توگویی مگر مرغ دستانسرای
به ژاغر نهان کرده باریک نای
نه نای و نه انگشت نایی پدید
نه لب کاندر آن نای دم دردمید
نوازد به جادوگری نای خویش
فزاید بهر نغمه آوای خویش
تو گوییبر آن تنگ و باریک شاخ
گشاده یکی بزمگاهی فراخ
نوازندگانی سر از باده مست
به خنیاگری برده یکباره دست
همآهنگ، با نایها، چنگ ها
درآمیخته جمله آهنگها
همه سازها بر اغانی زنند
اوانی همی بر اوانی زنند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از مرغ دستانسرای یاد میکند که با نای باریک خود نغمههایی دلنشین مینوازد. او به جادوگری نای خود اشاره دارد که فضایی گسترده و شاد را ایجاد میکند، گویی که بزمگاهی است پر از شور و شادی. نوازندگانی مست از باده دور هم جمع شده و با نغمهها و سازهای مختلف همنوا میشوند، تا جایی که همهی صداها در هم آمیخته و فضایی دلپذیر به وجود میآورند.
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که انگار مرغی در دستان شاعر، نای باریک خود را به طور پنهانی در جایی مخفی کرده است.
هوش مصنوعی: نه صدای نی و نه انگشتانی که بر آن نواخته شود، و نه لبهایی که بتوانند بر آن بدمند و آواز دردمند را پدید آورند.
هوش مصنوعی: با نوازش و هنر نوازندگی، صدای ساز به زیبایی و تاثیرگذاری بیشتری میرسد و آهنگ دلنشینتری را به وجود میآورد.
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که در آن مکان تنگ و باریک، فضایی وسیع و گسترده برای خوشگذرانی و شادی ایجاد شده است.
هوش مصنوعی: نوازندگانی که از شراب مست شدهاند، ناگهان به زیبایی در موسیقی مشغول میشوند.
هوش مصنوعی: در اینجا اشاره به این است که صداهای مختلف موسیقی به طور هماهنگ و زیبا در هم میآمیزند و با هم ترکیب میشوند. این ترکیب، حالتی دلنشین و هماهنگ را ایجاد میکند که نوعی از هنر موسیقی را به نمایش میگذارد.
هوش مصنوعی: همه سازها ملودیهای مختلفی را مینوازند و به نوعی هر چیزی بر اساس ظرفیت و توان خود عمل میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.