چون ربشه در این باغ به افسون دمیدن
سر بر نکشی تا نخوری پای دویدن
تا فاش شود معنی‌گلزار حقیقت
از رفتن رنگ آینه باید طلبیدن
در باغ خیالی‌که‌گذشتن ثمر اوست
انگارکه من نیز رسیدم به رسیدن
تدبیرخرد محرم نیرنگ جنون نیست
نقاش ندارد قلم ناله کشیدن
تا هست نفس صرفهٔ راحت نتوان برد
بال است و همان زحمت انداز پریدن
چون رنگ عبث سلسله اظهار شکستم
یعنی نرساندیم صدایی به شنیدن
ما هیچکسان فارغ از آرایش نازیم
تمثال ندارد سر آیینه خریدن
تا پیرهنی چند به نیرنگ ببالیم
چون شمع کفاف‌ست سر انگشت مکیدن
طاووس من احرام تماشای که دارد
دل گشت سراپای من از آینه چیدن
دست هوسم شیفتهٔ دامن کس نیست
بیدل چو نسیمم همه تن‌گرد رمیدن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با استفاده از تصاویری از باغ و گلزار، به جستجوی حقیقت و دریافت عمیق‌تر از زندگی می‌پردازد. او بر این باور است که برای رسیدن به درک واقعی، باید از زینت‌های ظاهری و نیرنگ‌های زندگی فاصله گرفت. در عین حال، احساس می‌کند که وجود انسانی با حالتی روان و بی‌غش، از دنیای فریبنده آزاد است و به سوی حقیقت می‌رود. شاعر به نوعی خود را در حال پرواز می‌بیند، اما این پرواز به تلاش و زحمت نیاز دارد. با تأکید بر عدم وابستگی به آرایش‌های ظاهری، او به عمق وجود و روح خود اشاره می‌کند و از جدایی خود از دنیای فریبنده خبر می‌دهد.
هوش مصنوعی: به دلیل جاذبه و جذابیت این باغ، از سر یأس و ناامیدی، نباید بلند شوی و این مکان را ترک کنی، چرا که این کار تو را از تجربه‌ی دویدن و پیشرفت بازمی‌دارد.
هوش مصنوعی: برای آنکه معنا و حقیقت زیبایی‌های زندگی روشن شود، باید از رنگ و نقش‌های ظاهری و فریبنده فاصله گرفت و به درون عمیق‌تر نگاه کرد.
هوش مصنوعی: در باغ خیال که میوه‌هایش نتیجه‌اش است، حس می‌کنم که من هم به نقطه‌ای از رسیدن دست یافته‌ام.
هوش مصنوعی: عقل و تدبیر نتوانند به نیرنگ‌های دیوانگی پی ببرند و هنرمند در این زمینه ابزاری برای ابراز احساسات ندارد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که نفس وجود دارد، نمی‌توان راحتی را برگزید؛ بلکه باید با زحمت و سختی، پرواز را آموخت.
هوش مصنوعی: وقتی که رنگ بی‌فایده‌ای زنجیره را به نمایش گذاشتم، در واقع نتوانستم صدایی را به گوش شنونده برسانم.
هوش مصنوعی: ما هیچکسی نیستیم که بی‌توجه به زیبایی و دلربایی باشیم، چرا که هیچ کدام از ما در آینه‌ای که خریدیم تصویری نداریم.
هوش مصنوعی: برای مدتی، ما به خاطر نیرنگ و فریب، شاد و سرزنده به نظر می‌رسیم، اما مانند شمعی که به آرامی می‌سوزد، عمر این شادی و خوشی کوتاه است و به زودی به پایان می‌رسد.
هوش مصنوعی: طاووس من آماده است برای تماشا و دل من در حال گشتن و چیدن زیبایی‌های خود است مثل آینه.
هوش مصنوعی: دست آرزوهایم به هیچ‌کس وابسته نیست. من مانند نسیمی هستم که تنها می‌خواهم آزادی را تجربه کنم و در هر جا بگردم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از یار بریدن بسزا وار گزیدن
مستم ز بنفشه بسمن برگ گزیدن
چون سیم کشیده شده مویم بجوانی
از راز نهان کردن و اندیشه کشیدن
از بسکه سخندانم هر گونه بگویم
[...]
جانا ز لب آموز کنون بنده خریدن
کز زلف بیآموخته‌ای پرده دریدن
فریاد رس او را که به دامِ تو درافتاد
یا نیست تو را مذهبِ فریاد رسیدن؟
ما صبر گزیدیم به دام تو که در دام
[...]
با روی تو کفر است به معنی نگریدن
یا باغ صفا را به یکی تره خریدن
با پر تو مرغان ضمیر دل ما را
در جنت فردوس حرام است پریدن
اندر فلک عشق هر آن مه که بتابد
[...]
گر باز میسّر شودم رویِ تو دیدن
جان پیش کشم تا به کی از جور کشیدن
طاقت برسیده‌ست ز طوفانِ فراقم
فریاد ز من وز تو به فریاد رسیدن
بر من چه ملامت اگرم طاقتِ آن نیست
[...]
امروز درین شهر هر آن دل که شود گم
در حلقه گیسوی تو باید طلبیدن
چون سرو ثبات قدمی گیر که رشته ست
چون بلبل ازین شاخ بدان شاخ پریدن
باید قدمی بر سر هستی زدن اوّل
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.