تا نمی‌گردد تب و تاب نفس ها برطرف
می‌دود اجزای ما چون موج دریا هر طرف
بسته‌اند از شوخی اضداد نقش کاینات
کرده‌اند اجزای این پیکر به یکدیگر طرف
دل مصفا کرده‌ای باید به حیرت ساختن
بیشتر آیینه می‌گردد به روشنگر طرف
مشرب دیوانگان با می ندارد احتیاج
جام لبریز است بر جا سنگ باشد هر طرف
عالم تحقیق ما آیینه‌دار غیر نیست
چند باید بود با اعراض چون جوهر طرف
هرکجا شور تمنایت دلیل جستجوست
پای خواب آلود می‌گردد به بال و پر طرف
ششجهت آیینهٔ تمثال خوب و زشت ماست
کس نگردیده‌ست اینجا باکس دیگر طرف
تا نمیرد دل به حرف خلق نتوان‌گوش داشت
جز به خاموشی نگردد شمع با صرصر طرف
عافیتها در جهان بی‌تمیزی بود جمع
کرد آدم گشتنت آخر به گاو و خر طرف
گرزمین‌گرآسمان حیران نیرنگ دلست
شوخی این نقطه افتاده‌ست با دفتر طرف
قطره کو،گوهرکدام، افسون خودبینی بلاست
جمله دریاییم اگر این عقده گردد بر طرف
بیدل از بس ششجهت جوش بهار غفلت است
سبزهٔ خوابیده می‌بالد چو مژگان هر طرف
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف حال و هوای درونی انسان می‌پردازد و نوسانات عواطف او را به موج دریا تشبیه می‌کند. او بر این باور است که وجود آدمی تحت تأثیر تضادها و شوخی‌های کاینات است و برای رسیدن به صفا و روشنی دل، باید حیرت‌انگیز زندگی کرد. شاعر به نقش عشق و تمنای درونی اشاره دارد و می‌گوید که در جستجوی حقایق، ما باید از حرف‌های بی‌اساس و غفلت دوری کنیم. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که انسان‌ها در دنیای پر از نیرنگ، باید به عمق وجود خود توجه کنند و از خودبینی رهایی یابند.
هوش مصنوعی: تا زمانی که تنش و هیجان نفس‌ها کم نشده است، اجزای وجود ما مانند موج‌های دریا به این سو و آن سو در حرکت هستند.
هوش مصنوعی: در این جهان، هر چیزی که وجود دارد به طور متضاد و در تضاد با دیگر اشیا شکل گرفته است. اجزای مختلف این دنیا با هم در ارتباط هستند و به نوعی با یکدیگر تعامل می‌کنند.
هوش مصنوعی: دل خود را پاک و خالص کرده‌ای، بنابراین باید بیشتر از همیشه باعث شگفتی شوی؛ مانند آیینه‌ای که به نور بیشتری می‌تابد و درخشان‌تر می‌شود.
هوش مصنوعی: مشرب دیوانگان نیازی به می ندارد؛ چرا که هر کجا که نگاه کنی، جاهایی پر از سنگ است و اگر جامی هم باشد، پر است. این نشان می‌دهد که حتی در فقدان نوشیدنی، حال و هوای دیوانگان پر از شگفتی و غنای درونی است.
هوش مصنوعی: جهان واقعی ما مانند آینه‌ای است که غیر از خود ما نیست. پس چه نیازی به دوری از آن داریم، در حالی که ما خود جوهر و اصل هستیم؟
هوش مصنوعی: هر جا که احساس علاقه و اشتیاق به تو وجود دارد، می‌فهمم که در جستجوی تو هستم. در این حال، ذهن و افکارم به دور تو پرسه می‌زنند.
هوش مصنوعی: در شش جهت، تصویر زیبایی و زشتی ما در آینه قرار دارد. هیچ‌کس در اینجا به سمت کسی دیگر نرفته است.
هوش مصنوعی: تا زمانی که دل از دنیا نرود، نمی‌توان به سخن مردم گوش داد. جز با سکوت، شمع در مقابل طوفان نمی‌تواند روشن بماند.
هوش مصنوعی: شخصی در زندگی دنیا، آرامش و راحتی را در نبود پاکیزگی می‌داند و در نهایت، تلاش‌های بی‌فایده‌اش او را به سوی حیوانات بی‌فایده می‌کشاند.
هوش مصنوعی: هرچند زمین و آسمان به نظر عجیب و گیج می‌آیند، اما همه‌ی این شگفتی‌ها ناشی از فریب دل انسان است. این واقعا یک بازی و شوخی است که در این نقطه از زندگی با کاغذ و قلم مواجه شده‌ایم.
هوش مصنوعی: آیا می‌دانی که هر کدام از ما مانند یک قطره در دریا هستیم؟ اگر نگاهی عمیق‌تر به خود داشته باشیم و از خودبینی رها شویم، می‌توانیم به عمق وجودمان پی ببریم و به یگانگی‌مان با دیگران برسیم. اگر این مشکل درونی حل شود، می‌توانیم احساس همبستگی و اتحاد بیشتری با یکدیگر پیدا کنیم.
هوش مصنوعی: بیدل به خاطر سرنوشت و عشقش، بهار را بی‌خبر از غفلت می‌بیند و در این حال، سبزه‌ای که خوابیده است، مانند مژگان در حال رشد و شکوفایی در هر سمتی است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میتواند لعل او شد بامی کوثر طرف
فتنه مژگان شوخش، با صف محشر طرف
صحبت اوراق گل با هم دو روزی بیش نیست
الفت نازک مزاجان زود گردد بر طرف
منعم و درویش، همدوشند در دیوان عدل
[...]
عقل را مپسند با عشق جنون‌پرور طرف
بیخبرتا چند سازی پنبه با اخگر طرف
کلفت جاوید پستی‌های فطرت توأم‌اند
از جبین سایه کم گردد سیاهی برطرف
از دل تنها توان بر قلب محشر تاختن
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.