سیه بختم که بختم واژگون بی
سیه روجم که روجم تیره‌گون بی
شدم محنت کش کوی محبت
زدست دل که یارب غرق خون بی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سیه بختم که بختم واژگون بی
سیه روجم که روجم تیره‌گون بی
شدم محنت کش کوی محبت
زدست دل که یارب غرق خون بی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این دوبیتی از ناامیدی و بدبختی خود می‌گوید و احساس می‌کند که زندگی‌اش به خاطر عشق و محبت دچار درد و رنج شده است. او به شدت تحت تأثیر غم و غصه قرار دارد و از دل خود می‌نالد که در این مسیر، غم‌خوار و بی‌کس است. در پایان، وضعیت روحی‌اش را به حالت غرق در خون تشبیه می‌کند که نشان‌دهنده‌ی عمق درد و زخم‌های عاطفی‌اش است.
هوش مصنوعی: قسمت سیاه سرنوشت من باعث شده است که اوضاع و احوالم به هم بریزد و روزگارم به تیره‌گی بگذرد.
هوش مصنوعی: به عشق و محبت دچار شده‌ام و به همین خاطر از خانه و کاشانه‌ام دور افتاده‌ام. ای کاش دل من که با درد و خونریزی دست و پنجه نرم می‌کند، نجات یابد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.