اول قدم آنست که جان در بازی
وز خانه به یکبار بکوی اندازی
چون قوت تسلیم و رضا حاصل شد
آنگه بنشینی و بخود پردازی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
اول قدم آنست که جان در بازی
وز خانه به یکبار بکوی اندازی
چون قوت تسلیم و رضا حاصل شد
آنگه بنشینی و بخود پردازی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به اهمیت آغاز سفر معنوی اشاره دارد. او می‌گوید که نخستین گام این است که انسان باید جان خود را در مسیر عشق و بازی زندگی قرار دهد. وقتی که روح تسلیم و رضا به دست آمد، آنگاه می‌توان به مراقبه و تأمل در خود پرداخت. به این ترتیب، او به شخصیت انسانی دعوت می‌کند که با خودشناسی و پذیرش، به آرامش درونی برسد.
هوش مصنوعی: نخستین قدم این است که جان و روح خود را در این بازی بگذاری و همه چیز را یکجا به میدان بیاوری.
هوش مصنوعی: وقتی که به قدرت تسلیم و رضایت رسیدی، سپس می‌توانی آرامش پیدا کنی و به خود بپردازی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گه با من دلخسته کنی دمسازی
گه چون شمعم بسوزی و بگدازی
هر شب همگی رهم بگیری تا روز
هر روز ز نو در غلطم اندازی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.