|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سرشک بیخودم عیش می ناب دگر دارم
ز مژگان تا چکیدن سیر مهتاب دگر دارم
به تاراج تحیر داده‌ام آیینه و شادم
که در جوش صفای خانه سیلاب دگر دارم
گهی خاکم، گهی بادم، گهی آبم، گهی آتش
چو هستی در عدم یک عالم اسباب دگر دارم
درین گلشن من و سیر سجود ناتوانیها
که چون بید از خم هر برگ محراب دگر دارم
نگاهم در نقاب حیرت آیینه می‌بالد
چراغ بزم حسنم برق آداب دگر دارم
دماغ عرض بیتابی ندارد سرخوش حیرت
وگرنه در دل آیینه سیماب دگر دارم
ز خون آرزو صدرنگ می‌بالد بهار من
نهال باغ یأسم ریشه در آب دگر دارم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر بیانگر حال و هوای عاشقانه و عارفانه شاعر است که در عمیق‌ترین لحظات تحیر و شگفتی به سر می‌برد. شاعر از حس سرخوشی و شادابی ناشی از عشق و زیبایی می‌گوید و به نمایندگی از احساساتش، تصویرهای مختلفی از وجود خود را به شرح می‌آورد. او زندگی را همچون جریانی از حرکت‌ها و تغییرات احساس می‌کند و در این آشفته‌حالی، خاطرات و آرزوهایش را با شوری وصف‌ناپذیر به تصویر می‌کشد. در نهایت، او به خوبی از ناتوانی‌های خود آگاه است و همچنان به زیبایی‌ها و پیشرفت‌های درون خود امیدوار است.
هوش مصنوعی: من از غم و شادی بی‌دلیل، لحظات خوشی دارم و از چشمانم اشک می‌ریزد، در حالی که شب‌نشینی زیر نور ماه را تجربه می‌کنم.
هوش مصنوعی: من با حیرت و شگفتی خود، به آینه و زیبایی آن آسیب زده‌ام و خوشحالم که در حال حاضر، زیبایی و دلگرمی دیگری را در خانه‌ام دارم که مانند یک جریان سیلاب، تمامی فضا را پر کرده است.
هوش مصنوعی: گاهی به صورت خاک هستم، گاهی به شکل باد، گاهی آب و گاهی آتش. وقتی در وجود خود از عدم خارج می‌شوم، جهانی از ابزار و امکانات مختلف دارم.
هوش مصنوعی: در این باغ، من و سجده‌های ناتوانی‌هایم مثل بید که از خم هر برگ به سمت دیگری می‌خزد، در حالتی که هر برگ برای من یک محراب دیگر است.
هوش مصنوعی: نگاهم پر از تعجب و شگفتی است و مانند آینه reflecks می‌کند. چراغ زیبایی من هم درخشش خاصی دارد و نشان‌دهنده آداب و رسوم دیگری است که دارم.
هوش مصنوعی: صورت و چهره‌ام آنگونه نیست که بی‌تابی‌ام را نشان دهد، ولی در عمق وجودم، مانند آینه‌ای که نقره‌کاری شده، احساسات و تنش‌های دیگری دارم.
هوش مصنوعی: بهار من از خون آرزوها جوانه می‌زند و درخت زندگی‌ام که از یأس ریشه گرفته، حالا ریشه‌اش در آب دیگری است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.