رفته‌رفته این بزرگی‌ها به بازی می‌کشد
ریش زاهد هر طرف آخر درازی می‌کشد
اندس تا از حساب آنسوگذشتی رفته‌ای
دل نفس در کارگاه شیشه‌سازی می‌کشد
نی شرابی دارد این محفل نه دور ساغری
مست تا مخمور یکسر خودگدازی می‌کشد
خلق درکار است تا پیش افتد از دست امل
وهم میدانها به ذوق هرزه تازی می‌کشد
میهمان عبرتی زین گرد خوان غافل مباش
آب و نان اینجا به بولی و به رازی می‌کشد
تا نفس باقست با آلایش افتادست کار
دیده تا دل زحمت رخت نمازی می‌کشد
شمع را دیدیم روشن شد رموز انجمن
هر سر اینجا آفت گردون فرازی می‌کشد
پاس آب رو غنیمت دان که گل هم در چمن
ازکم‌آبی خجلت رنگ پیازی می‌کشد
صورت آفاق اگر آشفته دیدی دم مزن
بیدل این تصویر کلک بی‌نیازی می‌کشد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بازی‌های زندگی و تظاهر به بزرگی می‌پردازد و اشاره می‌کند که این تظاهر چگونه می‌تواند انسان را به انحراف بکشاند. او به پشت پرده دنیا، از جمله ریاکاری‌های زاهدان، اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که در این فضا، معنای واقعی زندگی و تجربه‌های آن نادیده گرفته می‌شود. همچنین به ساکنان این محفل هشدار می‌دهد که باید از غفلت دوری کنند و مراقب باشند که زندگی‌شان به امور بیهوده و ناکارآمد منجر نشود. شاعر در انتها به اهمیت درک و آگاهی از وضعیت اطراف اشاره می‌کند و نسبت به عدم وابستگی به ظاهر زودگذر و ناپایدار این دنیا تأکید می‌ورزد.
هوش مصنوعی: کم‌کم این عظمت‌ها انسان را دچار بازی می‌کنند و در نهایت، به دارایی‌ها و ویژگی‌های ظاهری عیب می‌زنند.
هوش مصنوعی: با گذاشتن حساب و کتاب و عبور از مسائل زندگی، متوجه می‌شوی که دل و روح تو در حال تلاش و کار در جایی است که زیبایی و ظرافت وجود دارد.
هوش مصنوعی: در این محفل، شرابی وجود ندارد و دور ساغر فقط به مستی و سرخوشی می‌گذرد؛ در این حال، فرد باید از خودگذشتگی کند تا به نشئه واقعی برسد.
هوش مصنوعی: مردم مشغول کار و تلاش هستند تا از دست رویاها و خیالات دور شوند و در این میان، با ذوق و سلیقه خودشان به کارهای بی‌هدف و سطحی می‌پردازند.
هوش مصنوعی: در این دنیا، میهمان باید با دقت و آگاهی زندگی کند و به یاد داشته باشد که این زندگی فقط برای خوشگذرانی نیست. باید توجه داشت که خوراک و نان در اینجا ممکن است به قیمت و تحت شرایطی به دست آید که قبل از آن درک نشده باشد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که نفس و زندگی باقی است، چشم‌ها به چیزهای ناچیز و زودگذر مشغولند و دل باید برای پاکی و آرامش تلاش کند و در این میان، در واقع در حال عبادت و سپاسگزاری است.
هوش مصنوعی: شمعی را دیدیم که نورش موجب روشن شدن اسرار گروه شد. هر یک از سرها در اینجا در زیر آسمان بلند به سمت بالا می‌کشد.
هوش مصنوعی: از آبی که در اختیار داری به خوبی استفاده کن، چون حتی گل‌ها در چمن به خاطر کمبود آب شرمنده و رنگ پریده می‌شوند.
هوش مصنوعی: اگر در دنیای اطرافت هرج و مرج و آشفتگی دیدی، دلت را مشغول نکن و نگرانی نداشته باش؛ زیرا این بی‌نیازی و قدرتی که در دل نهفته است، می‌تواند همه آن مشکلات را پشت سر بگذارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.