ناآمرزیده مرد آزرمان را به زندان مکن، گزیده و بزرگ مردم و هشیار مرد را بر بند زندانبان کن.
به زندان مکن آبرومند را
میفکن نهال برومند را
(جوان گنه کاره دربان مکن
به زندان مر او را نگهبان مکن)
کسی کاو ندارد ز یزدان هراس
ندارد تو را بی گمان نیز پاس
به زندانت بگمار مردی گزین
بزرگ و هشیوار و پاکیزهدین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به انتقاد از زنداننگاری و بیرحمی به انسانهای آبرومند میپردازد. او میگوید که نباید انسانهای بزرگ و هشیار را در زندان قرار داد و باید از بند کردن افراد گنهکار پرهیز کرد. در عوض، پیشنهاد میدهد که مراقبتی شایسته و اخلاقی در زندانها اعمال شود و افرادی پاک و با تقوا به عنوان نگهبان انتخاب شوند تا به عدالت و انسانیت عمل کنند. این شعر تأکیدی بر احترام به شخصیت انسانی و نیاز به قضاوت منصفانه در مورد افراد دارد.
هوش مصنوعی: مرد نادان را به زندان نینداز، بلکه افراد باهوش و بزرگ را که در جامعه تأثیرگذار هستند، در قید و بند نگهدار.
هوش مصنوعی: آبرومند را در بند نکن و نهال جوان و سربلند را به خطر نینداز.
هوش مصنوعی: جوانی که خطایی کرده را به زندان نینداز و نگذار که تحت نگهبانی باشد.
هوش مصنوعی: کسی که از خدا ترسی ندارد، به طور یقین از تو هم حراسی ندارد.
هوش مصنوعی: به زندان تو مردی آگاه و با شخصیت و با اخلاق نیکو بسپار.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.