سید غبدالرضا بلادی در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۲۱ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۸۱ - جوجهٔ نافرمان شاعر نامشخص:

چقدر شعر حکیمانه ودلسوزانه ودل نشینیست. ایکاش هنوز هم درکتابها اینگونه قصه های خوب وروحبخش را میدیدیم تا مردم از کتاب و کتابخواندن واز حکمت و انسانیت واز دین ومعنویت زده نمیشدند و راه خشونت را، بجای مهر و عطوفت پیش نمیگرفتن
آخر انصاف بدهید آیا این خزعبلاتی که امروزه در کتابها نوشته میشود مفیدتر هست یا امثال این شعر دلنواز؟؟ خب چرا ؟ چرا؟ چرا؟

حمید کائنی در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۰۹:۳۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶:

برداشت من از این غزل زیبا این است که حافظ و دلدارش درگیر بگو مگویی میشوند. حافظ به تنهایی رفته و سر به بالین می نهد. دلدار نیمه شب، سرمست از می و خندان لب، ولی با ندایی غمگین و افسوس کنان، حافظ را بیدار واز او درخواست بخشش میکند. حافظ این آشتی را با شکستن توبه و نوشیدن می جشن میگیرد. از آنجا که حافظ مسلمانیست سر سپرده به دستورات قرآن، مانند همیشه احساس گناه و به دنبالش خشم او را فرا میگیرد. و باز مانند همیشه خشم خود را با تند گویی به زاهد فروکش میکند. چون او بر این باور است که خود انسانیست پاکدل و نیک کردار، و زاهد و ناصح به گونه ای دیگر. در آخر او باز توبه کرده و بر این امید است که خداوند گناهان او را در آخرت خواهد بخشید.

کامیار در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۰۸:۵۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷:

با سپاس از گذاشتن این سروده در اینترنت:
من چون دوستدار طبیعت هستم خواستم دو نکته را برای شما بگویم که شاید بدلیل آشنایی نداشتن به طبیعت کمی فهمیدن این سروده دشوار باشه.
روبه آرام گرفت : روباه جانوری ریزجسه است و قادر به شکار بزرگ ن و دفاع از خود نیست. درنتیجه از دزدیدن حیوانات کوچک اهلی و حیوانات کوچک دیگر و میوه تغذیه میکند و مانند هم گروهای جانوری اش همیشه در حال مخفی شدن از دست حیوانات بزرگتر هست و در جایی کمین میکند.
روباه لانه خود را در زمین حفر میکند و نیاز به زمین قابل حفر دارد.
برای همین خرابه های قدیمی بهترین جا برای سکونت روباه ها هستند. داری زمین نرم حاصل از خاک آوار و متروک بودن جا.
آهو بچه کرده: آهو نیز به جایی بسیار آرام و امن جهت زایمان نیاز دارد و دربیابان ها چه جایی بهتر از بقایای ساختمانهای کهن متروک و آرام.
با سپاس.
در ضمن در قدیم مردم بیشتر با طبیعت آشنا بودند و بخشی از زندگیشان بود. شعر در دامان طبیعت سروده میشد و نه در دفتر کار.

احمد رضا فروتن در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۰۲:۴۲ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۲۹ - داستان پیر خشت‌زن:

اگر بدون ویرگول بخوانیم این معنی از ان حاصل شود,سخنی از ملامتگر است ولی پیر است ,بسیار ساده ,باسخنانی که پیر به ملامتگر خود یعنی جوان که او را ملامت کرده بود,از بر پیر با گریه رفت,,دلیلی برای گریستن پیر وجود ندارد .بنظر میرسد مصرع دوم ایراد وزنی دارد. گریه کنان او بگذشت از برش,.
ارادتمند, فروتن.

merce در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۰۱:۳۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳:

گره ی گشوده از ابرو ی خود را به دلهای یاران زد
مرسده

merce در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۰۱:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳:

با درود
می بینم همه عزیزان حاشیه نویس گره بر گره این بیت
نگارم دوش در مجلس به عزم رقص چون برخاست
گره بگشود از ابرو و بر دل‌های یاران زد
می زنند. اجازه بدهید شاید من نیز بتوانم گره ی دیگری بزنم
می فرماید: وقتی نگارم به قصد رقص برخاست، گره ای که از ابروان گشود بر دل یاران زد
بدین معنا که همه ی یاران را مفتون خویش کرد
گره از ابرو گشود ( خنده زد) و باهمان خنده دل از یاران ربود(به مهر خویش گره زد ،یا مهر خود را در دل یاران افکند)
با احترام
مرسده

سینا احمدی در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۰۰:۵۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶:

من این حاشیه رو مینویسم درحالیکه ساعت نزدیک به 2 بامداده ومن را هم مانند سعدی نمیبرد خواب...واقعا این گونه اشعار انسان را از این کالبد خاکی برمیدارد و به عالمی میبرد که وصف آن زبان آدمی را آتش میزند و انسان سینه سوخته ای میباید تا این حال را با ذل شرحه شرحه او شرح داد... سعدی از عشق محبوبی خوابش نمی برد که گوشه ای از جمال و عظمت بی نهایتش را دریافته و این گونه بی خواب و خور شده...خدایت رحمت کناد

محسن در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۲۳:۵۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۰:

با سلام و عرض خسته نباشید به دوستان "گنجور".
در خیلی از پاسخ ها این جمله را بیان کرده اید که طبق نسخه فروغی این بیت درست است و غیره.
مگر نسخه ی فروغی مقدس است یا به او وحی شده است،تا آنجا که می دانم ایشان ادیب و محقق خیلی بزرگی نبوده اند و خیلی از اساتید فارسی به نسخه ی او انتقاداتی دارند (مثل آن شعر معروف بنی آدم).در ثانی بعضی از اشتباهات در انسخه ی فروغی هست که هر انسانی به اشتباه بودن آن پی می برد و مسوب کردن آن به شخصیت بزرگی چون سعدی دور از عقل است.
چرا از تصحیح بسیار علمی تر و معتبرتر استاد غلامحسین یوسفی که در در نزد اساتید فارسی جایگاه بالاتری دارد استفاده نمی کنید؟

سیاوش مرتضوی در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۱۹:۳۹ دربارهٔ عطار » مظهرالعجایب » بخش ۷۷ - در مدح شاه اولیا سلطان اصفیا علی مرتضی علیه السلام میگوید:

لطفا در هشت مصراع اول شعر «باحمد» را به «به احمد» اصلاح نمایید. احتمالا «باحمد» روش نگارش قدیمی است.

حسن در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۱۷:۳۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۹:

پیوند به وبگاه بیرونی/

دکتر ترابی در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۱۷:۰۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۴:

مرسده بسیار گرامی،
من بی مایه که باشم ؟ سزاوار این سخنان مهر آمیز! ؟ ، سپاسگزارم .
و اما :
آنرا که کار ز ابروی جانان گشاده است
از درد زخم تیر ملامت گزیر نیست
تندرست و شادکام بوید.کشتزار دلتان سبز و سیراب ، خجستگی نوروز و فرخندگی بهار هماره با شما باد. بیش باد، کم مباد
(من هنوز از حال و هوای نوروز به در نیامده ام!)

حسن حیدری در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۱۵:۴۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳:

بیت زشمشیر سرافشانش ظفر آن روز بدرخشید که چون خورشید انجم سوز تنها بر هزاران زد. میتونه اشاره به واقعه عاشورا داشته باشه که امام حسین مثل خورشیدی درخشان بتنهایی به لشکر هزاران نفری دشمن زد

پرهام در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۱۴:۵۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۱:

در پاسخ به اقای رضوی عارضم که "هر" در زبان پارسی به معنای همه و کل نیز می باشد.
••فرهنگ فارسی معین
°هر°
(هَ) [ په . ] (ق .) کل ، همه ، تمام .

مهرداد در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۱۴:۳۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۳۶:

اولین بار این شعر سال 64 شنیدم اون موقع حاج آقا پروازیان اومده بود پادگان دو کوهه این شعر انتخاب کرد وبرای ما خوند البته با توجه به استقبال بچه ها ازروی کتاب کپی گرفتیم وزدیم روی تابلوی اعلاناتی که در راهرو تبلیغات بود

حسییییییین در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۱۲:۴۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۴:

خیلی خوبه
به یاد فامیل دور : که با این درد اگر دربند در مانند در مانند

مرضیه در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۱۲:۱۳ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۷۲ - روح آزاد:

مصرع اول بیت 11، چنین باید باشد:
تا ببینی کآنچه دیدی ماسواست

بهار در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۱۲:۰۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲:

در بیت یازدهم ،
خستگی اندر طلبت راحت است ،
درد کشیدن به امیدت، دوا
صحیح تر به نظر میرسه تا
درد کشیدن به امید دوا

عاطفه شریفان در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۴۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۷۱:

با سلام. تا جایی که من برداشت کردم و مطالعه داشتم بیت هفتم در مصراع دوم " اَ ه" باید جایگزین
" آه" شود که نشان کلافگی شاعر است. مرسی

محمّدرضا در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۱۵ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۱۳۵ - در مدح قاضی حمیدالدین:

در بیت 3 به جای "ز" باید "از" به کار ببریم. همچنین در بیت4 "ب" آفتاب افتاده است.

جلال در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴، ساعت ۰۹:۱۹ دربارهٔ نصرالله منشی » کلیله و دمنه » ابتدای کلیله و دمنه، و هو من کلام بزرجمهر البختکان » بخش ۵:

سلام منظور سرکار خانم از " او از ان بی خبر. و از دو چیز نخست.... " این است که بین الف و واو در کلمه ی " وا ز دو چیز نخست..."