در کوی تو می‌دهند جانی به جوی
جانی چه بوَد؟ که کاروانی به جوی
از وصل تو یک جو به جهانی ارزد
زین جنس که ماییم جهانی به جوی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در کوی تو می‌دهند جانی به جوی
جانی چه بوَد؟ که کاروانی به جوی
از وصل تو یک جو به جهانی ارزد
زین جنس که ماییم جهانی به جوی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و وصل معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که در دنیای خیالی‌اش، هرچه وجود دارد در برابر وصال محبوب ناچیز است. او بر این باور است که ارزش یک لحظه از وصال محبوب به اندازهٔ تمام دنیا می‌ارزد و عشق، جان را به جستجوی چنین وصالی می‌کشاند. زنده‌مانی و جویای عشق در این شعر، نشانه‌ای از ارزشمند بودن عشق و وصال در زندگی است.
هوش مصنوعی: در خیابان تو، جان‌هایی به دنبال عشق می‌گردند و چه فایده‌ای دارد؟ وقتی که تنها یک کاروان، بی‌هدف در جستجوی راهی است.
هوش مصنوعی: از وصل تو، حتی یک قطره به اندازه یک دنیا ارزش دارد. در حالی که ما، با این نوع عشق، به اندازه یک دنیا در یک قطره حضور داریم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.