصود، منظور،هدف

مراد دل: چیزی که دل رابه کام برساند.

شیوه : روش ، راه و رسم

معنی بیت: ازچه کسی طریقِ رسیدن به کامروایی رابپرسم که دراین دور وزمانه صاحبدلی وجود نداردهم زیبایی وجاذبه ی ظاهری داشته وهم باطنی زیباداشته باشد وهم راه ورسم بزرگواری ومنش بخشندگی داشته باشد!

 

آن کیست کزروی کرَم باماوفاداری کند ؟

برجای بدکاری چومن یکدم نکوکاری کند.


🌿━━━━━━━━━━🌿

 

زجیبِ خرقه ی حافظ چه طَرف بتوان بست

که ما صَمد طلبیدیم و او صَنم دارد

 

جَیب یا جِیب: یخه،سینه، دل،گریبان.

طَرف بستن: سودجستن ، فایده بردن.

صمد: بی نیاز، یکی از نامهای خدا، دراینجا "صمد" یادآوری وتاکید برعبادت به رسم دینی هست.

صنم: بُت ، کنایه ازمعشوق زمینی، صنم دراینجا یادآوری وتاکید بررندی ولاقیدیست. حافظ اغلب غزلها درپایان غزل، خودرا اززبان دیگری،موردنقد وانتقاد قرارمی دهد تا مایه ی عبرت دیگران گردد.

معنی بیت: ازگریبان خرقه ی حافظ چه حاصل آید؟ چه انتظاری می توان داشت ؟ ما درطلب خدا و نزدیک شدن به آن کریم بی نیاز به رسم دینی بودیم، توقّع ما براین بودکه حافظ نیزهمانندما درطلب رسیدن به خداونداست لیکن اودرگریبان خویش بت پنهان داشته وباخوبرویان مشغول عیش ونوش وعشقبازیست!. این بابت پرستی هیچ تفاوتی ندارد! ما قصدداشتیم ازطریق تقوا وپرهیزگاری ،به عبادت وبندگی مشغول باشیم امّاسرازکجا درآوردیم وبه عشقبازی با معشوق زمینی پرداختیم!

دراین بیت پایانی نیز با یکی دیگرازمبانی فکری ونگرش حافظ آشنا می شویم. حافظ معتقدبودکه درجستجوی خدا بودن، تلاشی عبث وبیهوده هست خداوند راباجستجو وتحقیق وتفحصّ نمی توان پیداکرد. به باوراو آدمی هیچ مسئولیتی نداردکه درجستجوی خداوند باشد چراکه خداوند چیزی نیست که درمحدوده ی ادراک ناقص آدمی بگنجد. امّا همگان مسئولیت دارند که خدایگونگی راسرلوحه ی امور زندگانی قرارداده ودراین مسیرحرکت کنند. خدایگونگی دردیدگاه حافظ، راه راستی پیشه کردن،بی آزاری، حضورخالص درجشن زندگانی، وشادمانه زیستن وشادکردن دیگران است. خدایگونگی حافظانه همان رندانگیست ومسیری متفاوت ازمسیر ادیان ومذاهب سازمان یافته هست. دراین دیدگاه، باخوبرویان عشقبازی کردن، برخلاف نظر زاهدان ومتشرّعین،نه تنها گناه نیست بلکه نوعی قدردانی ازنعمتهای هستی،ونیایش خالصانه محسوب می گردد. عشق ازهرنوع که باشد مقدّس است وموجبات سُرور وشادمانی ورشدونموّمعنوی رافراهم می سازد.

گفتم صنم پرست مشو باصمدنشین

گفتابه کوی عشق همین وهمان کنند.

 

https://rezasaghy.blogfa.com/

۷ در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۵۴ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۳۰ - حکایت:

از ابلیس هرگز نیاید سجود
نه از بد گهر نیکویی در وجود
در فارسی واژه "بلوس Balos" به معنی دروغ و فریب و آنکه با چرب زبانی دیگران را گمراه میکند را داریم و با درصد بالا میشود گفت که ابلیس معرب همین واژه باشد.
برخی آن را از واژه یونانی دیابولوس میدانند

روفیا در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۳:

در این شعر واژه قرینه برای شاهد، واژه ساغر بوده است.
ساغر که باشد زیبارو می طلبید نه گواه درست است؟
گواه به چه درد می خورد؟
به علاوه مردم معمولا از گواه توبه و توبه شکنی نمی کنند بلکه از زیبارویان توبه می کنند و باز توبه می شکنند.

روفیا در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۳:

در ضمن ویجی گرامی
در چنین مواردی که یک واژه در واژه نامه هایی مانند دهخدا و معین و عمید چندین معنا دارند و شما سردرگم می شوید که سرانجام کدام معنا مورد نظر شاعر بوده است باید به واژگان نزدیک در همان بیت یا شعر برگردید. گویا به این واژگان قراین می گویند.
اگر اشتباه می کنم لطفا دوستان جان تصحیح کنند.

روفیا در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۳:

نه ویجی گرامی
متن شما پر از اشتباه نیست، ولی شکل درست آن این است :
من نمی دانستم که یکی از معانی شاهد زیبارو است و چون تنها معنای آن را گواه می دانستم...
امیدوارم که پیام های من اشتباهات دستوری زیادی نداشته باشند. دوست عزیز
اگر پرسش دیگری هم دارید با کمال میل پاسخ می دهم البته اگر بدانم.

Vijay Deep در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۵۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۳:

روفیا گرامی
خیلی ممنونم. من ندانستم که معانی شاهد زیبا رو هم است٬ و چون معانیش را فقط گواه فهم کردم٬ اشتباها فکر کردم که عشق شاهد شاید یک مفهوم عارفانه داشته باشد!
باز هم سپاسگزارم
و امیدوارم که پیامهای من زیاد اشتباهای دستوری ندارند!

کمال داودوند در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۱۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۷:

در این جا در مصرع سوم پیل به معنی فیل است
3جمع این رباعی از 9105

کامران در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۶:۵۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۸۵:

از ثور گریزیم و به برج قمر آییم معنی این مصرع چیست؟

۷ در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۳۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۷۲:

بیت سوم:
آن ساعت که روزن میگشایی و روی مینمایی و دگربار روزن میبندی مانند برآمدن و فرو رفتن خورشید است/روز و شب

۷ در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۰۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۷۲:

نیم بیت نخست بیت چهارم خرمن اشاره دارد به کپل و در نیم ببت دوم مراد هست و نیست است

فریدون در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۴۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳:

سلام
لازم میدانم که بگویم ، من پیرو دین یارسان یا اهل حق هستم، آیینی قدیمی با فلسفه ایی ناشناخته !
در نوشته ها و متون این دین ، که بر پایه ی فلسفه دونادون ( واژه یی کوردی بسیار قدیم ) بنا شده است ، مطالب بسیار زیبا و نابی در مورد حافظ وجود دارد. حافظ را همان فرشته وحی به پیامبران معرفی می نماید. که جبرییل نام دارد. یعنی او تجلی جبرییل در کالبد بشری است. جالبتر آنکه ، شخصی بنام نوروز که صاحب دیوانی است و دویست سال پیش در منطقه دالاهو کرماشان میزیسته است ، خویش را تجلی از حافظ معرفی میکند و مردم یارسان علاوه بر گرفتن تفعل با دیوان حافظ ، با دیوان نوروز هم تفعل میگیرند. نوروز به مکتب نرفته است اما دیوان یا دفتر منتسب به او یکی از شاهکارهای ادبی و فلسفی دنیاست ، اما ادیبان از آن بی خبرند. بر اساس مقایسه ی حقیقت این دو دیوان ( حافظ و نوروز ) ، در این غزل : منظور از حاجب درگه !!!! شیطان است . چون باید از او بگذری تا به وصال حق برسی.

۱
…
۳۲۷۲
۳۲۷۳
۳۲۷۴
۳۲۷۵
۳۲۷۶
…
۵۸۷۲