پیوسته ز من کشیده‌دامن، دلِ توست
فارغ ز منِ سوخته‌خرمن، دلِ توست
گر عمر وفا کند من از تو دلِ خویش
فارغ‌تر از آن کنم که از من دلِ توست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
پیوسته ز من کشیده‌دامن، دلِ توست
فارغ ز منِ سوخته‌خرمن، دلِ توست
گر عمر وفا کند من از تو دلِ خویش
فارغ‌تر از آن کنم که از من دلِ توست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به دوستی عمیق و محبتش به معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او می‌گوید که دل معشوقه‌اش همیشه درگیر اوست و در نتیجه، رنج و سوختگی‌اش از عشق او بیشتر می‌شود. همچنین، شاعر ابراز می‌کند که اگر عمرش اجازه دهد، می‌خواهد عشق و وابستگی‌اش به معشوقه‌اش را عمیق‌تر و خالص‌تر کند، به طوری که معشوقه‌اش بتواند از دل خود دور باشد.
هوش مصنوعی: دل تو همیشه به من وابسته است و از حوادث و مشکلات من بی‌خبر است.
هوش مصنوعی: اگر عمر به ما اجازه دهد، من به قدری از تو بی‌نیاز و دل‌سرد می‌شوم که تو از دل و احساسات خود نسبت به من جدا شوی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.