به عالم کس مبادا چون من آئین
مو آئین کس مبو در دین و آئین
هر آنکو حال موش باور نمیبو
مو آئین بی مو آئین بی مو آئین
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
به عالم کس مبادا چون من آئین
مو آئین کس مبو در دین و آئین
هر آنکو حال موش باور نمیبو
مو آئین بی مو آئین بی مو آئین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این دو بیت از تنهایی و وضعیت خاص خویش صحبت میکند و به این نکته اشاره دارد که هیچکس نباید مانند او در دنیا باشد. او میگوید که دیگران را نباید به حال و وضعیت خود در دین و آیین سوق دهند و تأکید میکند که اگر کسی به او حالش را درک نکند، بهتر است به اصول و اعتقادات خود پایبند باشد. در واقع، او به تماسلهای ناهمگون میان خود و دیگران میپردازد و انزوای خود را بیان میکند.
هوش مصنوعی: هیچ کس به اندازه من در جهان نشناخته شده نیست؛ بنابراین، با پیروی از شیوههای من، به دیگران نپیوند. در دین و آئین نیز، از رویههای خاص خود پیروی کن و از دیگران دوری کن.
هوش مصنوعی: هر کسی که حال و روز موش را درک نکند، حقیقت را نمیداند و از اصول و روشهای صحیح زندگی بیبهره است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مرا بردن به مهد خسرو آیین
شبستان را به من کردن نو آیین
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.