ای کاش دلم به دوست مفتون نشدی
چون مفتون شد ز هجر مجنون نشدی
چون مجنون شد ز رنج پر خون نشدی
چون پر خون شد ز دیده بیرون نشدی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای کاش دلم به دوست مفتون نشدی
چون مفتون شد ز هجر مجنون نشدی
چون مجنون شد ز رنج پر خون نشدی
چون پر خون شد ز دیده بیرون نشدی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از درد و رنج ناشی از عاشقی سخن می‌گوید و آرزو می‌کند کاش دلش به دوست وابسته نمی‌شد. او اشاره می‌کند که اگر عشق و هجران و رنج‌های عاشقانه برایش پیش نمی‌آمد، آن‌قدر عذاب نمی‌کشید و از این حالت پر درد و غم خارج می‌شد. در واقع، شاعر احساس می‌کند که شدت این عشق و رنج‌ها او را به نوعی اسیر ساخته است.
هوش مصنوعی: ای کاش دلم در عشق دوست دچار وسوسه نمی‌شد، چرا که تو هم مانند مجنون به خاطر دوری محبوب، دچار مشکل و پریشانی نمی‌شدی.
هوش مصنوعی: زمانی که مجنون از شدت درد و رنج، دلش پر از خون شد، تو هم نتوانستی به مانند او از این حال بیرون بیایی و به شادی برگردی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.