آن قوم کجا نزد تو پویند همی
در جزو و ز کل زَهر تو جویند همی
از دل همه مهر تو بشویند همی
تا می‌نکنی یقین چه گویند همی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آن قوم کجا نزد تو پویند همی
در جزو و ز کل زَهر تو جویند همی
از دل همه مهر تو بشویند همی
تا می‌نکنی یقین چه گویند همی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به جست‌وجوی مریدان و پیروان اشاره می‌کند که در تلاش‌اند تا به وصال و نزدیکی به معشوق برسند. آنها به هر وسیله‌ای کوشش می‌کنند تا محبت و مهر خود را از دل خالی کنند. شاعر از حال و هوای جست‌وجوگران سخن می‌گوید و به تردید در رسیدن به عشق و حقیقت اشاره می‌کند. این پرسش به تعمق در عشق و وابستگی اشاره دارد و نشان می‌دهد که تا زمانی که به یقین نرسند، در جست‌وجو خواهند ماند.
هوش مصنوعی: آن گروه چه جایی نزد تو می‌روند، در حالی که از تجزیه و تحلیل جزئیات و کلیات، پیوسته در جستجوی تو هستند.
هوش مصنوعی: آنها از دل خود تمام محبت و عشق تو را پاک می‌کنند، تا زمانی که تو به طور قطع چیزی نگویم، نمی‌دانند چه باید بگویند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.