|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر آسمان به دلم صد کوه بار کند
از نوک خامه خود فرهاد کوهکنم
از روزگار سیه خار است در جگرم
وز نام فرخ شه شهد است در دهنم
گر بخت یار شود کار استوار شود
این شهد را به مزم و آن خار را بکنم
هر جا که بارگهی است خورشید بارگهم
هر جا که انجمنی است سالار انجمنم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این متن دربارهٔ عواطف و آرزوهای شاعر است. او بیان می‌کند که حتی اگر مشکلات بسیاری در زندگی‌اش وجود داشته باشد (همچون بارش کوه‌ها بر دلش)، همچنان از هنر و خلاقیت خود بهره می‌گیرد و می‌تواند بر سختی‌ها غلبه کند. او همچنین به یاد روزگار تلخ و دردهایی که در دل دارد اشاره می‌کند، اما در عین حال می‌گوید که اگر بخت و اقبال به او روی بیاورد، می‌تواند مشکلات را پشت سر بگذارد. در نهایت، او خود را در هر جمع و محفل و هر جا که باشد، به عنوان یک رهبری و سالار می‌بیند.
هوش مصنوعی: اگر آسمان برایم دشواری‌های زیادی بیاورد، با قدرت نوشتنم می‌توانم آنها را به راحتی پشت سر بگذارم و سختی‌ها را تحمل کنم.
هوش مصنوعی: از روزگار تلخ، زخم‌هایی در دل دارم و نام پادشاه نیک‌خوی در دهانم شیرین است.
هوش مصنوعی: اگر شانس و اقبال به یاری‌ام بیاید، همه چیز به خوبی پیش می‌رود. من این شیرینی را می‌چشم و از این ناخوشی‌ها رها می‌شوم.
هوش مصنوعی: هر کجا که فضای مهم و با ارزشی وجود داشته باشد، من به عنوان نور آنجا قرار دارم و در هر جمعی که تشکیل شود، من رهبری آن جمع را بر عهده دارم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر ژنده گشت و کهن رختم چه باک که من
بافنده هنرم جولاهه سخنم
من شوخدیده نیم ز آیین رمیده نیم
پاکست دل منگر این رخت شوخکنم
گردون زمین من است ابر آستین من است
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.