شه شبهه نمود درحق من
بگذار در اشتباه باشد
ای کاش چو من هر آدمی را
توفیق چنین گناه باشد
من دانایی ضعیفم و وی
بر دانا کینهخواه باشد
من بی کسم و فقیر و او را
خیل و خدم و سپاه باشد
من مانده فقیر و ناکسان را
آسایش و مال و جاه باشد
اجلاف، سفیدبخت و احرار
گو طالعشان سیاه باشد
از جمله جهان طمع بریدم
تا حامی من اله باشد
گر زان که سر من است این سر
بگذار که بی کلاه باشد
بگذار به زیر تیغ جلاد
آویزهٔ قتلگاه باشد
بگذار نباشدم به کف آه
وین سینه تنور آه باشد
بگذار که چشم کودکانم
بر یاد پدر بهراه باشد
بگذار به مرگ عندلیبان
جغدان را قاه قاه باشد
حق است اجل بمان که حالم
ازگفتن حق تباه باشد
بگذار بهجرم حفظ سوگند
جایم به سیاهچاه باشد
دشمن به گناه مهر ایران
ازکین به منش نگاه باشد
گرچه بر تندباد اندوه
هستیم چو پرکاه باشد
بر سفله فرو نیاورم سر
هرچند که پادشاه باشد


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از وضعیت خودش و مقایسهاش با دیگران سخن میگوید. او از ظلمت و نابرابری در جامعه گله میکند و میگوید که در برابر قدرتمندان و ثروتمندان، فقیر و بیکس است. با وجود این، او به حقایق زندگی پایبند است و مایل است تا در کمال صداقت بمیرد، حتی اگر به این معنا باشد که به خطر بیفتد یا در شرایط سخت قرار گیرد. همچنین، او بر این باور است که در شرایط دشوار، نباید سر به خودکامگان فرود آورد و به حقایق و اصول خود وفادار بماند.
هوش مصنوعی: شه در مورد من دچار شک و تردید شده است، بگذارید هر چقدر که میخواهد در اشتباه بماند.
هوش مصنوعی: ای کاش هر انسانی مانند من اجازه گناه کردن را داشته باشد.
هوش مصنوعی: من در دانش ناتوانم و او نسبت به افراد دانشمند حسادت میکند.
هوش مصنوعی: من تنها و بیکس هستم و در عوض او دارای جمعیت، خدمتکاران و ارتش است.
هوش مصنوعی: من در حسرت و فقر خود همچنان ماندهام، در حالی که بیمایگان و کسانی که ارزش چندانی ندارند، از آسایش و ثروت و مقام برخوردارند.
هوش مصنوعی: بعضی از افراد نالایق و بیهچ، اگرچه زندگی خوبی دارند و خوششانس به نظر میرسند، اما افراد با آزادی و کمال ممکن است حتی با وجود شرافت و نیکی، دچار بدشانسی و مشکلاتی باشند.
هوش مصنوعی: از دنیای طمع و خواستهها دل کندهام تا پناه و حمایت من خداوند باشد.
هوش مصنوعی: اگر سر من است، پس بهتر است بگذارید که بدون کلاه باشد.
هوش مصنوعی: اجازه بده که در معرض خطر و سرنوشت شوم قرار بگیرم.
هوش مصنوعی: اجازه بده که من دیگر وجود نداشته باشم، اما این دل همچنان مثل تنور، پر از آتش و حرارت غم و آه باقی بماند.
هوش مصنوعی: اجازه بده که چشمهای بچههایم همیشه به یاد پدرشان باشد.
هوش مصنوعی: اجازه بده در هنگام مرگ پرندگان خوشصدا، جغدها با صدای بلند و خندهدارشان شادی کنند.
هوش مصنوعی: حق این است که مرگ بماند، زیرا حال من از بیان حقیقت خراب میشود.
هوش مصنوعی: اجازه بده به خاطر حفظ سوگندم، جایم در یک چاه تاریک باشد.
هوش مصنوعی: دشمن به خاطر دشمنی و کینهای که از ایران دارد، به منش و رفتار ما توجه میکند.
هوش مصنوعی: اگرچه در برابر تندباد غم و ناراحتی قرار داریم، اما مانند پر کاهی هستیم که به راحتی جابهجا میشود.
هوش مصنوعی: من هرگز سر خود را به پای انسانهای پست نمیآورم، حتی اگر آن شخص پادشاه باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.