فریبا نصیرآبادی در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۸:۴۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۴:

بسیار زیبا

گمنام-۱ در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۵:

پی نوشت حاشیه پیشین،
امید که بد آموزی نبوده باشد ، دودیگر بیت نخستین به یاد ندارم از کیست و کجا خوانده به یاد سپرده ام.
دیگر ابیات ازسرگذشت کاشف می است ، در گرشاسب نامه اسدی توسی

گمنام-۱ در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۵:

ز باد نام نهادند " باده " را یعنی
چو باد صبح وزیدن گرفت، باد بنوش
" ازآن خون با خوشه آمیخته
که هست از رگ تاک رز ریخته
سه جام از خداونداین رز بخواه
به من ده، رهان جانم از درد راه
.........
جم اندیشه از دل فراموش کرد
سه جام می، از پیش نان نوش کرد
دل تیره را روشنایی ، می است
که را کوفت غم، مومیایی می است "

عمر شیردل در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۳۳ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۶۵:

بیت دوم ، مصرع دوم ، "بگذاشت هزار طشتِ لعل از لاله" بسیار زیبا می آید .

علی عباسی در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۹:

محتوای شعر برحول امید رهایی است در دل اسارت در قفس جهان، و بوی شادی در ژرفنای اندوه،واستشمام رایحه ای از عوالم اسرار.شاعر در عین حال اشاره میکند که امید او نه چون خوش خیالی خامان است.
باآنکه درشعر بنمایه هایی از حواس مختلف میتوان دید،اما غلبه محسوس با بنمایه های شمّی است مثل نکهت،معطر،نسیم(=بو) مشام،شمّه،نفحات،چمن،گلزار و...که تناسب کامل با محتوای مذکور دارند،همراه با نفَس یا دم،که در ارتباط با شمّ است.مجموعه ای از اینها به ایجاد فضایی آرزوپرور،دل انگیز و قدسی مدد میرساند،و محتوی را آشکارا از اموری مادی و محسوس تمایز میدهد.
امور و عناصر دیگر هم در القای محتوی دارای نقش اند،مثلا آهنگ کلمات، به ویژه کثرت هجای کشیده و بالاروندۀ ""آ"" ،که خود به تقویت دوهجای ""آ"" در قافیه و ردیف کمک میکند،و جملگی اینها تاثیری چشمگیر بر بیان مژده،آرزو و روح طلبِ موجود در شعر میگذارد.
ویژگی برجستۀ دیگر،موسیقی کاملاً هماهنگ قافیه و ردیف است.ردیفِ امری در الحاق به قافیۀ مجانسی که جان کلام درآن نیز""آر"" ar است دوبانگ پیاپی را به صورت ((بیار،بیار)) پدید می آورد،و همین تاثیری تعیین کننده بر روح انگیزش و خواهشی میگذارد که درشعر موج میزند.به عبارت دیگر ،این دوهجای پایانی،تمام معانی کلمات را همراه با همان هجاهای فراوان ""آ"" یکجا جمع میکند و به صورت دوبانگ پیاپی به بالا میفرستد. آری،عمده تاثیر شعر در عناصر شکلیِ یاد شده است.
/
شرح شوق--دکترر سعید حمیدیان--نشرقطره--چاپ اول--جلد چهارم--صفحه 2772 و 2773

بیژن در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۱۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۹۷:

این اثر یکی از روشن ترین شعرهایی ست که ارتباط شمس و مولانا را بازگو می کند
محسن چاوشی با اجرای زیبای خود، این شعر را از میان اندیشمندان و کتاب خوان ها ، به میان مردم بی سواد و کم سواد کشید و این کار جای تحسین دارد. نوجوان های ایرانی را در امریکا می شناسم که خواندن و نوشتن فارسی را نمی دانند و فقط مکالمه ی فارسی بلدند و امروز با شنیدن با آلبوم " امیر بی گزند" اشعار زیبای و ماندگار مولانا را زمزمه می کنند. چاووشی یک بار دیگر نشان داد که ادبیات دیرین ما نیازمند روابط نو و تکنولوژی ست تا جاودانگی خود را حفظ کند

محمد صادق در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۰۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۴:

این غزل توسط استاد گلپا نیز در برنامه یک شاخه گل شماره 251 خوانده شده که بسیار شنیدنی هست.

امیرحسین مقدم در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۵۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۵۹:

سلام و سپاس
وه چه بی‌رنگ و بی‌نشان که منم
کی ببینم مرا چنان که منم
با هر نگاهی که نگاه کنیم ، ضبط وه بسیار صحیح تر مینماید .

محسن حیدرزاده جزی در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۲۰ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۹۳:

ردیف مصرع اول اشتباه ثبت شده است.
---
پاسخ: با تشکر، «یافت» با «رفت» جایگزین شد.

حمید رضا در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۲۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۳:

ایمان گرامی،
هیچ چیز در این جهان به نظرم نیست که عالی باشد و بی ضرر،
آتش، برق، اتومبیل، هواپیما، قرص فشار خون، مذهب، کباب، پلو، حتی آب به شکل سیل، و هوا به شکل گردباد به گونه ای میتوانند مضر باشند.
خیام احساس خود را از چیزی که لذت مبرده به سادگی گفته.
همانطور که گفتید رباعی جالبی است. امیدوارم بتوانید از آن لذت ببرید.

ایمان در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۳:۲۲ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۳:

رباعی بسیار جالبی است. این خود گواه اینست که مراد خیام از می ، همان معنای عام از شراب و الکل خوراکی نبوده. چراکه صراحتا گفته شرابی زا بیاور که در آن ضرری نباشد. در صورتی که همه می دانیم که کمترین ضرر نوشیدن الکل، سر درد و مشکلات کبدی و گوارشی است.
البته قصد این رو هم ندارم که بگم منظوری عرفانی یا مذهبی از می داشته. اما هر چه بوده شراب نبوده. برای خود من هم جالبه بدونم اون چه شرابی هست که ضرر نداره و دایم ما رو دعوت به نوشبدنش می کنه.

احسان ترشیزی در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۱:۰۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۰:

دیدم که عزیزان در واژه "گرفتم" بیت دوم شک کرده اند. هم از نظر معنا هم وزن شعر این واژه درست است. "گفتم" به وزن نمی خورد." بگفتم "با "گرفتم "هم وزن است ولی معنای گرفتم درست تر می افتد.

کمال داودوند در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۰:۵۹ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۲۹۳:

4240

گمنام-۱ در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۲۱:۴۹ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۴۰ - مقالت یازدهم در بی‌وفایی دنیا:

مهناز و آ حسین گرامی،
گمان میبرم در سرشت ماست، تا کنون ایرانیی را دیده اید که از زندگی خشنود باشد؟؟
شاید از چشم بد می ترسند!!
از شوخی گذشته از دیدی خوب است، به وضع موجود رضایت ندادن و امید به بهبود ( هتا اگر بوی بهبود نمی شنوید )
آرزوی ظهور ! که مردی از خویش برون آید
از سویی از دست دادن اکنون است! راست میگویید،
حالیا فکر سبو کن که لبی تازه کنیم . همه در جستجوی خوشبختی که روی سفره مان است
گرده ای نان ( امید که داشته باشیم )و پیاله ای ترس محتسب خورده،
نوشتان باد

مهرزاد در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۱۸:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۲:

کاش این فالهای بی ربط را حذف کنند.

گمنام-۱ در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۳۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۱:

ام ام ،
مردمی ( میمردم ) تا بدیدمی رویت.

حقیر در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۰۴ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۳۷:

به نظرم اشکال وزنی در مصرع سوم موجود نیست

هاشم در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۰۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۶:

Farhad Koohkan, [21.09.16 16:29]
با درود به پیشگاه یاران گرامی و بزرگانی که با باریک بینی هامشی بر چکامه زیبای استاد سخن نگاشته و با افزودن دیدگاه های خود چشم اندازهای تازه ای فرا روی خوانندگان گشوده اند و کشتی سرگردان اندیشه را در دریای بیکران چم های ( معانی ) واژگان زبان پارسی به کرانه های تازه رهنمون گشته اند،
هادی عزیز با ترجمه خود پاسخ بسیاری از نادانسته های این چکامه را به زبانی روان و آسان فرموده اند و دیگران نیز با جهش هایی که در اندیشه هایشان پدید آمده به برداشت های ارزشمندی دست یافته اند . اکنون من نیز برای روشن شدن اندیشه دلبستگان به چکامه ها و اندیشه های این بزرگ مرد پهنه سخن دوپهلو و مستعار دریافت خود را از واژگان تازی پیش کش می کنم (نبایر از یاد برد که ویژگی شعر این است که _ به قول دکتر محمد تقی و حیدیان کامیار مرز شعر بودن زبان آن جاست که زبان به جای خبر رسانی به بیان احساسات و عواطف رو آورد ؛ زبان چگونه شعر می شود 1383)و باید به یاد داشت که زبان حافظ زبان ایهام و استعاره است و زیبایی شعر ایشان این است که هر کس به فراخور آنی که در آن است از سخن ایشان برداشتی می کند .
در مصرع دوم : همانا من روزگار را از دوری تو چون روز رستاخیز در می یابم که در آن روز هیچ کس پناهی نمی یابد و مرا در دوری تو آرام و پناهی نیست.
در مصرع چهارم ، سخن را می توان غیر پرسشی نیز فرا یاد آورد و آن را خبری پنداشت ( بیش از این چشم مرا اشکی نیست و این ما را نشانه ای است .) .
با فرمایش عزیزی که " حلت " " را حلال شدن " ترجمه کردند همراهم اما یاد آور می شوم که در زبان تازی "حل یحل "به چم جانشین شدن و نتیجه دادن نیز هست . بنا بر این من توان این گونه دریافت که هر کس پدیده آزموده ای را دوباره بیازماید جز پشیمانی نخواهد دروید و پایان کار او جز به پشیمانی نخواهد انجامید .
اما در بیت " پرسیدم از طبیبی ... " از طبیب احوال دوست را که غایب است نپرسیده است ، بلکه احوال خود را در حالی که در کنار دوست باشد یا از دوست دور باشد می پرسد و از طبیب می خواهد تا چگونگی او را در این دو حال بیان کند و طبیب در پاسخ می گوید آنگاه که از دوست دوری در شکنجه و سختی به سر می بری و آنکاه که در کنار دوست می گذرانی در تندرستی هستی .
بیت سوم در پاسخ به طبیب است : به خدا قسم که دوستی و دوست داشتن را بی سرزنش ( اغیار )ندیده ام .
با کرنش و پاسداشت تلاش همه شمایان در راه شناساندن فرهنگ پارسی : هاشم پیرگزی

لیلا در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۲۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۳:

سعدی چه قدر زیبا می فرماید در بیت:
باور مکن که صورت او عقل من ببرد
عقل من آن ببرد که صورت نگار اوست
به نظر حقیر نزدیک به مضمون این بیت از مولاناست:
ای دوست شکر بهتر یا آنکه شکر سازد
خوبی قمر بهتر یا آنکه قمر سازد

alireza۰fa در ‫۱۰ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۳۴ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید و قطعات عربی » شعر ۲۰ - و له ایضا:

دوستان، لطفن ترجمه بفرمایید.