×
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۱۵
ای مستِ ماهِ رویِ تو استاره و گردونِ خوش
رویت خوش و مویت خوش و آن دیگرت بیرونِ خوش
هرگز ندیدهست آسمان هرگز نبوده در جهان
مانند تو لیلیِ جان مانند من مجنونِ خوش
باور کند خود عاقلی در ظلمت آب و گلی؟
[...]
۱۵ بیت
