تا فلک درگردش است آفت به‌هرسوهاله است
در مزاج آسیا چندین شرر جواله است
یأس‌کن خرمنگه درگشت امید زندگی
ریزش یک مشت دندان حاصل صدساله است
زین چمن با درد پیمایی قناعت‌کرده‌ایم
جام‌گل تسلیم یاران ساغر ما لاله است
با بزرگیهای شیخ آسان‌که می‌گردد طرف
پیش این جاسوس رعنا سامری‌گوساله است
فرصتی بایدکه عبرت‌گیری از مکتوب ما
صفحهٔ آتش‌زده حرفش شرر دنباله است
در محبت پاس ناموس صبوری مشکل است
هرقدر دل واگذارد آبیار ناله است
تیره‌بختی در وطن ایجاد غربت می‌کند
گر ز چینی مو دمد چینش همان بنگاله است
جز شکست رنگ‌گلچینی ندارد باغ وصل
در میان ما و جانان بیخودی دلاله است
تاکجا در پی نمی‌غلتد جبین اعتبار
شرمی ازانجام اگر باشدگهر هم ژاله است
بیدل از حسرت‌پرستان خرام کیستم
کز نیشکر جان به لب می‌آیدم تبخاله است
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی حالت انسانی در قبال دنیا و عشق می‌پردازد. در دنیایی پر از آفات و ناامیدی، او به قناعت و صبوری در برابر دردها و غم‌ها اشاره می‌کند. ارتباطات انسانی و محبت را دشوار می‌داند و در عین حال، به تیره‌بختی و حسرت‌های جدایی نیز می‌پردازد. سلمان، شاعر، در اینجا به ناکامی‌های خود در عشق و زندگی فکر کرده و از احساس غربت و بیگانگی رنج می‌برد و در انتها به خود به‌عنوان کسی که در تلاطم عشق دچار درد و مشکلات است، اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: تا زمانی که فضا و آسمان در حال حرکت هستند، بلا و آسیب در هر گوشه‌ای وجود دارد. در زندگی، همواره لحظات پر اضطراب و چالش‌های متوالی وجود دارد.
هوش مصنوعی: زمانی که در زندگی ناامیدی و ناملایمات پیش می‌آید، ممکن است به نظر برسد که همه چیز از دست رفته است. اما گاهی یک تغییر کوچک یا یک قدم به جلو، می‌تواند نتیجه‌ای بزرگ و با ارزش به همراه داشته باشد، مانند دندانی که در اثر زحمات زیاد، با گذشت زمان بدست می‌آید.
هوش مصنوعی: ما در این چمن با درد و رنج زندگی می‌کنیم و به بسندگی قناعت کرده‌ایم. در کنار دوستانمان، جام گل ما به مانند لاله است.
هوش مصنوعی: با بزرگیهای شیخ، راحت می‌توان به جلو پیش رفت، اما این کار در مقابل این جاسوس زیبای سامری که مثل گوساله است، دشوار می‌شود.
هوش مصنوعی: برای عبرت گرفتن از نوشته‌های ما، باید فرصتی فراهم شود؛ چرا که در این نوشته‌ها، سخن‌های آتشینی وجود دارد که همچون جرقه‌ای قابل توجه هستند.
هوش مصنوعی: در عشق و محبت، حفظ حرمت و صبر کار آسانی نیست. هر قدر هم که دل را آزاد بگذاریم، در نهایت از دل درد و ناله رنج خواهیم برد.
هوش مصنوعی: بدبختی در سرزمین خود باعث احساس غریبگی می‌شود، حتی اگر ظاهراً در مکان آشنا به‌نظر برسیم، زیرا زیبایی‌های ظاهری، مانند موهای چینی، می‌توانند یادآور جای دیگری باشند.
هوش مصنوعی: در باغ وصال، هیچ چیزی جز درد و شکست وجود ندارد و در میان ما و محبوب، از خود بیخودی و عشق بی‌معنا پیش می‌آید.
هوش مصنوعی: هرچقدر هم که انسان در جستجوی اعتبار و شرافت باشد، اگر شرافت واقعی در وجودش نباشد، تمام تلاش‌ها بی‌فایده خواهد بود و مانند قطرات شبنم بر سنگ خواهند ماند.
هوش مصنوعی: من از افرادی نیستم که به حسرت و آرزوهای پرغصه دست بزنند، چرا که درد و رنج جانم به خاطر این احساسات به نهایت رسیده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
قد تو چون صنوبر و رویت چو لاله است
بر لاله تو کشته دو مشکین کلاله است
عقل از کلاله تو پریشان و واله است
صد سالخورده بنده‌ات ای خرد ساله است
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.