به استوانی و استواری دین کوشش کن چه مهمترین خرسندی دانایی (است) و بزرگتر از آن امید به مینو است.
بدین کوشو پیوستهخرسند باش
به دانش درختی برومند باش
چو دانا بود مرد امّیدوار
به مینو گراید سرانجام کار
که دانا که دارد امید، آن بهست
ز دانای نومید، نادان بهست


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بر اهمیت استواری دین و تلاش برای کسب دانش تأکید میکند. او میگوید که دانایی و امید به آینده، بزرگترین خوشنودیها هستند. فردی که دانا و امیدوار است، به سرانجام خوبی دست خواهد یافت. در عوض، کسی که دانش ندارد و نومید است، نادان محسوب میشود. به این ترتیب، شاعر به پیوستگی بین دانش، امید و سرنوشت خوب اشاره میکند.
هوش مصنوعی: به استحکام و ثبات دین تلاش کن، زیرا بالاترین خوشنودی در دانش است و بزرگتر از آن، امید به دنیای دیگر است.
هوش مصنوعی: در تلاش باش و همواره خوشحال باش، مانند درختی بزرگ و سرسبز از علم و دانش بهرهمند شو.
هوش مصنوعی: وقتی فردی دانا و آگاه باشد، در نهایت به راهی زیبا و دلپذیر هدایت میشود.
هوش مصنوعی: کسی که دانش دارد و به آینده امیدوار است، از دانشمندی که ناامید است بهتر است، چرا که نادان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.