برترین مایه مرد را عقلست
بهرین پایه مرد رد تقویست
بر جمادات فضل آدمیان
هیچ بیرون از این دو معنی نیست
چون از این هر دو مرد خالی ماند
آدمی و بهیمه هر دو یکیست
کافران را که آدمی نسبند
نص بل هم اضل از این معنیست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
برترین مایه مرد را عقلست
بهرین پایه مرد رد تقویست
بر جمادات فضل آدمیان
هیچ بیرون از این دو معنی نیست
چون از این هر دو مرد خالی ماند
آدمی و بهیمه هر دو یکیست
کافران را که آدمی نسبند
نص بل هم اضل از این معنیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ فضیلت عقل و تقوا در انسان‌هاست. شاعر بیان می‌کند که عقل بهترین ویژگی انسان و تقوا پایه و اساس شخصیت اوست. او استدلال می‌کند که برتری انسان نسبت به موجودات دیگر تنها به این دو خصوصیت بستگی دارد و اگر فردی از این دو خالی باشد، تفاوتی با حیوان ندارد. در انتها، شاعر به کافران اشاره می‌کند و می‌گوید که آنها که انسان نامیده می‌شوند، در واقع از انسانیت به دورند و در حقیقت به وضعیت بدتری دچارند.
هوش مصنوعی: عقل بهترین ویژگی یک مرد است و مهم‌ترین اساس او تقوا می‌باشد.
هوش مصنوعی: در مورد موجودات بی‌جان، برتری انسان‌ها فقط در دو وجه خلاصه می‌شود.
هوش مصنوعی: وقتی انسان از جنبه‌های انسانی و حیوانی خود خالی شود، در واقع تفاوتی بین او و حیوانات باقی نمی‌ماند.
هوش مصنوعی: کافران را که انسان نمی‌داند، بلکه از این نظر به موجوداتی نادان‌تر از خودشان شبیه‌اند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
راد مردی و مرد دانی چیست
باهنرتر ز خلق گویم کیست
آنکه با دوستان بداند ساخت
و آنکه با دشمنان بداند زیست
هر کجا گوهری بدست بدیست
بدگهر نیک چون تواند زیست
به یقین واجب الوجود یکیست
هر چه در وهم و خاطر آید نیست
چون نگه کرد هم به روزِ بیست
از قضا خر بمرد و گاو بزیست
لیکن ار فضل هست، دولت نیست
فضل بی‌دولت اسم بی‌معنی است
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.