الهی هر چند از بد سزای خویش بدردم لیکن از مفلس نوازی تو شادم. خداوندا من قدرو شان تو را ندارم و سزای تو را نا توانم و در بیچارگی خود سر گردانم و روز بروز بر زیانم. خدایا من کیستم که بر درگاه تو زارم یا قصهٔ درد خود بتو پردازم
در عشق تو من کیم که در منزل من
از وصل رخت گلی دمد بر گل من


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این مناجات، شاعر به بیچارگی و درماندگی خود اعتراف میکند و از خداوند میخواهد که با مهربانیاش او را مورد نوازش قرار دهد. او در حالی که از بدیهای خود آگاه است، به عشق و محبت خداوند اشاره میکند و خود را در مقایسه با عظمت الهی ناچیز میبیند. شاعر از خداوند میخواهد که در رحمتش به او نظر کند و حتی در دل خویش به عشق و وصال الهی فکر کند. در نهایت، او احساس عجز و نیاز خود را در برابر درگاه الهی ابراز میکند.
هوش مصنوعی: ای خدا، هر چند که به خاطر اعمال بد خودم دچار رنج و عذابم، اما از رحمت و نرمخویی تو خوشحالم. پروردگارا، من به اندازهی مقام و جایگاه تو نیستم و نمیتوانم سزاوار احسان تو باشم. در حالتی از بیچارگی و پریشانی قرار دارم و هر روز وضعیتم بدتر میشود. خداوندا، من چه کسی هستم که به درگاه تو زاری کنم یا داستان دردهایم را برایت بگویم؟
هوش مصنوعی: در عشق تو من چه کسی هستم که در خانهام از حضور تو بویی خوش به مشام برسد و بر گل من ببارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.