همایون در ۸ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۰ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۰۱:۲۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۰۱:
حسی عجیب در وجود جلال دین است همه ارزش و هستی انسان در همین حس عجیبی است که در خود حس میکند
حسی که مرگ و نابودی را با زندگی برابر میداند و یکی را با هزار
حسی که عشق را در خود چنان مییابد که خود را زاینده آن میداند و هستی را چنان درمی یابد که گوئی جز او کسی نیست و اگر هر چیز بی ارزشی در او یافت میشود میخواهد که نابود گردد تا این حس هزاران بار افزون تر گردد
حسی که او آنرا فتنه مینامد فتنهای نه برای دیگران بلکه برای تمامی هستی و برای خود فتنه
همایون در ۸ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۰ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۰۱:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۰۰:
هستی راه طولانی و بسیار یگانه و بسیار عظیمی را پیمود تا به جایی رسید که شمس به وجود آمد وبه نظر جلال دین هستی از آن به بعد راز نهفتهای در خود ندارد بلکه عشق پیدا شده است سفینهای که میتوان سوار شد و از این جهان که به چشم ما آب و گل میآید به جهان دیگری رفت که در آن خبری از اجزا و تاریکیها و نگرانیها نیست و جایگاه دائمی انسان است، جایگاهی که دل اگر آشنا باشد میداند کجاست چون خود آنجایی است و اگر هم شهری خود را بیابد به آسانی در باره آن به گفتگو مینشیند بی زبان و خاموش
همایون در ۸ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۰ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۰۰:۳۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۸۰:
عرفان جلال دین خورشیدی است همان گونه که اولین آیینها نزد انسان خورشیدی بود و سپس جای خود را به خدای نا دیدنی داد که هر چند مرحلهای از پیشرفت به حساب میآید ولی راه انحراف و سؤ استفاده را نیز میگشاید که اولین آن این است که موفقیت و سعادت را فقط برای عدّهای خاص میداند ولی خورشید بر همه میتابد حتی بر آنان که از نور بیزارند
دوم آنکه در عرفان خورشیدی امید و خرمی و تازگی و سرسبزی پایان کار است ولی در آن دیگری چنین تضمینی وجود ندارد
سوم آنکه در باور خورشیدی انسان سرور و پادشاه هستی است ولی در آن دیگری انسان خوار و گناهکار
همایون در ۸ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۰ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۰۰:۰۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۰۱:
عشق گنجی عظیم است و رایگان که هر که آمادگی آنرا داشته باشد میتواند از آن برخوردار شود تا دزدی برجسته و شب رو و چابک گردد، آنان که عاشق نیستند هم دزدند ولی کاملا متفاوت، عاشق از هستی و پادشاه هستی میدزدد و زاهد و کاسب و سرمایه باز مسجدی و نماز خوان که عشق را نمی شناسد مال مردم و ناتوانان را
یکی رازها را شکار میکند و پادشاه هستی را خشنود میکند یکی کیسه خود را پر میسازد و خلق را ناراضی
عاشق هر چه میدزدد به گنج هستی میافزاید و مهر تایید از هستی و مردم را داراست ولی سوداگر بی عشق چارهای جز کمک گرفتن از دروغ و ریا و تظاهر ندارد
وقتی این دو را کنار هم قرار بدهیم پی میبریم که انسان مقام و جایگاه حقیق اش کجاست
nabavar در ۸ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۰ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۰۰:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴۵:
همایون خان
این جمله را برای من بی سواد معنا بفرمائید:
[ولی ناگاه این رود به دولابی فرو میچرخد و آتشی عظیم را بر میفروزد که شعلههای آن تا صدها سال آسمان انسان را روشن میسازد]
دولاب یعنی چه؟ آیا آتشدان است؟ آیا از اب آتش بر می خیزد؟
با احترام
زنده باشید
همایون در ۸ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۲۳:۳۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴۵:
ارزش انسان در آن است که ناگاه خورشیدی از میان انسانها پدید میآید، چنین رویدادی هرگز در میان هیچ جاندار دیگری پیش نمی آید، برخی آنقدر درخشان اند که نیازی به تعریف و سخن کسی را هم ندارند هر چند صدها سال این آب ممکن است مسیری یکنواخت و خواب آلود را به پیماید ولی ناگاه این رود به دولابی فرو میچرخد و آتشی عظیم را بر میفروزد که شعلههای آن تا صدها سال آسمان انسان را روشن میسازد
محمدحسین در ۸ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۲۲:۲۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۱۳:
ببخشید در بیت ششم معنی "ای از سنات گردون سانی و چیز دیگر"چیست؟
nabavar در ۸ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۹:۵۰ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب نهم در توبه و راه صواب » بخش ۱۲ - حکایت در عالم طفولیت:
سامان جان
روا دارد از دوست بیگانگی
که دشمن گزیند به همخانگی
درست است . روی سخن با سوم شخص است ، نه مخاطب می گوید : آنکه دشمن در خانه بیاورد ، سزایش دوری گزیدن دوست از اوست.
زنده باشی
نادر.. در ۸ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۸:۵۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۴۶:
لبم که نام تو گوید به بادهاش خوش کن..
نادر.. در ۸ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۸:۵۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۴۷:
ز دست خویش از آن ساغری که میدانی
اگر چه نیک خرابم بیا بیار بیار..
بی نام در ۸ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۸:۴۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۶ - امر حق به موسی علیه السّلام که مرا به دهانی خوان کی بدان دهان گناه نکردهای:
دهان غیر:
بهر روزی دو دهان در چانه شد
یک دهانی در خورش پیمانه شد
هم دهان غیر دارد این بشر!
آن دهان را روزی رحمانه شد
با دهان غیر، کی خوردی حرام؟!
هم سخن گفتن بدان دُردانه شد.
درود بر همه ی عزیزان
شهریار در ۸ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۵:۱۵ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۳ - کاش یارب:
عالی بود واقعا
عبدالله جهانسری در ۸ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۵:۰۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۲:
استاد عشق محمدرضا لطفی این شعر را در آلبوم یادواره استاد کسایی کنسرت شهر اصفهان خوانده اند.
داود در ۸ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۴:۱۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:
البته در مصرع جان رب خلصنی اگر جان رب خلِّصنی خونده بشه که با وزن شعر هم موافق هست معنای جان فریاد پروردگارا مرا رها کن معنی میدهد که با توجه به اینکه مولانا زیاددر قید وزن وقافیه نبوده محتمل بر این هست همون اولی هم بوده باشه که در دو معنی کاملا مفاهیم تغییر میکنه وبستگی به برداشت خواننده دارد...
کسرا در ۸ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۰۷ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۷:
بسیار زیباست
سامان در ۸ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۱۲:۵۰ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب نهم در توبه و راه صواب » بخش ۱۲ - حکایت در عالم طفولیت:
روا دارد از دوست بیگانگی
چو دشمن گزینی به همخانگی
این صحیح است ممنون
داود در ۸ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۰۹:۵۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:
در مورد سوال خانم زهرا دارابی
نظر ودرک من هست ودوست دارم عزیزان آگاه اشتباهات بنده رو اصلاح کنن...
در بالای این ابیات از عقل که اندیشه رو بوحود میاره صحبت کرده که منظور اینه اندیشه های ما در مورد موضوعات اطرافمون صد رنگی واختلف بوجود میاره وهمون اختلاف گریبان رومی وزنگی یا افراد یک جمعی با عقاید مختلف رو...
مصرع بعدی واز چیزی که قابل روئیت برای خودت نیست چیزی میسازی(اصطناع...صنع...ساختن) وروی اون تعصب نشون میدی که باعث جنگ افروزی میشی....
مصرع بعدی میگه این اندیشه های پنهان ومخفی وزیرک درونی خودت رو گوشمالی بده وبر دیگران تحمیل نکن..
مصرع بعدی فریاد رب من خالص است یا عقیده من خالص هست سر دادن،به والله که شاخه و قسمتی از حقیقت هست وکامل نیست ای بزرگوار...پس اصرار بر درستی عقیده خودت نکن...
مرسی
غلامرضا سیسکانی در ۸ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۰۹:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۸:
با سلام خدمت دوستان
بنظر بنده در بیت زیر نال بمعنی نعل اسب است
حافظ خسته که ازناله تنش چون نالیست
نال: همان نعل اسب است که همیشه تحت فشار بوده و در زمانهای گذشته به نال معروف بوده . در حال حاضر افاغنه عزیز که در زمان نبود مرزها هموطن ما بودند نیز به نعل ، نال میگویند
داود در ۸ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۰۹:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:
در مورد برداشتهای بعضی عزیزان که نظر به تفرقه افکنی وایجاد جدایی از اشعار مولانا دارن نظر من اینه که مولانا حتی اشعارش رو با بسم الله یا بانام خدا بر خلاف بقیه شاعران شروع نکرده واین به نظر من مولانا کلمه ای بعنوان جدایی براشون ناشناس بوده چه برسه بیان در مورد دوتا مذهب به دیده تفاوت وجدا ازهم نگاه کنن.
Raのℳan.k در ۸ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۰ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۰۱:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۳۶: