اگر بس آشنا و آب (یعنی شنا) نیک دانی زود زود به آب ستهمه (ظ. ستمبه = مخوف) اندر مشو که ترا آب نبرد و بجای بمیری.
شنا گرچه به دانی ای مرد مه
به آب ستبر اندرون پا منه
مبادا ز ناگه رباید ترا
سبکجان ز تن برگراید ترا
کسی کاز خرد باشدش هیچ بهر
ننوشد به امید پازهر، زهر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به هشدار دربارهٔ خطرات و عواقب ناپرهیزی در شناکردن در آبهای عمیق و خروشان میپردازد. او به خواننده یادآوری میکند که حتی اگر در شنا مهارت داشته باشد، نباید بیاحتیاط به آبهای عمیق وارد شود، زیرا ممکن است ناگهان دچار خطر شود و جانش را از دست بدهد. در پایان، تأکید میشود که کسی که از خرد و تجربه بهرهمند است، نباید بر اساس اعتماد به نفس بیدلیل اقدام به کارهای خطرناک کند.
هوش مصنوعی: اگر خوب با آب و شنا آشنا هستی، هر بار به آب وارد میشوی، باید مراقب باشی. خطرات آب میتواند تو را به زمین بزند و باعث مرگت شود.
هوش مصنوعی: ای مرد با تجربه، هرچند که در شنا مهارت داری، ولی در آب عمیق پا نگذار.
هوش مصنوعی: مواظب باش که ناگهان چیزی تو را از خود بیخود نکند و تو را از وجودت بیرون نراند.
هوش مصنوعی: کسی که از عقل و خرد برخوردار باشد، به امید پادزهر چیزی نمینوشد که زهر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.