رتبت و تمیکن صدر موئتمن
همچو قدر و همتش بی‌منتهاست
آفتابش در سخاوت مقتدیست
واسمان را در کفایت مقتداست
طبع شد بیگانه با آز و نیاز
تا کفش با جود و بخشش آشناست
دست او را خواستم گفتن سخیست
باز گفتم نه غلط کردم سخاست
ای جوادی کز پی مدح و ثنات
بر من از مدح و ثنا مدح و ثناست
عالمی از کبریایی سر به سر
گرچه عالم سر به سر کبر و ریاست
زحمتی آورده‌ام بار دگر
گرچه روز و شب دلت در یاد ماست
کار شاعر زحمت آوردن بود
وانکه رحمت آورد کار شماست
هست مستغنی ز شرح از بهر آنک
شرح کردن زانچه می‌دانی خطاست
بادت اندر دولت باقی بقا
تا بقا از ایزد باقی بقاست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش مویتمن سرخسی می‌پردازد و او را فردی با فضایل بسیار بالا توصیف می‌کند. او شفاف و سخاوتمند است و در بین دیگران در صدر است و در بخشش بر دیگران پیشتاز. مویتمن از آز و نیاز بی‌نیاز شده و با جود و مهربانی آشناست. شاعر اذعان دارد که در بیان فضایل او زحمت کشیده، اما مویتمن خود به خوبی مجهز به معرفت و بزرگی است. در پایان، شاعر برای مویتمن آرزوی بقا و دوام در سعادت و خوشی می‌کند.
هوش مصنوعی: مقام و جایگاه شخصی که مورد اعتماد است، به اندازه قدرت و همت او بی‌نهایت و بزرگ است.
هوش مصنوعی: خورشید او در بخشندگی الگوست و آسمان در تأمین نیازها، پیرو اوست.
هوش مصنوعی: روح من از خواسته‌ها و نیازها دور شده است؛ به طوری که مانند کفشی که با جود و بخشش آشنا است، به نوعی با generosity و نیکوکاری مرتبط شده‌ام.
هوش مصنوعی: وقتی خواستم درباره دست او صحبت کنم، گفت که او بخشنده است. اما بعد دوباره فکر کردم و گفتم نه، اشتباه کردم، او سخاوت دارد.
هوش مصنوعی: ای جواد، تو که از من به خاطر ستایش و تحسین انتظاری داری، خودت می‌دانی که سخن از مدح و ستایش در اینجا فقط به خاطر ستایش و تحسین نیست.
هوش مصنوعی: علم و دانش در مقام خود به معنای بزرگی و جلال است، اما انسان‌ها معمولاً به خاطر غرور و خودپسندی، در پی قدرت و مقام هستند.
هوش مصنوعی: من دوباره زحمت کشیده‌ام، گرچه روز و شب فکر تو همیشه با من است.
هوش مصنوعی: شاعر برای خلق آثارش زحمت و تلاش زیادی را متحمل می‌شود، اما این شما هستید که با پذیرش و محبت خود، به این کار ارزش و معنایی می‌بخشید.
هوش مصنوعی: کسی که به دلیلی نیازی به توضیح و تعریف ندارد، چون دانستن چیزی که خودت تجربه‌اش کرده‌ای، اشتباه است.
هوش مصنوعی: باد تو در حکومت و قدرت جاودانه بوزد تا اینکه بقا و استمرار از سوی خداوندی است که خود جاودانه بقا دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مرغ ایمانرا دو پر خوف و رجاست
مرغ را بی‌پر پرانیدن خطاست.
ای نگارین چون تو از خوبان کجاست
نیست کس را آنچه از گیتی تراست
قد و روی و زلف،سرو و ماه مشک
مشک، پیچان، ماه، تابان، سرو،راست
تا مرا مهر تو اندر دل نشست
[...]
«ای قوامی هر که چون تو نانباست
تا قیام الساعه فخر شهر ماست »
«گندم فضل خدای از بهر تو
کشته اندر دستگرد کبریاست »
«تخمش از تقدیس عرش ایزدیست
[...]
عشق تو همچون قضا فرمانرواست
وصل تو همچون قدر مشکل گشاست
لعل میگونت بسرخی میزند
سرخیش زانست کاندر خون ماست
عشق تو زرد کرد رنگ روی من
[...]
راه عشق او که اکسیر بلاست
محو در محو و فنا اندر فناست
فانی مطلق شود از خویشتن
هر دلی ، کو طالب این کیمیاست
گر بقا خواهی فنا شو کز فنا
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.