|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دل ز اوهام غبارآلودست
زنگ آیینهٔ آتش، دودست
عمرها شدکه چو موج‌گهرم
بال پرواز قفس فرسودست
طرف عجز غرور ست ابنجا
سجده‌ها آینهٔ مسجودست
معنی شهرت عنقا دریاب
شور معدومی ما موجودست
گر شوی محرم انجام طلب
نقش پا آینهٔ مقصودست
غنچه گل کن که درین عبرتگاه
خنده را چاک گریبان سودست
بر دل کس نخوری از دم سرد
وعظ بی‌جا همه‌جا مردودست
زخم دل ضبط نفس می‌خواهد
غنچه را بستن لب بهبودست
تشنه مردند، شهدان وفا
آب شمشیر تو خون‌آلودست
بیدل از هستی موهوم مپرس
ساز بنیاد نفس نابودست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بیان حال و هوای دل پرداخته و به محدودیت‌های انسانی اشاره می‌کند. شاعر از غبار اوهام و زنگ‌زدگی روح و زندگی در قفس می‌گوید و بر این نکته تأکید دارد که در این دنیا، عجز و غرور همگی در نهایت به سجده و نیاز می‌انجامند. او به مفهوم شهرت و نبودن، و همچنین اهمیت رسیدن به خودآگاهی اشاره می‌کند. غنچه و گل به عنوان نماد زندگی و زیبایی معرفی می‌شوند، اما باید از درد و رنج دلی عمیق خبر دهند. اشاره به نیاز به ضبط نفس و پرهیز از وعظ‌های بی‌جا، بیانگر آگاهی شاعر از واقعیت‌های زندگی است. در نهایت تاکید می‌کند که باید از وجود موهومی چشم پوشید و به سمت نابودی نفس مادی گرایش پیدا کرد.
هوش مصنوعی: دل انسان تحت تأثیر افکار و تصورات ناواضح و مبهم است، همچنان که آینه‌ای که دچار زنگ‌زدگی شده و دود روی آن نشسته، دیگر نمی‌تواند نور را به درستی بازتاب کند.
هوش مصنوعی: سال‌هاست که مانند موجی از دریا، در قفس زندگی محبوس هستم و دیگر توان پرواز را ندارم.
هوش مصنوعی: در اینجا، نشانه‌های ناتوانی و یا ضعف باعث شده است که انسان‌ها به جایی برسند که به سجده درآیند، و این سجده‌ها در واقع نشان‌دهنده و بازتاب احترامی است که برای موجودی بزرگ‌تر از خود قائل هستند.
هوش مصنوعی: شهرتی که مانند پرنده‌ای افسانه‌ای (عنقا) است را دریاب، زیرا ما در شور و شوقی از ناامیدی قرار داریم، در حالی که وجود داریم.
هوش مصنوعی: اگر به رمز و راز خواسته‌هایت پی ببری، نشانه‌هایی که در کنار راهت هستند می‌توانند به تو کمک کنند تا به هدف مورد نظرت برسی.
هوش مصنوعی: از فرصت‌های زندگی سود ببرید و شکوفایی و شادابی را فراموش نکنید، چرا که در این دنیا، هر لحظه تندباد ناامیدی ممکن است شما را در بر بگیرد.
هوش مصنوعی: اگر به کسی از سخنان بی‌فایده و نصیحت‌های سرد و بی‌مزه تاثیر نگذاری، به‌طور کلی در هر جا ناپسند و رد شده‌ای.
هوش مصنوعی: زخم دل نیاز به کنترل نفس دارد، مانند این که برای پرورش یک غنچه، باید آن را بسته نگه داشت تا بهتر رشد کند.
هوش مصنوعی: بسیاری از مردم با عطش و بی‌آبی جان خود را از دست دادند و وفاداران به تو، در نبرد جانفشانی کردند، در حالی که خونشان بر شمشیر تو ریخته شده است.
هوش مصنوعی: از حقیقت وجودی نپرس، چون خودی که ما می‌سازیم، ناشی از اوهام و تخیلات است و در واقع بنیاد نفس از بین رفته است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چشم نرگس ز چه خواب آلودست
دوش گوئی همه شب نغنودست
جام گل بین که بزر آکندست
قدح لاله بمشک اندودست
تا نقاب از گل بگشاد صبا
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.