ساقی اگرم مِیْ ندهی می‌میرم
ور ساغر مِیْ ز کف نهی می‌میرم
پیمانهٔ هرکه پر شود می‌میرد
پیمانهٔ من چو شد تهی می‌میرم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ساقی اگرم مِیْ ندهی می‌میرم
ور ساغر مِیْ ز کف نهی می‌میرم
پیمانهٔ هرکه پر شود می‌میرد
پیمانهٔ من چو شد تهی می‌میرم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به مسالهٔ مرگ و زندگی از زاویهٔ می و شراب می‌نگرد. او می‌گوید اگر ساقی به او می ندهد، احساس مرگ می‌کند و این وابستگی به شراب را بیان می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که هرگز نمی‌تواند بی‌نوشیدن زندگی را تحمل کند و ناپایداری و تهی بودن پیمانه‌اش، او را به تباهی می‌کشاند. در نهایت، حالت و حالتی از درماندگی و نیاز را به تصویر می‌کشد.
هوش مصنوعی: ای ساقی، اگر به من شراب ندهی، می‌میرم و اگر هم که جام شراب از دستم بیفتد، باز هم می‌میرم.
هوش مصنوعی: هر کس که پیمانه‌اش پر شود، می‌میرد. اما من زمانی که پیمانه‌ام خالی شود، از دنیا می‌روم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.