Monir Samiee در ‫۱۰ سال قبل، جمعه ۲۸ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۳۴ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۴۸۹ - در قناعت و خویشتن‌داری:

تصویر به معنی شرمساری است

اکرم در ‫۱۰ سال قبل، جمعه ۲۸ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۲۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۹:

میشه این شعر معنی کنید

کمال داودوند در ‫۱۰ سال قبل، جمعه ۲۸ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۰۳ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۳۵۰:

3830

سیدعلی (رضا) ساقی در ‫۱۰ سال قبل، جمعه ۲۸ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۰۲:۵۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۴:

سلام دوست عزیز آره درست حدس زدید مطالب ازروی وبلاگ:
rezafery.mihanblog.com باعنوان حافظانه که متعلق به این حقیراست به این سایت انتقال پیدا کرده است.

عاشق سیدالشهدا در ‫۱۰ سال قبل، جمعه ۲۸ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۰۱:۱۹ دربارهٔ عطار » مصیبت نامه » آغاز کتاب » بخش ۱۶ - فی فضیلة حسین رضی الله عنه:

رسول خدا محمد مصطفی (ص‏)‏ : همانا شهادت حسین (ع‏)‏ حرارتی در دلها ایجاد میکند که هرگز خاموش نخواهند شد

اشکان در ‫۱۰ سال قبل، پنجشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۲۳:۳۴ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۱۰:

متاسفم که هرچی شعر توی این سایت خوندم یه جاییش ایراد داشت
عشق آمدنی بود نه آموختنی
لطفا اصلاح کنید
فقط امیدوارم این همه اشتباه از روی غرض نباشه

اشکان در ‫۱۰ سال قبل، پنجشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۲۲:۰۹ دربارهٔ شیخ بهایی » نان و حلوا » بخش ۴ - فِی التَّأَسُّفِ وَ النّدامَةِ عَلیٰ صَرْفِ الْعُمرِ فیما لایَنْفَعُ فِی الْقِیامَةِ وَ تأْویلِ قَولِ النَّبیِّ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم: «سُؤْرُ الْمُؤْمِنِ شِفاءٌ»:

سلام لطفا اصلاح کنید
لتهٔ حیض به خون آغشته دان
لخته حیضی به خون آغشته دان
واااای به حال عالم اگر میفهمیدن استاد بهایی چی میگن توی این شعر...

مهدی نجف پور در ‫۱۰ سال قبل، پنجشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۲۰:۴۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۹۱:

رسالت 124000 پیامبر رو تو چهار بیت شعر خلاصه کردن هنر هرکسی نیست

محمد نخعی در ‫۱۰ سال قبل، پنجشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۹:۴۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:

دعوت میکنم دوستان بزرگوارم را به شنیدن این غزل زیبا با صدای خانوم سپیده ریس السادات و تار اعجاب انگیز آقای ایمان وزیری
آلبوم “مونس دیرینه” و به عبارتی : Tale of Friendship
قطعه ی اول این آلبوم را از دست ندهید دوستان
در مایه ماهور …

سیدعلی (رضا) ساقی در ‫۱۰ سال قبل، پنجشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۹:۰۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۸:

https://rezasaghy.blogfa.com/

 

من و انکار شراب؟! این چه حکایت باشد؟!‏

غالباً این قدَرم عقل و کفایت باشد!

 

‏جناب حافظ شیرین سخن دراین غزل بسیار راحت ترازسابق و بی‌ هیچ دغدغه ای ،گویی که از فشار تندروها وافراط گرایان آزادشده باشد،حرفهای دل خود را که همیشه درلفّافه ی ایهام وابهام وکنایه می پیچیدآشکارا بامخاطبین درمیان نهاده است.

ضروریست دانسته شودکه حافظ پس ازاینکه درس قرآن راتمام کردمدتی بافقها وعلمای دینی نشست وبرخاست کردو مسیری راباهم طی کردند.آنهاخیلی زودبه دوراهی عقل وعشق رسیدند.فقهابه استناد احادیث وروایات فراوان دینی، مسیرعقل راانتخاب کردندولی حافظ که هوای دیگری درسرداشت مسیر عشق رابرگزید. ازهمین مقطع تاریخی بودکه جوانه های باورها وعقایدخواجه حافظ یکی یکی سر برآورده، به مروررشد ونموّکرده وگلشنی فرح فزای ومستی بخش وگشاینده ی دل وجان رارقم زدند.

رفته رفته اختلافات فکری آنها بزرگ وعمیق تر شد تاآنجا که به غایت رودرروی همدیگر قرار گرفتند...

حافظ بامشاهده ی مکرّر خودنمایی ها، ریا وتزویر و دروغ اززاهدان ریایی وافراطیون دینی تمامیت خواه، اشتیاق فراوانی به آزاداندیشی ،عشقورزی بی قیدوشرط، بی آزاری و صداقت پیشگی پیداکرد وسعی نمودبه مددِ مشاهدات ودانش واندوخته های خویش، راه تازه ای پیداکند بسیاربازاندیشی،تحقیق وتفحصّ نمود وتجربه های گرانقدری انباشت وسرانجام، کلنگ بنیاد مکتبی نو باجهان بینی ویژه،به دست آن دُردانه ی روزگاربرخاک کهنه ی زمین فرود آمدومکتب رندی وآزادگی بنیانگذاری گردید.

مکتبی که درآن به غیراز مردم آزاری،هیچ یک ازرفتارهای آدمی گناه محسوب نمی شود وهمگان باعشق ومهر ومحبّت درکنارهم روزگارمی سپرند.

اما رویارویی حافظ با افراطیّون وتندروهای متعصّب،خطرات فراوانی نیز برای اوداشت. تاآنجا که آزارهادید تهدیدبه قتل شد،تکفیر وسپس تبعید شد لیکن هرگزازآگاهی بخشی دست نکشید وتاآخرین نفس با ریا وتظاهر ودروغ مبارزه کرد

هنگامی که شرایط زمانه نامطلوب وخفقان برجامعه سایه افکنده بود حافظ سعی می نمود باورها واعتقادات خویش را درپرده هایی ازایهام و ابهام پیچیده ودوپهلو وگاه چندپهلو ارایه نماید تا بهانه ای به دست افراطیون آن زمان ندهد.

اماهرگاه نیز فرصتی دلخواه و مناسب مانندِ به حکومت رسیدن شاه شجاع،شاه منصورو... دست می داد اقدام به بیان وانتشارآزادانه ی عقاید خویش می نمود. به نظرمی رسد این غزل نیزدربخش پایانی عمرگرانبهای آنحضرت دریک چنین فرصتی سروده شده است.

چه شیعه باشیم وچه سنی وچه یک آزاداندیش فرامذهبی ،ناچاریم بپذیریم که حضرت حافظ نیز به ماننداغلب شعرا به استناد اشعار ویادداشتهایی که از آنان باقی مانده است، دربحث شراب وباده گساری دستی برآتش داشته وگهگاه به مستی ومیخواری می پرداخته است.

اگرچه تعدادزیادی ازغزلیات حافظ ،سندی بسیار محکم برای این مطلب هست که منظورحافظ از شراب وشرابخواری،شراب انگوری نبوده ومراد ازبیان آنها،اشاره به مستی عشق و حضور دوست ووصال وغیره هست اما به تعداد همین غزلها، متقابلاً غزلهایی نیز مانند همین غزل دردیوان حافظ وجود دارد که نشان می دهدمستی شراب انگوری رانیزبارها وبارها تجربه کرده وشخصاًعلاقمند باده نوشی بوده است.

بنابراین حافظ هم ازشراب حقیقی وهم ازشراب مجازی بهره می برده است.

دربیت اول این غزل نیزبه روشنی وباصراحت تمام تاکیدمی فرمایدکه :

معنی بیت:

من هرگزشراب(انگوری) راانکار وونفی نکرده ونمی کنم،این چه داستانی هست که درست کرده اید؟ به عبارت دیگر،این چه حرفیست که به ناروا ازقول من مطرح می کنید؟! 

شاعربه منظوررفع هرگونه ابهام درنظرگاه مخاطبین، درمصراع دوم بیت اول در ادامه ی سخن می فرماید:

حداقل اینقدرعقل وشعوردارم ومتوجّه هستم که چه می گویم....به اصطلاح عریضه نویسان امروزی: درکمال صحت وسلامت عقلی این مطلب را بیان می کنم.

تاکیدبر «عقل و کفایت»ازسوی شاعرو نشاندن آنها در کناریکدیگر،به این دلیل است که مخاطبین شعردچاراشتباه نشوند وباآسمان وریسمان به هم بافتن ،معناهای دیگر مانند شراب روحانی وغیره برداشت نکنند. آنهاکه همچنان پای اصراربراین نکته می فشارند که منظوراز «شراب» درمطلع این غزل، معنای مجازی ومعنوی هست! باید به این سئوال پاسخ دهند که درآن صورت چه لزومی داشت که حافظ با این لحن تاکیدی اعلام کندکه من هرگزشراب رانفی نکرده ونخواهم کرد!! مگرکسی حافظ رابه انکارشراب روحانی متهم کرده بوده که حافظ می فرماید: این چه حکایت است من شراب را انکارنکرده ونخواهم کرد؟!

اتفاقاًبلعکس حافظ همواره ازسوی متولّیان شریعت درمظان اتهام شُرب خَمر وشراب انگوری بوده وبه همین سبب تکفیر می شده است. بنابراین دراین غزل منظوراز شراب همان شراب خوشگوار انگوریست.

بیا وکشتیِ مادرشط شراب انداز

خروش و لوله درجان شیخ وشاب انداز

 

🌿━━━━━━🌿

 

تا به غایت٬ ره ِ میخانه نمی‌دانستم

ورنه مستوری ما، تابه چه غایت باشد؟!

 

غایت: پایان،نهایت، مقصود، مقصدو نهایت آرزو کمال مطلوب آرمان .

‏«تا به غایت» : تا این اواخر یا تاکنون

مستوری: پوشیدگی، پنهانی، پشت پرده، اشاره به شراب پنهان خوردن وناتوانی درانجام عیش ونوش آشکار به سبب  وانمودکردن به پرهیزگار

معنی بیت.:

تاحالا من نمی دانستم که میخانه کجاست ونمی دانستم که درمیخانه چه حالتی به آدمی دست می دهد (اشاره به زمانی که با صوفیان وزاهدان نشست وبرخاست می کرده وبه پارسایی و پرهیزگاری مشغول بود) وگرنه (اگرزودترمی فهمیدم که درمیخانه چه می گذرد)این همه بیهوده وانمودبه  پرهیزگاری نمی کردم! خودرا سرزنش می کندکه دراین سودای خام پرهیزگاری تابه کی باید ادامه داشته باشد؟

ازتاب توبه چندتوان سوخت همچوعود؟

مِی ده که عمربرسرسودای خام رفت

 

🌿━━━━━━🌿

 

زاهد وعُجب و نمازو، من و مستیّ و نیاز

تا تو را خود ز میان با که عنایت باشد؟

 

عُجب : غرور وخود خواهی، تکبّر

معنی بیت:

زاهدان وعابدان ریاکار واعمال عبادت نمای و ونمازوروزه به جای آوردن دریک کفه ی ترازو ، من ومستی ِشراب انگوری وبی روی وریایی وراستی ونیازمندی به عشقورزی درکفه ی دیگر ترازو... تاتوخودقضاوت کن ببین که کدام کفه سنگین تراست؟ وببین که ازروی انصاف، میل دل وتوجّهِ قلبی تو به کدام سوی است؟ 

بااین جبهه گیری که حافظ اختیارنموده است (قراردادن زاهد وریا وتظاهر ونمازیک جبهه وحافظ ومستی ونیازمندی جبهه ی دیگر) تردیدی نمی ماند که حافظ به احتمال قریب به یقین، ازیک مقطع تاریخی به بعد،بکلّی مذهب وشریعت وفرقه های صوفیگری رابه کنار ی زده وبه آزاداندیشی روی آورده است. آزاداندیشی بامحوریت عشقورزی وانسانیّت که یک نوع جهان بینی ِ فرامذهبی ، فرامرزی وجهان شمول است. ازهمین روست که حافظ برخلاف سعدی ومولوی وغیره، شعرمذهبی درمدح بزرگان دینی وملی ومرزی ندارد. اشعاراومتعلق به همه ی مذاهب، همه ی جهان وهمه ی زمانهاست اوبه هیچ مذهب ومسلکی تعلّق ندارد اوبه تمامیت هستی متعلّق هست.

زاهدشراب کوثروحافظ پیاله خواست

تادرمیانه خواسته ی کردگارچیست‌

 

🌿━━━━━━🌿

 

زاهد اَر راه به رندی نبَرَد معذور است!‏

عشق کاریست که موقوف هدایت باشد!

 

"رندی" تازمان حافظ به مفهوم لاقیدی ولاابالیگری بوده، اما حافظ همانگونه که دوست داشت درهمه چیز نوآوری کند رندی رانیزهمانند واژگان کلیدی پیرمغان،باده فروش،ساقی و.... متحول ساخت و معناهای جدیدو باارزش ومنحصربفردی رابه این واژه اضافه کرد وجایگاهی رفیع به «رندی» بخشید.

«رند» درنظرگاه حافظ کسی است که درمسیررشدوآگاهی گام گذاشته وبارهایی ازقیدوبندهای دینی ودنیوی‌؛ درخلوص معصومیت وپاکی باطن خویش ذوب شده است. رندان دراین مکتب به رغم داشتن ظاهرگناه آلوده، پاکباطن ونیک کردار ونیک گفتارانند.

زمانی که آدمی، معصومیت ازلی راکه دردرون همگان؛ ازازل تاابد بوده کشف کرده وآن رابه روزسانی کندپرهیزگاری وپارسایی حقیقی خودبخود دررفتاروکرداراونمایان میگردد نیازی به چیزی تحمیل کردن و وادارساختن خود به تمرینات سخت زاهدانه نیست. آن خلوص که به او دست می‌‌دهد فضلیت پرورشی ودستکاری شده نیست بی شک چنین فرزانه ای بدون ترس وواهمه همواره درمنزل آرامش وسکون ساکن خواهدبود.

زاهدان وقدیّسان برعکس این موضوع، پیوسته باانجام رفتارهای سخت وآزارنده‌؛ سعی وتلاش می نمایندکه برای خود چهره ای پرهیزگاروباتقوا نقاشی کنند آنهاباتمام قدرت، ازترس ازدست دادن این مقام ساختگی؛ به شیوه های گوناگون حتی حُقّه بازی وتزویر متوسّل می شوند تاازاین چهره ی نقاشی شده بشدّت محافظت می کنند. آنهانیک می‌دانند که اگر برای یک لحظه هم غفلت کنند، تمام تقوا وفضلیتهای پرورشی را از دست خواهند داد. آنها در سکون وخلوص ومعصومیت باطنی منزل ندارند، چهره ی قدیّسانه ی آنها طبیعی نیست، چیزی مصنوعی و قراردادیست که بر خودشان تحمیل کرده‌اند.

پاکدامنی ومعصومیت ازلی، هرگزنیازی به دستکاری و محافظت ندارد وموقوف هدایت غیبیست همانگونه که نفس کشیدن ما‌‌‌؛ گردش خون دردرون ما؛ تپیدن قلب ما وبسیاری ازفعالیتهای درونی ما؛ هیچ نیازی به تلاش ودستکاری بیرونی ندارند.

معنی بیت:

زاهدازاینکه نمی تواندیک رند باشد ومعناومفهوم رندی رادرک کند گناهی نداردوعذرش پذیرفتنیست. زیرا رند بودن ورندی پیشه کردن که همانا عشقورزی بی قیدوشرط است کاری نیست که بانقاشی کردن چهره ی خود حاصل گردد. این فضلیت پرورشی نبوده وبدون عنایت حق تعالی صورت نمی پذیرد.

به بیان دیگر می فرماید: من اگررندی وعشقورزی اختیارکرده وراه خودرا ازراه شریعت وزاهدان جدا کرده ام به لطف وعنایت حق بوده است.

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت

که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

 

🌿━━━━━━🌿

 

من که شب‌هاره ِ تقوا زده‌ام با دف و چنگ

این زمان سر به ره آرم چه حکایت باشد؟!

 

غزل بگونه ای شروع وخاتمه یافته که گویی ازحضرت حافظ سئوالی شده که :آیا شماهنوز مسلمانی؟ نمازمی خوانی؟ یاشراب میخوری وآیاازمذهب خارج شده ای؟ حافظ نیزدرجواب این شبهات این غزل راسروده تا ابهامات برطرف گردد.

معنی بیت:

آخرانصاف دهید.....من که شبها(حتی آن زمانی که با زاهدان وصوفیان همنشین بودم) باپرداختن به موسیقی سعی می کردم با تقوای خشک وبی روح زاهدانه بجنگم، حال چگونه می توانم به ویژه الان که موردعنایت حق قرارگرفته ام دوباره به راه قبلی بازگردم وبا زاهدان وعابدان دریک مسیرگام بردارم؟ این چه حرفیه؟ این چه سئوالیه؟! این چه توقّعی هست که ازمن دارید؟!من که همانندزاهدان، تظاهروریاکاری نمی کنم همگان بایدبدانند که من چه مسلکی دارم.

من نخواهم کردترک لعل یار وجام می

زاهدان معذورداریدم که اینم مذهب است

 

🌿━━━━━━🌿

 

بنده ی پیر مُغانم که ز جهلم برهاند

پیر ما هر چه کند،عین عنایت باشد!

 

گرچه به روشنی مشخص نیست که «پیر مغان» چه کسی هست که حافظ این همه به اوارادت می ورزد واحترام خاصی به اوقایل است.اما باکمی تحقیق دراشعارآنحضرت، بنظرچنین میرسدکه ممکن است منظورحافظ ازپیر مغان « حضرت زردتشت » بوده باشد. چراکه ازمیان رهبران وپیام آوران دینی، حضرت زرتشت تنهاشخصیتی هست که حافظ همه ی عشق وارادت قلبی خویش را نثاراوکرده وبااحترام خاصی ازاونام برده است. 

مغان جمع مغ به معنی روحانیان مذهب زرتشت است. درمذهب زرتشت برخلاف سایرمذاهب شرابخواری انکارنشده است جنگ وخونریزی هیچ جایگاهی ندارد سخنانی که اززرتشت باقی مانده است همه در راستای عشقورزی ، راستی، مهرورزی وتاکیدبرزیستن شادمانه هست سخنانی که درکانون توجه نظریه پردازان واندیشه ورزان ادوارمختلف جهانی جایگاه ویژه ای داشته وهمیشه طراوت وتازگی خودراحفظ نموده اند. بسیاری ازاندیشمندان وفیلسوفان جهان مثل نیچه و...... احترام خاصی به زرتشت قایل هستندودربرابر اوکلاه ازسربرداشته وسرخم می کنند. پس دور ازانتظارنیست که حضرت حافظ نیز همانند اندیشمندان آزاداندیش جهان نسبت به این «ابرانسان» بی مثال علاقه وارادت خاص داشته باشد.

بی شک بااستنادبه ابیات روشن زیادی که ازحضرت حافظ درمورد زرتشت وآئین اوباقی مانده می توان چنین نتیجه گرفت که احتمالاً پیرمغان حضرت حافظ هم اوبوده باشد.

ازآن به دیرمغانم عزیزمی دارند

که آتشی که نمیرد همیشه دردل ماست.

کنون که لاله برافروخت آتش نمرود

به باغ تازه کن آیین دین زردشتی

گفتم شراب وخرقه نه آیین مذهب است

گفت این عمل به مذهب پیر مغان کنند

به هرحال پیرمغان حضرت حافظ ،هرکه بوده باشد(هرچندخیالی) یک انسان کامل ومرشد دانا وفرزانه هست زندگی راتاییدکرده وخوش وخرم زیستن رانیایش وعبادت می شمارد که حافظ اینچنین عاشق وشیدای اوست.

مریدپیرمغانم زمن مرنج ای شیخ

چراکه وعده توکردیّ واوبجاآورد

 

🌿━━━━━━🌿

 

دوش ازین غصّه نخفتم که رفیقی می گفت

 

حافظ ار مست بودجای شکایت باشد.

 

این بیت درتاییدمطلبی هست که درشرح بیت پنجم بیان گردید.

معنی بیت:

همگان باید دانسته باشند که من مِی میخورم وشادمانه زیستن اولویت اصلی من است...

من غصه می خورم وقتی کسی مراخوب نمی شناسد وبه اشتباه تصورمی کند من یک شخصی هستم که همانند زاهدان وعابدان؛ مشغول عبادت وزهد ورزی وپرهیزگاری هستم! دیشب ازاین غصه تا صبح خواب به چشمانم نرفت چون شنیدم یکی ازرفقا چنین اظهارنموده که ازحافظ انتظارمستی نداشتیم اگرحافظ مستی کرده باشدشکایت دارم!

حافظ ازغصّه ی اینکه چرامردم باورنمی کنند که حافظ مستی می کند که حافظ ازمرزومذهب خارج شده وراه آزاداندیشی درپیش گرفته، خواب به چشمانش نیامد!......

عاشق ورندونظربازم ومی گویم فاش

تا بدانی که به چندین هنرآراسته ام.

Behrouz در ‫۱۰ سال قبل، پنجشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۴۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۸۹:

دفتر صوفی سواد حرف نیست. جز دل اسپید همچون برف نیست

عماد حلمی در ‫۱۰ سال قبل، پنجشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۱۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۷۶:

سلام دوستان من ترجمه ی فارسی ابیات عربی این شعر رو میخوام از کجا میتونم پیدا کنم؟
ایمیل م اینه :
s.emad.helmi@gmail.com

مینا در ‫۱۰ سال قبل، پنجشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۵۳ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۳:

اشعار فخرالدین عراقی واقعاً زیبا و ستودنی ست.
در کانال اشعار ایشان هم فکر میکنم از منبع گنجور استفاده شده. این منبع بی نقصه و بدون شک به اشاعه ادبیات و عرفان کمکی بزرگ کرده. آدرسش (کانال)هم اینه اگر دوستان خواستند: @iraqi_poem

Sayad Mahmad در ‫۱۰ سال قبل، پنجشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۴۴ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۵:

"افگار" صحیح است. "افکار" جمع "فکر" است.

حمید در ‫۱۰ سال قبل، پنجشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۳۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۳:

من نمی دانم چرا برخی میخواهند حضرت حافظ و سعدی و .. را تا این حد پایین بیاورند که حافظ و سعدی مثل جوانان ارازل سر کوچه نشین امروزی بوده اند که سر کوچه می نشسته اند و هر دختر و زنی که رد می شده اینان برای لب و دهن و خوی و عرق بدن آنها ( خوی به دامان از بناگوشش بگیر- تا بگیرد جامه‌ات بوی گلاب)شعر می گفته اند. استغفرالله مگر حافظ و سعدی بی ناموس و بی غیرت بوده اند که به ناموس دیگران اینگونه تغزل کنند. هر جا هم که موردی بر خلاف نظرشان در شعر می بینند ( لب شیرین پسران) سعی در عوض کردن و تغییر آن دارند تا غزل های حافظ را نیز با ذهن بیمار و هواپرست و زن پرست خودشان همسو کنند. شماها معتقید عشق یعنی همین عشق پست دنیوی که برخی شاعران زن پرست معاصر در غزل هایشان با ولع و حرص بسیار به زن تغزل کرده اند و بلهوسی و بیماری جنسی افراطی خود نسبت به زنان را در قالب شعر بروز داده اند حال آنکه مقام شعرای بزرگ ما حافظ سعدی مولوی و... بسیار بسیار رفیع تر و بالاتر از این حرفاست که شاهکارهای شعری آنان را بخواهیم با عشق های پست خیابانی امروزی تفسیر کنیم و مقام آنها را تا سرحد برخی شعرای مبتذل و بیمار جنسی معاصر تنزل دهیم و آنها را جوانک های سر کوچه نشین مقایسه کنیم که به زن و دختری که از کوچه و خیابان رد میشده تغرل کرده اند... کتاب شاهد بازی در ادبیات فارسی را حتما بخوانید و نیز آقای مطهری نیز تفسیری در این رابطه درباره حافظ دارند که بسیار جالب است حتما بخوانید زیرا با وجود اینکه مطهری روحانی و مذهبی بوده ولی صادقانه و رک و روراست حق مطلب را درباره معشوق در شعرهای حافظ ادا کرده و خط بطلانی بر تمامی تفسیرهای مهمل و پوچ کشیده است با سند و مدرک قوی و منطقی

سبحان در ‫۱۰ سال قبل، پنجشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۲۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۸:

غلامان دربار سلطان پس از سالها خدمت به ایشان و بالا رفتن سن به ایشان نامه مینوشتند که با آزادیشان موافقت شود و سلطان هم هر کدام را که میخواست ازاد کند زیر نامه اش مینوشت خیر است و اینگونه موافقتش را با ازادیش اعلام میکرد و هر کدام که کلمه قبول را زیر نامه اش مینوشت قبول بدین معنی بود که هنوز قبولت داریم و باید هنوز خدمت کنید و این بیت زیبای آن جوان بخت که میزد رقم خیر و قبول بنده پیر ندانم ز چه ازاد نکرد را خاجه از این داستان گرفته

محمود در ‫۱۰ سال قبل، پنجشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۵۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۰۱:

با درود فراوان
این شعر در رباعی شماره 87 خیام هم درج شده کدامیک صحیح است؟
با توجه به مضمون شعر به نظر میاد خیام درست باشه

محمود در ‫۱۰ سال قبل، پنجشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۴۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۰۱:

با درود فراوان
این شعر در رباعی شماره 77 خیام هم درج شده کدامیک صحیح است؟
با توجه به مضمون شعر به نظر میاد خیام درست باشه

سبحان در ‫۱۰ سال قبل، پنجشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۹:

توانگرا دل درویش خود به دست اور که مخزن زر و گنج و درم نخواهد ماند .یعنی اصل زندگی رو پیدا کن و خود را از توهمات ذهنی( زر و گنج و درم کنایه از افکار غلط است ) نجات بده و در لحظه زندگی کن و آرامش ذهن و جدا شدن از توهمات ذهنی همان چیزی است که باید از ادبیات اموخت

سیاوش در ‫۱۰ سال قبل، پنجشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۱۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲۲:

این شعر فقط با صدای استاد شجریان گلهای تازه 71