تند هلکگوی (عصبانی و دیوانهوار) مباش، چه تند هلکگوی مردم چنان چون آتش است که اندر بیشه افتد و همه مرغ و ماهی بسوزد و هم خرفستر سوزد.
مشو در سخن تند و زنجیر خای
که تندیدرخشیست خرمن گرای
بود آتش تیز، گفتار تیز
که در بیشه چیزی نماند به نیز
بسوزد تر و خشکونزدیکودور
چه مرغ و چه ماهی چه مار و چه مور


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به هشدار دربارهٔ تندخوئی و کلام تند میپردازد. شاعر بیان میکند که همچون آتش در بیابان، سخن تند میتواند همه چیز را بسوزاند و خسارت بار باشد. اگر انسان به تندی در گفتار و رفتار خود ادامه دهد، به طور حتم نه تنها دیگران بلکه خود او نیز دچار آسیب خواهد شد. در این حالت، هیچ موجودی از گزند این آتش سخت، در امان نخواهد بود. در نهایت، شاعر بر اهمیت آرامش و ملایمت در کلام تأکید میکند.
هوش مصنوعی: عصبانی و دیوانهوار صحبت نکن، زیرا مانند آتش است که در جنگل پخش میشود و همه پرندگان و ماهیان را میسوزاند و حتی درختان را نیز از بین میبرد.
هوش مصنوعی: در صحبتهای خود تند و خشن نباش، زیرا تندی چون آتش میسوزاند و به دیگران آسیب میزند.
هوش مصنوعی: آتش و سخن تند و تیزی باعث میشوند که در جنگل چیزی باقی نماند و همهچیز را از بین میبرد.
هوش مصنوعی: همه چیز، چه نزدیک و چه دور، چه پرنده و چه ماهی، چه مار و چه مور، باید در آتش بسوزند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.