گر به این واماندگی مطلق عنان خواهم شدن
گام اول در رهت سنگ نشان خواهم شدن
جبههٔ من درکمین سجده‌ای فرسوده است
عالمی را قبله‌ام‌گر آستان خواهم شدن
اینقدر کز خود به فکر جستجویت رفته‌ام
گر نگردم بی‌نشان عنقا نشان خواهم شدن
خاکساری نیست آن تخمی‌که پا مالش‌کنند
با زمینی گر بسازم آسمان خواهم شدن
غیر جیب بیخودی خلوتگه آرام نیست
در شکست رنگ چون آتش نهان خواهم شدن
اشک مجنونم تسلی در مزاجم تهمتی‌ست
از چکیدن گر فرو ماندم روان خواهم شدن
آتش یاقوت من خاموش روشن‌کرده‌اند
از تکلف تا کجا صاحب زمان خواهم شدن
با چنین ضعفی‌که سازش جزشکست رنگ نیست
گر به گردون هم برآیم کهکشان خواهم شدن
خشک بردارید ازین دریاگلیم ابر من
یک عرق گر نم کشم صد دل گران خواهم شدن
با همه افسردگی بیدل چو آواز جرس
گر روم از خود دلیل کاروان خواهم شدن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف حال و هوای خود می‌پردازد و از واماندگی و جستجوی معنایی عمیق در زندگی سخن می‌گوید. او می‌گوید که اگر در این مسیر به خود بیفتد و برای دیگری حجمی از زمین و آسمان بسازد، به جایگاه بالایی خواهد رسید. شاعر نشان می‌دهد که از خود غمگینی و افسردگی را تجربه می‌کند و به دنبال جستجوی هویت و معنای زندگی است. در نهایت، او امیدوار است که از این حال و شرایط عبور کند و به جایی برسد که بتواند در زندگی خود تأثیرگذار باشد.
هوش مصنوعی: اگر در این وضعیت سرگردانی مطلق بخواهم به سمت تو حرکت کنم، اولین قدم در راهت تبدیل به نشانه‌ای از سنگ خواهم شد.
هوش مصنوعی: جبهه‌ام در حال آماده‌باش است، اما سجده‌ام به شدت خسته و کهنه شده است. اگر بخواهم به آستان والایی نزدیک شوم، دنیا به سوی من به عنوان قبله‌اش نگاه خواهد کرد.
هوش مصنوعی: به قدری در پی یافتن تو و دقت در وضعیت خودم هستم که اگر به دنبال تو نباشم، بدون اینکه دیده شوم، در آینده نشانه‌ای از وجودم را به جا خواهم گذاشت.
هوش مصنوعی: اگر تخمی که بر روی خاک پایمال می‌شود، هیچ اهمیتی نداشته باشد، من با ساختن زمین می‌توانم به آسمان برسم.
هوش مصنوعی: جز در جیب خودم که بی‌سبب است، جای آرامی وجود ندارد. در شکست رنگ‌ها می‌خواهم مانند آتش نهان شوم.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او می‌گوید که اشک‌های او، که نشان‌دهنده غم و اندوهش است، به نوعی به او آرامش می‌دهد، اما این آرامش را نتیجه اشتباهی می‌داند که ممکن است به خیال دیگران به او نسبت داده شود. اگر او مدتی غمگین بماند و احساس کند که در حال سقوط است، به زودی دوباره به حالت اوج و احساس شادی بازخواهد گشت.
هوش مصنوعی: آتش یاقوت من، که نماد عشق و احساسات عمیق من است، به خاطر دستاویزهای بیهوده و تصنعی آرامش یافته است. نمی‌دانم تا چه زمانی می‌توانم به مقام و مرتبه‌ای در زمان خود دست پیدا کنم.
هوش مصنوعی: با چنین ضعفی که هیچ تلاشی جز شکست به همراه ندارد، حتی اگر به اوج آسمان هم برسم، باز هم نمی‌توانم مثل کهکشان باشم.
هوش مصنوعی: اگر از دریا گلیم من را خشک کنید، حتی اگر یک قطره عرق بر من بریزد، صد دل پر از غم و اندوه خواهم شد.
هوش مصنوعی: با وجود تمام ناامیدی‌ها، برای بیدل مانند صدای زنگ کاروان، اگر از خودم دور شوم، می‌خواهم به مسیر کاروان بروم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
همعنان آهم آشوب جهان خواهم شدن
پیرو اشکم محیط بیکران خواهم شدن
دل ز نیرنگ تغافل‌های او مأیوس نیست
ناز می‌گویدکه آخر مهربان خواهم شدن
چون سحر زخمم سفارشنامهٔ گلزار اوست
[...]
طاق شد طاقت ز عشقت بر کران خواهم شدن
مهربان شو ور نه بر خود مهربان خواهم شدن
خار و خس هرگه در آتش سوخت آتش می شود
مردم از ذوق لبت چندان که جان خواهم شدن
در تبند از تاب رشک طاقت نظاره ام
[...]
در غم عشق تو آخر ناتوان خواهم شدن
عاقبت در خاک چون تیر کمان خواهم شدن
عاشقان را خاکساری رتبه آزادگیست
زیر پای توسنت چون پرنیان خواهم شدن
وامکن بیجا متاع ظلم در دکان دهر
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.