بیقدرکند رخ تو لالستان را
تشویر دهد لب تو خوزستان را
ان‌کس که تورا قبلهٔ ترکستان دید
از بهر تو کرد قبله ترکستان را
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و جذابیت چهره معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که این زیبایی می‌تواند تمام مکان‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. او با بیان اینکه لب‌های شیرین معشوق همچون خوزستان است، نشان می‌دهد که زیبایی او، مسیر و جهت‌گیری عشق را تغییر می‌دهد. در انتها، شاعر به اهمیت و تأثیر فوق‌العاده معشوق خود در قلب‌ها و دل‌ها اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: زیبایی چهره‌ات، حتی بی‌ارزش‌ترین مکان‌ها را نیز به شکوه می‌آورد و لب‌های تو قدرت آن را دارند که زمین‌های خشک و بی‌ثمر را زنده کنند.
هوش مصنوعی: کسی که تو را به عنوان قبله و هدفی برای خود انتخاب کرد، به خاطر تو، سمت و سوی ترکستان را تغییر داد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر می نخوری طعنه مزن مستان را
بنیاد مکن تو حیله و دستان را
تو غره بدان مشو که می می‌نخوری
صد لقمه خوری که می غلام است آن را
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.