بر یار اگر پیام دل تنگ میفرستم
به امید بازگشتن همه رنگ میفرستم
در صلح میگشاید ز هجوم ناتوانی
مژهوار هر صفی را که به جنگ میفرستم
نیام آن که دستگاهم فکند به ورطهٔ خون
پر اگر بهم رسانم به خدنگ میفرستم
به نظر جهان تمثال اگرم کند گرانی
به خمی ز دوش مژگان ته رنگ میفرستم
اثر پیام عجزم ز خرام اشک واکش
به طواف دامن امشب دو سه لنگ میفرستم
ز درشتی مزاجت نیام ای رقیب غافل
اگر ارمغان فرستم به تو سنگ میفرستم
به هزار شیشه زین بزم سر و برگ قلقلی نیست
ز شکست دل سلامی به ترنگ میفرستم
ز جهان رنگ تا کی کشم انتظار نازت
تو بیا و گر نه آتش به فرنگ میفرستم
اگر انتظار باشد سبب حضور بیدل
همه گر زمان وصل است به درنگ میفرستم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل پیامهای دلتنگی و عشق خود را به یار میفرستد و امیدوار است که با این پیامها رنگ و جانی به زندگی محبوبش ببخشد. او از ضعف و ناتوانی خود صحبت میکند و تأکید میکند که اگرچه در صلح است، اما هنوز پیامهای عاشقانهاش را با شجاعت فرستاده و خود را از ورطههای خطر دور نگه میدارد. انتظار او برای دیدار یار باعث میشود که عواطف و احساساتش به شکلهای مختلف بروز پیدا کند و در نهایت به این نکته میرسد که اگر رجوع یار به او با صبر و انتظار ممکن باشد، خود را برای آن آماده میکند. به عبارت دیگر، شاعر به نمایش احساسات عاشقانه و تلخیهای ناشی از دوری میپردازد و به امید وصال یار زندگی میکند.
هوش مصنوعی: اگر برای دوست عزیزم پیامی به خاطر دل تنگیام بفرستم، این امید را دارم که تمام احساسات و رنگهای شادی را دوباره به دست بیاورم.
هوش مصنوعی: در زمان صلح، هر جمعیتی که به جنگ میرود، به سرعت و به آسانی مانند مژهای که نیمهباز میشود، ناتوانیاش نمایان میشود.
هوش مصنوعی: من آنقدر ضعیف نیستم که با چنگال خونین زندگیام را به قهری تلخ بیفکنم؛ اگر بخواهم، با تیر و کمان به هدفی میزنم.
هوش مصنوعی: اگر دنیا تصویر خیال را ایجاد کند، حتی اگر بر دوش مژگانم سنگینی کند، من رنگی از میفرستم.
هوش مصنوعی: من به خاطر ناتوانیام، پیامم را با اشکهایم به تو میرسانم و امشب چند بار به دور دامن تو میچرخم.
هوش مصنوعی: من به خاطر وضعیت نامساعد تو، دیگر از تو بیخبر نیستم و اگر برایت چیزی بیاورم، فقط سنگ خواهد بود.
هوش مصنوعی: در این بزم پر زرق و برق، حتی اگر هزار شیشه هم بشکنند، زیبایی و ظرافت خاصی وجود ندارد. از دل شکستهام، سلامی با لحن خاصی برایت میفرستم.
هوش مصنوعی: تا کی باید منتظر زیباییهای تو بمانم که از دنیا رنگ و رویش را بگیرم؟ بیا و اگر نمیآیی، آتش محبتام را به سرزمینهای دور میفرستم.
هوش مصنوعی: اگر انتظار باعث شود که بیدل در جمع حاضر شود، هر زمانی که به وصال نزدیک شوم، با کمی تأمل میرسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.