×
اثیر اخسیکتی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۷۱
زلف چون بر عذار میفکنی
لیل را در نهار میفکنی
چون لبت مست لطف میگردد
باده را در خمار میفکنی
جانی آویخته است بر فتراک
[...]
۷ بیت
