ادب در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۰ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۰۸:۵۳ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۷۰ - رنج نخست:

@ناشناس،
هزار ره گرت از پا درافکنند بایست =
در پیمودن مسیر زندگی ایستادگی کن.

آرمان در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۰ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۰۶:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۴:

دوستان عزیز؛ حاشیه ها را که می خواندم متوجه درگیری عمیقی بین برخی از اعضا شدم. درگیری بر سر اینکه حافظ شعر را در مورد امام حسین گفته یا نه!
دوستانی که دینی هستند: چه شعر در مورد امام حسین گفته شده باشد و چه نه، مهم مضمون آن است! تا کی در پی ارتباط دادن افراد به هم و بت سازی هستید؟!
دوستانی که دینی نیستند: از حافظ در آن دوره و زمان انتظار لائیک بودن نداشته باشید! حتی اگر هم بی دین بوده نمی توانسته در شعر به زبان بیاورد. همچنین مسلما هر شاعری سعی می کند مثلها و داستانهای مهم زمان خود را در شعر بیاورد تا به اثر شعرش بیفزاید. حافظ هم در نهایت انسانی بوده مثل من و شما ولی احتمالا با ذوق و استعداد بسیار بیشتر. بنابراین اینکه اصلا در شعری از امام حسین یاد کرده باشد عجیب نیست (حتی به همان دلیل تاثیر گذاری بیشتر). ولی متاسفانه شما هم مثل گروه اول و تحت تاثیر جو حاکم بر کشورمان به جای اینکه به حرف حافظ دقت کنید در پی مشخص کردن دین و عقیده ی شخصی آن بخت برگشته هستید! بخت برگشته هم به این دلیل که نه در آن زمان، نه در این زمان و احتمالا با مردمی که ما داریم و خواهیم داشت(!)، نه در آینده کسی متوجه حرف آن پیر فرزانه نخواهد شد!
در نیابد حال پخته هیچ خام/ پس سخن کوتاه باید والسلام (از زبان حافظ البته، نه بنده).

ایزدجو در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۰ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۰۱:۳۴ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۵۵۵:

امیر جان درود بر شما
درست نوشتی
اسرار ازل را نه تو دانی و نه من
وین خط مقرمط نه تو خوانی ونه من
هست از پس پرده گفتگوی من و تو
چون پرده بر افتد نه تو مانی و نه من
خط مقرمط ، خط قرمطیان یا قرامطه بوده بسیار ریز و خواندن آن مشکل
قرامطه چندین سال با اعراب میجنگیدند
ماه نخشب آنها بسیار معروف است
ضمن اینکه معما را نمیخوانند ، حل میکنند ، یا حل آنرامیابند
ولی نکته ای را که دوستان اشاره نکرده اند در مصرع سوم است . هست از پس پرده گفتگوی من و تو
یعنی من و تو ازپس از مرگ سخن میگوییم ولی زمانی که مرگ آمد دیگر من و تویی در میان نیست {که بدانیم پس از آن چیست }
پاینده باشید

ناشناس در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۰ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۰۰:۵۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۷۸:

ز دست ترک ختایی کسی جفا چندان
نمی‌برد که من از دست ترک شیرازی
ترک هم فقط ترک ختایی

ناشناس در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۰ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۰۰:۳۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶:

دنیا به چه کار آید و فردوس چه باشد
از بارخدا به ز تو حاجت نتوان خواست
چه جای هوی و های؟

حنیفه نژاد در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۰ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۰۰:۱۹ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۵۵۵:

دوستان ، اجازه می خواهم این رباعی را معنی کنم ، چون احساس می کنم که معنی آن را خوب دریافت نکرده ایم :
اسرار ازل را نه تو دانی و نه من : به اسراز ازل من و تو دسترسی نداریم
وین حرف معما نه تو خوانی و نه من : من و تو این حرف را نمی توانیم بخوانیم ( باز همان معنی رباعی اول)
هست از پس پرده گفتگوی من و تو : ما عروسکان خیمه شب بازی هستیم ، و این گفتگو ها که میان ما اتفاق می افتد ، مال ما نیست ، بلکه صدای همان عروسک گردان است . ( افعال ما هم متعلق به خود اوست )
گر پرده بر افتد نه تو دانی و نه من : اگر راز ها آشکار شود می بینی که من و تو هیچیم ، هر چه هست اوست ، .
این رباعی از مفاهیم اسلامی و قرآنی مشحون است ، و با رباعی های خیام همخوانی ندارد

امیر در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۰ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۰۰:۱۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۸۳:

ططسن در بیت سوم به چه معناست؟

سایه هیچ در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۲۳:۵۱ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هفتم در عالم تربیت » بخش ۲۸ - گفتار اندر سلامت گوشه‌نشینی و صبر بر ایذاء خلق:

مپندار اگر شیر و گر روبهی
کز اینان به مردی و حلیت رهی
بنظر آید که واژه "حلیت" درست نمی باشد چرا که در معنی خلل می آورد
صفت روباه حیلت و مکر است و نه حلیت که واژه ای نامربوط
حلیت همان جواهر نیست ؟
اهل نظر و معنا نظر دهند

وشایق در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۲۲:۴۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶:

با سلام ( هر کسی را نتون گفت که صاحب نطر است عشق برستی دگر و نفس برستی دگر است )

ناشناس در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۲۲:۲۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۵۹ - داستان آن کنیزک کی با خر خاتون شهوت می‌راند و او را چون بز و خرس آموخته بود شهوت راندن آدمیانه و کدویی در قضیب خر می‌کرد تا از اندازه نگذرد خاتون بر آن وقوف یافت لکن دقیقهٔ کدو را ندید کنیزک را به بهانه به راه کرد جای دور و با خر جمع شد بی‌کدو و هلاک شد به فضیحت کنیزک بیگاه باز آمد و نوحه کرد که ای جانم و ای چشم روشنم کیر دیدی کدو ندیدی ذکر دیدی آن دگر ندیدی کل ناقص ملعون یعنی کل نظر و فهم ناقص ملعون و اگر نه ناقصان ظاهر جسم مرحوم‌اند ملعون نه‌اند بر خوان لیس علی الاعمی حرج نفی حرج کرد و نفی لعنت و نفی عتاب و غضب:

مقصودم ورود به این بحث نیست، اما گویا برخی دوستان قادر به عبور از پوست و نفوذ در مغز و معنا نیستند.
من نمی گویم که آن عالیجناب///هست پیغمبر ولی دارد کتاب///مثنوی معنوی مولوی///هست قرآنی به لفظ پهلوی

حسن خرده‌گیر در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۱۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴۸:

آن خواجه کیانوش که از خرده‌گی‌ام خرده گرفته‌ست
پندی بفشاندست و ز خشم حسنک پرده گرفته‌ست
پندت بنیوشیدم و در دیده و در دل بنهادم
بالید و گوالید و گل آورد و سراپرده گرفته‌ست
گل بود ز گلزار بصیرت که در او جان من اشکفت
تا لحن خوش اینک به دگرسان، ز دگر پرده گرفته‌ست
محمود شود عاقبتت پیر خردمند و سرانجام
دست تو بود آن که مرا از دهن مرده گرفته‌ست

دکتر ترابی در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۱۹:۱۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۱:

سهو القلم!

سینه آگنده از اندوه

دکتر ترابی در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۱۹:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۱:

شبروی گرامی،
سلام و سپاس بی کران به پیشگاه شما و شاعر گرانمایه حسن روشان.
و اما، مه، دره ، پنجشیر ، قله ها ... بدین گونه در دلم در هم آمیختند:
مه آرمیده در دره تنگ
شعله ابر بر بلندای کوه
آتشدان دلم خاموش
سینه ، آگندر از اندوه
آتش دان دلتان روشن و سینه تان آگنده از شادی

علی در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۱۸:۵۱ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب اول در عدل و تدبیر و رای » بخش ۹ - حکایت اتابک تکله:

در پاسخ بیت 5 را مرتب بازمی چینم تا معنی اش عیانتر شود:
چون ملک و جاه و سریر می گذرد (یعنی گذرا و ناماندنی است)
از جهان، به جز فقیر، دولت [و دارایی راستین] نبُرد [=نمی برد]

نیست وش در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۱۶:۵۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۶۲ - هم در بیان مکر خرگوش:

نظریه نسبیت انشتین گواه بر این ابیت است
عمر همچون جوی نو نو می‌رسد
مستمری می‌نماید در جسد
آن ز تیزی مستمر شکل آمده‌ست
چون شرر کش تیز جنبانی بدست
شاخ آتش را بجنبانی بساز
در نظر آتش نماید بس دراز
این درازی مدت از تیزی صنع
می‌نماید سرعت‌انگیزی صنع

حسین در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۱۴:۵۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۹۵:

این شعر را استاد محمد معتمدی با آهنگسازی استاد لطفی در آلبوم وطنم ایران را گوش کنید ، البته چند تا از بیت ها را حذف کرده.

محمد در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۱۴:۳۴ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۰:

به عبارتی از نقطه نظر استعاری رویش و زایش بلافصل بارش( نعمت و منت) است. مگر آنکه شاعر با خلاصه سازی اقتضایی در تشریح توسط آبژه هایش در سه گانه ی باران( رحمت و نعمت) شکست انجماد( پایان برف) و برگ (رویش و زایش) تصمیمش را این طور گرفته باشد که بر گ حذف شود و به نظرش در کمال معنی خدشه ای وارد نشود.
با اینحال با توجه به اینکه قبلن اشاره ای به دردمندی جهان کرده و اینکه "برف" در بیت بعد می آید باز به نظر این حقیر این شایسته تر می آید که در این بیت به جهت فصاحت شعری از تکراری غیر ضروری جلو گییی کند و صرفن اشاره اش به فصل رویش باشد.

محمد در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۱۴:۰۱ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۰:

وز برگ بر کشید یکی حلهٔ قشیب/ وز برف بر کشید یکی حلهٔ قشیب...
هر دو می تواند مفهوم باشد با این تفاوت که "از "در برگ اضافه ی است که به نوع و جنس اشاره دارد : جامه ی از جنس برگ...
اما" از" در برف به مکان: از درون برف جامه ی نوی بر آمده.
به نظر من منطقی این است که "وز برگ" را مرجع قرار دهیم چرا که وقتی در بیت اول( باران مشکبوی ببارید نو به نو) از ریزش باران صحبت می شود طبعا شاعر باید در بیت دوم نتیجه ی آن یعنی رویش پس از باران را در نظر داشته باشد. منطقی نیست که شاعر با اضافه گویی به پیش از باران یعنی از پوشش برف رویش را اشاره کند.

مهدی زهرائی در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۱۱:۱۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۱:

لطفا به وزن شعر توجه داشته باشید. اضافه کردن واژه ی زنهار، وزن را بهم می زند.
بنده اینجور در ذهنم بود:
تا بر سر سبزه پا بخواری ننهی
کان سبزه ز خاک لاله رویی رسته ست
اگر کسی نسخه ی مصحح چاپی در دسترس دارد لطفا بررسی کند.
ممنون

جلال در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۰۹:۰۴ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳ - گوهرفروش:

در مصرع سیزده را همه عالم به در امروز از شهر که یکی از بزرگواران هم اشاره کرده بود احساس میکنم درست تر این باشد"سیزده را همه آیند به در امروز از شهر"