|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
یک دمک، با خودآ، ببین چه کسی
از که دوری و با که هم نفسی
ناز بر بلبلان بستان کن!
تو گلی، گل، نه خاری و نه خسی
تا کی ای عندلیب عالم قدس!
مایل دام و عاشق قفسی؟
تو همایی، همای، چند کنی
گاه، جغدی و گاه، خرمگسی؟
ای صبا! در دیار مهجوران
گر سر کوچهٔ بلا برسی
با بهائی بگو که با سگ نفس
تا به کی بهر هیچ در مرسی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به موانع و چالش‌های عشق و دوستی می‌پردازد. او از بلبلان و گل‌ها به عنوان نمادهای زیبایی و عشق یاد می‌کند و به عروسک‌های ساختگی و بی‌ارزش اشاره می‌کند. در ادامه، شاعر از پرنده‌هایی مثل همای و جغد سخن می‌گوید که نماد آزادی و قفس هستند و از عشق‌های زودگذر و محدود انتقاد می‌کند. او در نهایت از صبا می‌خواهد که پیامی برای بهایی بیاورد و به او یادآوری کند که نباید با نفس خود به بند کشیده شود، بلکه باید به عشق و آزادی فکر کند.
هوش مصنوعی: لحظه‌ای به خودت نگاهی بنداز و ببین که با چه کسی فاصله داری و با چه کسی نزدیک هستی.
هوش مصنوعی: تو که گل هستی و درخشان، چرا بر بلبلان باغ ناز می‌کنی؟ تو نه خاری هستی و نه چیزی بی‌ارزش، بلکه زیبایی که باید دلبری کنی.
هوش مصنوعی: این بیت به بررسی حالتی می‌پردازد که فردی به زیبایی‌های عالم علاقه‌مند است ولی در زنجیر و قید محدودیت‌ها گرفتار شده است. شاعر از پرنده‌ای می‌پرسد که چرا هنوز در قفسی مانده و از آزادی خود بهره‌مند نمی‌شود، انگار که از او می‌خواهد که برای عشق و زیبایی‌های دیگر، از محدودیت‌های خود فراتر برود.
هوش مصنوعی: تو همانند پرنده‌ای، گاهی در اوج و شاداب می‌پرسی و گاهی همچون یک حشره‌ی بی‌ارزش و بی‌خبر در می‌چری.
هوش مصنوعی: ای نسیم! اگر به دیار کسانی که از هم دورافتاده‌اند بروی، به سر کوچه‌ی بلا و مشکلات برسی.
هوش مصنوعی: با کسی که به تو ارزشی نمی‌دهد صحبت نکن و تنها به خاطر او خودت را اذیت نکن.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای بد از نیک فرق کرده بسی
قدر دعوی شناخته ز خسی
بده انصاف حق که هست امروز
دانشت را تمام دست رسی
به تکلف چنین سخن خیزد
[...]
جگرم خون‌گرفت و نیست‌کسی
که شود غمگسار من نفسی
راز پوشیده گرچه هست بسی
بر تو پوشیده نیست راز کسی
گفتمش: مثل این نگفته کسی
گفت: ازین نوع گفته‌اند بسی
گوئیش هر دمی یگانه کسی
از همه دوستان مرا تو بسی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.