انوری
»
دیوان اشعار
»
مقطعات
»
شمارهٔ ۱۵ - صاحب را به داشتن دو فرزند به نام محمود و مسعود تهنیت گوید
چون بهاء الدین اعز را شاخ عزت بارور شد
شکر آن نعمت به واجب کرد اله‌العالمین را
کردگارش در خور وی این دو گوهر داد و هرگز
مثل آن حاصل نیاید بحر ملک و کان دین را
آن چنان محمود سیرت مهتر مسعود طالع
نام سیرت داد آنرا نام طالع داد این را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به صاحب، به خاطر داشتن دو فرزند به نام‌های محمود و مسعود تبریک می‌گوید. او به اهمیت و ارزش این دو فرزند اشاره می‌کند و آنها را گوهرهای گرانبها می‌داند که خداوند به صاحب عطا کرده است. شاعر بر این باور است که مانند این نعمت، در دنیا نخواهند بود و ویژگی‌های نیکو و سعادت محمود و مسعود را ستایش می‌کند.
هوش مصنوعی: وقتی که بهاءالدین اعز به مقام و عزتی دست یافت، خداوند بر این نعمت شکرگزاری واجب کرد.
هوش مصنوعی: خداوند دو گوهر ارزشمند به او عطا کرد که هیچ‌گاه نظیر آن به دست نخواهد آمد: با وجود ملک و ثروت، دین و ایمان نیز از آن اوست.
هوش مصنوعی: محمود با ویژگی‌های نیکو و سیرت خوبش به عنوان پیشوای مسعود شناخته می‌شود، و به همین دلیل، سرنوشت و ویژگی‌های او به نام او معروف شده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.